The Foreign Resort

Not a foreign affair

The Foreign Resort10 άλμπουμ τα οποία βοήθησαν να καθοριστεί ο ήχος των Foreign Resort -και όσα ενδέχεται να μας επηρεάσουν στις μελλοντικές κυκλοφορίες.

A Place To Bury Strangers - Exploding Head
Από τότε που παίξαμε με τους APTBS έχουμε αγαπήσει τον έντονο ήχο και τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Φυσικά, σμιλεύσαμε το ύφος σε κάτι δικό μας, αλλά κομμάτια όπως το "Orange Glow" από το ομότιτλο EP (2011) έχουν βαθύτατες επιρροές από τον δίσκο αυτό. Όλα αυτά τα uptempo beats, η αίσθηση της επανάληψης και οι δυνατές τους κιθάρες. Η διαφορά είναι πως εκεί που οι APTBS πρόσθεσαν prog tracks, εμείς προσθέσαμε μια τέτοια υποστήριξη ώστε το rhythm section να κινείται σε ρυθμούς πιο μηχανικούς.

Fleeting Joys - Despondent Transponder
Ένα άλμπουμ το οποίο πρώτος το άκουσε από την μπάντα ο Mikkel και ήταν εκείνο που τον βοήθησε να διαμορφώσει τον ήχο της κιθάρας του -ειδικά τα πιο distorted και shoegazey στοιχεία που δημιουργούνται από το Boss Heavy Metal πετάλι του. Σε αυτά προσθέστε: Line 6 Echo Park, MXR Carbon Copy, Holy Grail reverb, αλλά και όλα τα παραπάνω EQ’d από ένα Pro-Co RAT πετάλι. Και ορίστε! Αυτό είναι το μυστικό πίσω από τον ήχο της κιθάρας.

The Soft Moon - The Soft MoonThe Soft Moon - The Soft Moon
Αυτό το άλμπουμ -και ιδιαίτερα το τραγούδι "Dead Love"- μας έδειξε πώς να αλιεύσουμε στοιχεία από όλο το φάσμα του shoegaze έως και το droning post-punk/dark-wave που θέλαμε να παίξουμε. Εκτός όμως από το κομμάτι “Down the Rabbit Hole” που κάναμε για την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του Foundwaves blog της Βοστώνης, δεν έχουμε κάνει κάτι επακριβώς στοχευμένο προς την κατεύθυνση αυτή. Αυτή η αίσθηση πάντως του τούνελ είναι κάτι που αρέσει σε όλους μας και σίγουρα θα γράψουμε άλλο ένα τραγούδι στο ίδιο πνεύμα στο εγγύς μέλλον.

The Cure - Disintegration
Ήμασταν λίγο διστακτικοί στο να αναφέρουμε τους The Cure σε ένα τέτοιο κείμενο. Όπως ακριβώς και με τους Joy Division -είναι οι μπάντες με τις οποίες οι κριτικοί συχνά μας συνδέουν. Και για να είμαστε ειλικρινείς, δεν ακούμε και τόσο πολύ Joy Division, ή New Order, και η έμπνευση έρχεται πολύ περισσότερο από νεότερες μπάντες όπως οι παραπάνω. Θεωρούμε πως έχουν καθορίσει τον ήχο του post-punk σε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον (πραγματικά συγγνώμη γι' αυτό στους οπαδούς και των δύο)!

Ας αποκαλύψουμε όμως τι κάνουμε αυτές τις μέρες, μιας και ηχογραφούμε έναν νέο full-length δίσκο. Και μέχρι στιγμής, ο ήχος των τυμπάνων είναι πάρα πολύ κοντά στη κατεύθυνση του Disintegration, με το ταμπούρο να ηχεί τεράστιο και τον ήχο ημι-ατμοσφαιρικό. Ο τρόπος βέβαια με τον οποίο θα εξελιχθούν τα υπόλοιπα είναι κάτι που δεν έχει ακόμη 100% αποφασιστεί. Μας αρέσει όμως ο θόρυβος, οπότε να αναμένετε κάτι ανάλογο με αρκετή μελαγχολία. Ελπίζουμε πως θα σας αρέσει.

The Raveonettes - Raven in the Grave
Έχουμε εμπνευστεί από τους The Raveonettes με αρκετούς τρόπους. Πρώτα απ' όλα, από τον ήχο της κιθάρας τους. Ο σκληρός, φορτωμένος, αλλά όχι υπερβολικά παραμορφωμένος ήχος στις μελωδικές γραμμές τους ακούγεται σπουδαίος. Δουλέψαμε πολύ πάνω σε αυτό στο The American Dream EP, χωρίς τη χρήση ενισχυτών, αλλά, αντ' αυτού, με σύνδεση απευθείας στον υπολογιστή, έτσι ώστε να πάρουμε μια πολύ ψηφιακή προσέγγιση της παραμόρφωσης. Δεν είναι πολύ όμορφη, αλλά είναι κάτι που μας αρέσει πολύ.

