Από τις πολλές ανά τον κόσμο τοπικές μεταφυτεύσεις της Ρόζας Ροζαλίας. Ή μήπως δεν είναι τόσο απλοϊκά τα πράγματα; Του Άρη Καραμπεάζη (ο οποίος πήγε και στη συναυλία)
Ο Άρης Καραμπεάζης είδε την συναυλία και άκουσε τον δίσκο ενός σχήματος του ροκ (πανκ; χαρντκορ;) παρόντος σε φάση ποπ(;) μετάβασης. Πολλά τα ερωτηματικά...
Πολλά έχουν λεχθεί κατά καιρούς για το συγκρότημα, συνήθως στο δίπολο άκριτης αποθέωσης και ανόητου χλευασμού. Ένα βιβλίο που βάζει επιτέλους τα πράγματα στη θέση τους. Του Άρη Καραμπεάζη
Το αιώνιο ερώτημα: ποιο είναι το ζητούμενο στην (μακρά πλέον) πορεία ενός ιδιοσυγκρασιακού και (αυτο)αναφορικού δημιουργού; Εξέλιξη; Συνέπεια; Επανάληψη; Του Άρη Καραμπεάζη
Η 'σοβαρή' ακαδημαϊκή ενασχόληση με την ποπ (με τη διεσταλμένη έννοια) έχει κατά καιρούς οδηγήσει σε τέρατα. Με κάποιες εξαιρέσεις. Ο Άρης Καραμπεάζης γράφει για μία τέτοια, ολοκληρώνει το κείμενο χωρίς αναφορά σε "κουλτούρα" και -παραλίγο- σε 'Αντόρνο"
Το μήνυμα υπερτερεί τελικά του μέσου; Η νοσταλγία καπελώνει το παρόν; Ή μήπως πρόκειται για ψευδοδιλήμματα; Γράφουν η Εύη Λαμπροπούλου, ο Άρης Καραμπεάζης και η Ελένη Φουντή
Με επίκεντρο έναν δίσκο της πτωτικής τους περιόδου, ο Άρης Καραμπεάζης, ως παιδί του '78 κι αυτός, αποτιμά και λέει όλη την δική του αλήθεια για το ' συνομήλικο ' του συγκρότημα
Συμπληρωματικές, συνθετικές και αντιθετικές απόψεις από τον Άρη Καραμπεάζη, την Ελένη Φουντή, τον Αντώνη Ξαγά και την συγγραφέα Εύη Λαμπροπούλου σε guest εμφάνιση
Ένα βιβλίο που ιχνηλατεί δίσκο τον δίσκο τα καθοριστικά χρόνια της ελληνικής ποπ και ροκ μουσικής. Και μια επανέκδοση που έχει πολλά νέα και σημαντικά να κομίσει. Διάβασαν και γράφουν οι Αναστάσιος Μπαμπατζιάς και Άρης Καραμπεάζης
