Υπάρχουν στη μουσική αδιέξοδα; Τι σημαίνει/συμβαίνει όταν ένας δημιουργός αφήνει μια πορεία που ακολούθησε για καιρό; Υπάρχει επιστροφή; Υπάρχουν 'σωστοί' δρόμοι; Του Άρη Καραμπεάζη
Από τις πολλές ανά τον κόσμο τοπικές μεταφυτεύσεις της Ρόζας Ροζαλίας. Ή μήπως δεν είναι τόσο απλοϊκά τα πράγματα; Του Άρη Καραμπεάζη (ο οποίος πήγε και στη συναυλία)
Ο Άρης Καραμπεάζης είδε την συναυλία και άκουσε τον δίσκο ενός σχήματος του ροκ (πανκ; χαρντκορ;) παρόντος σε φάση ποπ(;) μετάβασης. Πολλά τα ερωτηματικά...
Πολλά έχουν λεχθεί κατά καιρούς για το συγκρότημα, συνήθως στο δίπολο άκριτης αποθέωσης και ανόητου χλευασμού. Ένα βιβλίο που βάζει επιτέλους τα πράγματα στη θέση τους. Του Άρη Καραμπεάζη
Το αιώνιο ερώτημα: ποιο είναι το ζητούμενο στην (μακρά πλέον) πορεία ενός ιδιοσυγκρασιακού και (αυτο)αναφορικού δημιουργού; Εξέλιξη; Συνέπεια; Επανάληψη; Του Άρη Καραμπεάζη
Η 'σοβαρή' ακαδημαϊκή ενασχόληση με την ποπ (με τη διεσταλμένη έννοια) έχει κατά καιρούς οδηγήσει σε τέρατα. Με κάποιες εξαιρέσεις. Ο Άρης Καραμπεάζης γράφει για μία τέτοια, ολοκληρώνει το κείμενο χωρίς αναφορά σε "κουλτούρα" και -παραλίγο- σε 'Αντόρνο"
Το μήνυμα υπερτερεί τελικά του μέσου; Η νοσταλγία καπελώνει το παρόν; Ή μήπως πρόκειται για ψευδοδιλήμματα; Γράφουν η Εύη Λαμπροπούλου, ο Άρης Καραμπεάζης και η Ελένη Φουντή
Με επίκεντρο έναν δίσκο της πτωτικής τους περιόδου, ο Άρης Καραμπεάζης, ως παιδί του '78 κι αυτός, αποτιμά και λέει όλη την δική του αλήθεια για το ' συνομήλικο ' του συγκρότημα
