Γνωρίζω κάμποσους επιφυλακτικούς με την ECM και τα κάπως συντηρητικά ποιοτικά της στάνταρ. Μήπως αυτός ο δίσκος τους κάνει να αναθεωρήσουν; Ή μήπως όχι; Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Ένας πίνακας και οι μουσικές του. Ο Αναστάσιος Μπαμπατζιάς και ο Αντώνης Ξαγάς ξεκινούν μια σειρά κειμένων από τον Μπος και τον γεμάτο απολαύσεις κήπο του
Πως να ακούγεται ένας δίσκος που σου "αφήνει αίσθημα μιας γλυκιάς σήψης, σα να 'χεις αφήσει ένα μήλο για κανα μήνα πάνω στο τραπέζι"; Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
Ο Αναστάσιος Μπαμπατζιάς πάει κόντρα στο ρεύμα και θυμάται τα 90s και την ηλεκτρονική τους μουσική. Ένα κείμενο που διαβάζεται, ακούγεται, στο τσακίρ κέφι χορεύεται κιόλας.
Μιας που η θάλασσα του Μπάρεντς πέφτει κομμάτι μακριά, και δεν είναι και η πιο φιλόξενη κιόλας, ένας δίσκος αναλαμβάνει τη νοερή μεταφορά. Του Αναστάσιου Μπαμπατζιά