Οι Raveonettes αποτελούν επίσης ένα παράδειγμα για μας κάθε φορά που σκεφτόμαστε τον φωτισμό στις περιοδείες μας. Φέρνουν μόνο τον απόλυτα απαραίτητο εξοπλισμό και προσωπικό όπως θυμόμαστε από την κοινή μας περιοδεία το 2011 "Raven in the Grave". Έχουμε έτσι καταφέρει να συρρικνώσουμε τη ζωντανή παραγωγή μας στο απόλυτο ελάχιστο, χωρίς όμως ποτέ να συμβιβαζόμαστε στον ήχο μας.

Weekend - JinxWeekend - Jinx
Αυτό το άλμπουμ είναι από τα αγαπημένα της μπάντας. Ενδεχομένως να θέλαμε να επηρεαστούμε περισσότερο από ό,τι έως τώρα, αλλά οπωσδήποτε ακούμε αυτό το άλμπουμ πολύ κατά τη διάρκεια περιοδειών. Πρόκειται για lo-fi post-punk με shoegazey στοιχεία, αλλά και μερικά γαλήνια, droning τραγούδια. Σπουδαίο άλμπουμ.

Black Nite Crash - Array
Οφείλουμε να αναφέρουμε αυτό το άλμπουμ. Παίξαμε με τους Black Nite Crash στο Σηάτλ στην πρώτη μας περιοδεία στις ΗΠΑ το 2009. Ήμασταν ακόμη πρωτάρηδες στο θέμα του touring, αλλά ο τότε κιθαρίστας και τραγουδιστής τους Joel Bergstrom μας φέρθηκε πολύ καλά και παραμείναμε στη πορεία καλοί φίλοι. Και προφανώς, ακούμε αυτό το άλμπουμ ανά διαστήματα από τότε. Είναι υποχρεωτικό να το ακούμε τουλάχιστον μία φορά ανά κάθε περιοδεία. Πραγματικά feelgood μουσική!

Operators - Blue Wave
Είδαμε τους Operators ζωντανά στην Κοπεγχάγη τον Οκτώβριο σε ένα πραγματικά καταπληκτικό show. Διατηρούν όλη αυτή την ενέργεια την οποία ακούς στο άλμπουμ και απλά την εξαπολύουν ζωντανά. Από άποψη έμπνευσης, είμαστε σε σχετικά παρόμοια κατηγορία, χρησιμοποιούμε ζωντανά τα όργανά μας, ενώ στηριζόμαστε σε μεγάλο βαθμό σε προηχογραφημένα. Το "Cold Light" για παράδειγμα, έχει την τέλεια ισορροπία μεταξύ τυμπάνων, προγραμματισμένου μπάσου και ηλεκτρικού. Έτσι τουλάχιστον ακούγεται. Και πραγματικά λειτουργεί!

PRGRM - Eavesdropper
Γίναμε καλοί φίλοι με αυτά τα παιδιά από το Calexico της Καλιφόρνιας πριν από λίγο καιρό. Πραγματικά καλοί άνθρωποι! Η μουσική τους είναι ό,τι θα θέλαμε να κάνουμε που και που, αλλά φαντάζει κάπως αδύνατο: το στοιχείο της ηρεμίας που υπάρχει σε μερικά τραγούδια και είναι απολύτως εκπληκτικό. Στην βορειοαμερικάνικη περιοδεία μας τον Σεπτέμβρη ακούγαμε διαρκώς όλο το άλμπουμ. Είναι ιδανικό για οδήγηση, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των νυχτερινών ωρών.

Vaadat Charigim - Sinking as a Stone
Μία από τις καλύτερες πρόσφατες κυκλοφορίες. Δε νομίζω ότι έχουμε αντλήσει καθόλου έμπνευση από αυτή τη μπάντα. Αλλά όπως συμβαίνει με τους PRGRM, γράφουν μουσική τέλεια για νυχτερινή οδήγηση. Τόσο ειρηνική, αλλά και μερικές φορές ογκώδη -μολαταύτα, εύθραυστη και καταπραϋντική.

 

Οι εκ Δανίας ορμώμενοι The Foreign Resort θα εμφανιστούν ζωντανά το Σάββατο στις 7 Ιανουαρίου 2016 στο Death Disco Club, με υποστηρικτικό σχήμα τους έλληνες Superpuma. Περισσότερα στο δελτίο τύπου της Διοργάνωσης.