Microondas

Δέκα στοιχεία που σημαίνουν πολλά

Οι λίστες είναι κάτι σαν παρηγοριά στον άρρωστο. Όλοι καθόμαστε πάνω σε ένα κλαδί το οποίο ροκανίζει ο χάρος, αλλά χαράζουμε επάνω λίστες για να κρατήσουμε τη σύνδεση με τη ζωή. Αποφασίσαμε να διαλέξουμε δέκα στοιχεία που σημαίνουν πολλά για τον καθένα από μας, αλλά και όλους μαζί, είτε πρόκειται για μουσική, είτε για πρόσωπο είτε για κάτι διαφορετικό. Πιθανότατα κάθε αναφορά στη λίστα να έχει διαμορφώσει τον τρόπο που βλέπουμε τη μουσική και τα γύρω πράγματα. Σας την παρουσιάζουμε.

1. (Δανάη): Ο "African High Life" του Solomon Ilori. Έχει την πολυπλοκότητα των αφρικάνικων ρυθμών και στοιχεία της αφρικάνικης μουσικής γενικότερα, μαζί με jazz στοιχεία και χαρωπές μελωδίες, και πολλούς-πολλούς διαφορετικούς ήχους που συνθέτουν όλα μαζί ένα jazz-o-αφρικάνικο-χαρούμενο wall of sound!

2. (Παναγιώτης): Ο (πρόσφατα χαμένος) Bob Brozman.
Καταλυτική η επιρροή του στη νεότερη έκφραση του blues και του χαβανέζικου τρόπου στην κιθάρα. Μεγάλος τεχνίτης με απίστευτη αίσθηση του χιούμορ.

3. (Betamin): To "Eden's Island" του Eden Ahbez.
Αυτός ο δίσκος παρουσιάζει ένα ουτοπικό κόνσεπτ του Ahbez, έναν εξωτικό τόπο που θέλεις να κατοικήσεις, με στοιχεία (της τότε κραταιός) exotica, μυστικισμού και surf. Η ιστορία του Ahbez είναι ακόμα πιο εκκεντρική, γιατί έμενε κάτω από την δεύτερη πινακίδα "L" στο Hollywood.

4. (Δανάη): Ο Frederick Chopin.
Γιατί παίζει με τις δυναμικές μέσα στις μελωδίες του, που συνήθως έχουν μια φυσική εξέλιξη, σχετικά αναμενόμενη. Όταν αυτό αλλάξει και συμβεί κάτι απροσδόκητο, εντυπωσιάζεσαι με το πώς αυτό το απροσδόκητο τελικώς το περίμενες κατά βάθος να συμβεί, και μετά προκύπτει ισορροπία.

5. (Παναγιώτης): O Terry Callier.
Πρωτοπόρος στη folk προσέγγιση της κιθάρας, παραπέμπει σε παλιό τζαζ ιδίωμα. Με τα απίστευτα open chords που έχει εφεύρει, σε κάνει να θέλεις να παίζεις όποτε τον ακούς. Τα δύο κοντραμπάσα που χρησιμοποίησε σε πολλούς δίσκους του είναι ένα εξαιρετικό εύρημα.

6. (Betamin): O Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης.
Αυτός αφορά όλους μας μάλλον, γιατί είναι ένα είδος από μόνος του. Ήταν ζωγράφος και συγγραφέας και άλλα χίλια πράγματα, και η επιρροή του στην ψυχεδελική κουλτούρα της χώρας είναι σημαντική, αν και δεν ήταν μουσικός. Πρόσφατα πήγαμε μέχρι τη Θεσσαλονίκη άφραγκοι να δούμε την αναδρομική έκθεση του, μια εμπειρία που βάφτισα "Βυζαντινή Ψυχεδέλεια".

7. (Δανάη): Ο Έρμαν Έσσε.
Για τον τρόπο που σκιαγραφεί τους χαρακτήρες του, απλά και οργανωμένα, έναν- έναν, δίνοντας κάθε φορά τις πληροφορίες για τον κάθε χαρακτήρα που θα σε κάνουν να τον δικαιολογήσεις, και να αλλάξεις το συναίσθημα που σου είχε δημιουργηθεί στην αρχή. Αυτή η απλότητα και αμεσότητα που συμβαίνει, αναγκάζει τον αναγνώστη να ταυτιστεί περισσότερο με την ιστορία. Κάπως έτσι θα μπορούσε να λειτουργήσει ένας απλός ρυθμός και μελωδία, φαινομενικά απλά, αλλά οργανωμένα, γιατί το θέμα είναι το πώς όλο αυτό το πράγμα θα στηθεί και θα βγει προς τα έξω.

LP8. (Παναγιώτης): David Gilmour.
Όπως συμβαίνει με όλους τούς σημαντικούς μουσικούς, πολλές από τις πτυχές της σπουδαίας δουλειάς του δεν έχουν αναδειχτεί. Ο Gilmour έφερε τον κιθαριστικό ήχο, όπως τον ξέραμε ως τότε, τα μέσα-έξω.

9. (Betamin): Terry Southern.
Αυτός ο κύριος εμφανίζεται κάπου στο εξώφυλλο του "Sgt. Pepper's" των Beatles. Έγραψε το σενάριο του "Dr. Strangelove" αλλά και του "Easy Rider". Από τα μυθιστορήματα του (Candy, The Magic Christian) καταλάβαινες ότι είχε το πιο περίεργο χιούμορ. Ο Terry Southern ανέδειξε την αυτοκαταστροφική βλακεία του ανθρώπινου είδους, και εμείς παρακολουθούμε με προσήλωση.

10. (Betamin): "Tales From the Crypt".
Αυτά τα βλάσφημα κόμικς, δημοσιευμένα πριν τον κώδικα λογοκρισίας στα κόμικς και τη συντηρητικοποίηση της αμερικανικής κοινωνίας, πάντοτε κατέληγαν με γκροτέσκο τρόπο. Μάλλον συνοψίζουν την αγάπη μας για την αμερικάνικη κουλτούρα και το πώς η λαϊκή τέχνη είναι ό,τι πολυτιμότερο έβγαλε ο 20ος αιώνας.
___

Το "Hellenit" των Microondas κυκλοφόρησε πρόσφατα. Mπορείτε να το ακούσετε στο bandcamp.

www.microondas.gr