Saigon Blue Rain

Αιθέριος ρομαντισμός αλά-γαλλικά

Saigon Blue RainΣτον χώρο του cold wave/ethereal/dream pop λένε ότι κινούνται οι SBR (με τα αρχικά να παραπέμπουν και στο προηγούμενό τους Stupid Βitch Reject), ο ήχος των Cocteau Twins είναι φάρος και οδηγός, σε γοτθικά φεστιβάλ παίζουν, μολαταύτα στο ηχητικό αποτέλεσμα δεν υπάρχει ούτε η αιχμηρή συνθετική λιτότητα του "παραδοσιακού" coldwave ούτε η τευτονική βαρύτητα του γοτθικού ροκ, το μουσικό μείγμα των SBR ακούγεται πιο λεπτεπίλεπτο, πιο ανάλαφρο, το σκοτάδι δεν είναι τόσο σκιαχτικό, τα όνειρα δεν μετατρέπονται σε εφιάλτες, συνειρμικά μου έρχονται στη θύμηση σχήματα όπως οι All About Eve, ο δε τελευταίος (δεύτερος τους ουσιαστικά) δίσκος "Noire Psyché" θα έβρισκε ταιριαστή θέση σε μια εταιρία όπως η συντοπίτισσα Prikosnovénie (γάλλοι γαρ).

Με αφορμή και την επικείμενη αθηναϊκή τους συναυλία στην Death Disco, την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017, δίνουμε τον λόγο στην Ophelia Lecomte και τον Franck Pelliccioli με το ερώτημα των δίσκων που τους καθόρισαν ατομικά και συλλογικά.

Πρώτα η κυρία του σχήματος:

Anathema - Alternative 4
Είμαι μεγάλη οπαδός της εν λόγω μπάντας από την ηλικία των 13, ή 14 ετών. Αλλά το Alternative 4 ανέκαθεν αποτελούσε το καλύτερο άλμπουμ της για μένα. Κάθε μέρος της, κάθε χτύπος των οργάνων εκφράζει μια ακραία νωχελικότητα που στοχεύει κατευθείαν στη καρδιά μου. Το να τους βλέπω ζωντανά παραμένει πάντα ένα πραγματικό συναισθηματικό σοκ.

Depeche Mode - Playing the Angel
Οι Depeche Mode είναι η ηλεκτρονική μπάντα της τελειότητας από τη δική μου σκοπιά και νομίζω πως το Playing the Angel είναι το αριστούργημά τους. Αποδεικνύει ότι ακόμη και αν είναι το 11ο άλμπουμ τους, κατάφεραν να ακούγονται πανέξυπνα σύγχρονοι, χωρίς να ανακυκλώνονται. Λατρεύω τον αισθησιασμό και το βάθος που αποπνέει.

And Αlso Τhe Τrees - Farewell To The Shade
Μια από τις πιο υποτιμημένες μπάντες της post-punk σκηνής, αλλά παρόλα αυτά μία από τις καλύτερες για μένα. Πνίγομαι κάθε φορά στη σκοτεινή τους ποίηση μόλις ηχούν οι πρώτες νότες του μπάσου του Prince Rupert. Το Farewell To The Shade αποτελεί μια παγωμένη ομορφιά, την οποία αγαπώ.

Jeff Buckley - Grace
Ένα τόσο τέλειο άλμπουμ για πρώτο και τελευταίο! Ο Jeff Buckley είχε μια από τις εντυπωσιακότερες φωνές που έχω ακούσει ποτέ, εμπεριείχε κάτι το ιερό, κατά τη γνώμη μου. Αποτελεί πηγή έμπνευσης από τότε που άρχισα να τραγουδώ και είμαι σίγουρη ότι θα είχε κάνει πολύ σπουδαία πράγματα. Με ειδική μνεία στο κομμάτι «So Real», απλά σου κόβει την ανάσα.

Dum Dum Girls - Too True
Είμαι οπαδός αυτού του sexy goth pop πνεύματος που εφιδρώνεται μέσω των Dum Dum Girls. Το Too True είναι η πεζογέφυρα μεταξύ του '80s pop ονείρου και της '60s ποπ ροκ ηχητικής δημιουργώντας μια νέα μουσική εμπειρία.

Saigon Blue Rainκαι ο κύριος:

Johnny Marr - The Messenger
Το καλύτερο άλμπουμ με κιθαριστική δουλειά που έχει γίνει ποτέ. Ξεπερνά όλες τις ηχογραφήσεις του Morrissey και κατά τη γνώμη μου, όλα τα άλμπουμ των Smiths. Ο Johnny Marr σίγουρα βρίσκεται στην κορυφή της δημιουργικότητάς του αυτές τις μέρες και είναι ένας καλλιτέχνης τον οποίο θαυμάζω πολύ για το σύνολο της καριέρας του.

Baroness - Yellow and Green
Ένα από τα λίγα αυτά άλμπουμ στα οποία μου αρέσει να βυθίζομαι. Σε αρπάζει και δε σε αφήνει μέχρι την τελευταία νότα.

From Monument To Masses - The Impossible Leap In One Hundred Simple Steps
Πριν 10 χρόνια ανακάλυψα αυτό το άλμπουμ και έπαιζε σε επανάληψη διαρκώς στο στερεοφωνικό μου. Το ξέθαψα μόλις πριν από λίγες εβδομάδες και εξακολουθεί να είναι ένα από τα καλύτερα post-rock/math-rock που κυκλοφόρησαν ποτέ. Είναι πραγματικά κρίμα που διέλυσαν. Αυτό που με εκφράζει είναι ο τρόπος με τον οποίο κατάφεραν να εισαγάγουν τη πολιτική δέσμευση στη μουσική τους.

London Grammar - If You Wait
Η πιο όμορφη φωνή που άκουσα για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως και λατρεύω τη κιθαριστική δουλειά. Καταφέρνουν να δημιουργούν ένα τέτοιο μοναδικό και προσωπικό σύμπαν που είμαι πραγματικά ανυπόμονος για την επόμενη κυκλοφορία τους.

Crime & the City Solution - Rooms Of Light
Πιθανώς η μπάντα που επηρέασε τους Saigon Blue Rain περισσότερο από κάθε άλλη. Χωρίς αυτό το άλμπουμ, σίγουρα δεν θα ακουγόμασταν το ίδιο.

Saigon Blue Rain Bandcamp