Τα 13 άλμπουμ που συντροφεύουν το διαστρικό ταξίδι του DJ Lo-Fi
Στη στήλη που επιμελείται ο Θάνος Σιόντορος, ένας δημιουργός με την αναγεννησιακή έννοια του όρου σε μουσικές προτάσεις εμπνευσμένες από τον χώρο όπου δεν υφίσταται ήχος
Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά, όταν ξεκινούσα δειλά-δειλά να βάζω μουσικές εκτός σπιτιού μου, στις αρχές των 00s και στον ευρύτερο freestyle χώρο, αν θέλουμε σώνει και ντε να βάλουμε τα πράγματα σε ένα κουτάκι - έτσι απλά για να συνεννοούμαστε, όχι ότι έχουν και μεγάλη σημασία οι ταμπέλες-, υπήρχαν δύο djs που είχαν καλλιτεχνικό nickname, ξεχώριζαν και ήταν υπεράνετοι να το μοστράρουν χωρίς κανείς να πει κουβέντα. Ήταν μια εποχή λίγο διαφορετική θα έλεγα, στην οποία για να χτίσεις ξεκινούσες από τα θεμέλια και όχι από τη διακόσμηση. Άπειρα λεφτά σε δίσκους και cd, περιοδικά, βιβλία, πολύ ψάξιμο, ώρες στα δισκάδικα κι άλλες τόσες με αντίστοιχους πειραγμένους ώστε να κυκλοφορήσει η πληροφορία. Δε σε έπαιρνε να κάνεις κι αλλιώς. Αν έβγαινες να μοστράρεις το Εγώ σου με φιοριτούρες και κομπορρημοσύνη χωρίς να μπορείς να το υποστηρίξεις ανάλογα στην πράξη, στην καλύτερη να έτρωγες μπόλικη απαξίωση, στη χειρότερη θα αφήσω τη φαντασία σας να δουλέψει. Παρελθοντολάγνο δε με λες με τίποτα, αλλά ελπίζω ούτε και αφελή κι αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στην ανελέητη δηθενιά και αποθέωση της εικόνας του σήμερα και τον βάσιμο μόχθο του τότε, θα διάλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη εκείνη την εποχή. Μεθοδολογικά πάντα και όχι σε θέματα ουσίας γιατί η καλή μουσική ευτυχώς πάντα βρίσκει το δρόμο της.
Ο ένα λοιπόν από τους δύο κυρίους που ανέφερα ήταν ο DJ Lo-Fi. Κατά κόσμον Λάμπρος Τσάμης, γνωστός επίσης ως RR Hearse ή με οποιοδήποτε άλλο ψευδώνυμο ή ιδιώνυμο αποφάσιζε να υπογράφει τις χαοτικές δράσεις του και αποτελεί κυριολεκτικά μια κατηγορία από μόνος του. Μουσική, ποίηση, ζωγραφική, performance και μια διαρκή αναζήτηση για περιπέτεια, τον βρίσκουν ενεργό από το 1980 μέχρι και σήμερα στον αθηναϊκό, underground χώρο. Από το rock και το punk στην ψυχεδέλεια, το electro, το experimental και την sound poetry, δύσκολο να τον κατατάξεις κάπου συγκεκριμένα μιας και ο ίδιος νιώθει να μη χωρά πουθενά ιδιαίτερα και παραμένει απλά ένας θερμός εραστής της μουσικής και της καλλιτεχνικής δημιουργίας γενικότερα.
Όταν αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί του μέσω της σελίδας του στο facebook για να συμμετάσχει στο Be My Guest του MiC, χωρίς να χρειαστεί προσπάθεια, ταλαιπωρία και σπαταλημένη ενέργεια αλλά και χωρίς να ακολουθηθεί μια αναμενόμενη για τα δεδομένα της εποχής διαδικασία, έφτασαν σ’ εμένα δύο φωτογραφημένα χειρόγραφα και μια επίσης χειρόγραφη λίστα με 13 άλμπουμ διαμάντια και μια θεματική που σκοτώνει, χωρίς να ξέρω τίποτα προκαταβολικά γι’ αυτά.
Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που με δικαιώνουν όταν αποφασίζω να γράφω αυτά που γράφω δημόσια και να ασχολούμαι με τις μουσικές γενικότερα. Και για να κλείσω με κάμποση σχεδόν παιδική αγνότητα, αν έπρεπε να διαλέξω έναν dj από την προηγούμενη γενιά ως “αγαπημένο” μου αυτός θα ήταν στάνταρ ο DJ Lo-Fi.
Λάμπρο χίλια θενκς.
Θάνος Σιόντορος
Αργά τη νύχτα, μόνος στο δωμάτιο μου, αφήνοντας απ’ έξω την κίνηση της πόλης να συνεχίζει μηχανικά τη βαρετή ρουτίνα της, βρέξει-χιονίσει, αισθάνομαι τώρα πως βρίσκομαι επιτέλους προστατευμένος μέσα στο ιδιωτικό μου, μυστικό διαστημόπλοιο, χωρίς να με ενοχλεί κανείς πια, ούτε να χρειάζομαι τίποτε άλλο από αυτόν τον κόσμου του παράλογου, έτοιμος για ένα ακόμη νυχτερινό αστρικό ταξίδι μετά μουσικής.
Κάθομαι αναπαυτικά μπροστά στη δισκοθήκη μου, φοράω τα ακουστικά στ’ αυτιά μου κι αμέσως μεταμορφώνομαι σε έναν φανταστικό αστροναύτη που ταξιδεύει ψηλά στ’ αστέρια, χωρίς βαρύτητα, χωρίς βιασύνη και άγχος, μόνο με την ίδια παιδική χαρά για περιπέτεια και υπέροχες, νέες ανακαλύψεις.
Το στερεοφωνικό μου είναι το πιλοτήριο μου και τα βινύλια, καθώς γυρίζουν πάνω στο πικάπ , γίνονται αυτόματα ο προσωπικός μου αστρολάβος, ως προς την κατεύθυνση που θα διαλέξω, ανάμεσα σε χιλιάδες γαλαξίες, φλογερούς κομήτες, ανεξερεύνητους πλανήτες και φανταστικούς νέους κόσμους.
Σ’ αυτό το αποψινό ταξίδι, αφήνω με ανακούφιση το σώμα μου πίσω, να αιωρείται σαν απαλό σύννεφο πάνω από τις καθημερινές ανάγκες του και διακτινίζομαι μέσα από το μυαλό μου ψηλά, πιο ψηλά από τη γη, προς τον αχανή ολοφώτιστο ορίζοντα που μόλις ανατέλλει μπροστά μου σαν ζωντανό θαύμα.
Νιώθω τώρα να με διακατέχει μαγικά η μουσική σαν μια ζεστή αύρα και οι ήχοι ίδιοι με αγγελικά πνεύματα να με οδηγούν με ασφάλεια στο υπερπέραν, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, χάνοντας σιγά-σιγά την αίσθηση του χρόνου, του τόπου και τελικά του φόβου προς το άγνωστο…
- Bernard Hermann – Outer Space Suite (1983, Cerberus Records)
- Russ Garcia And His Orchestra – Fantastica Music From Outer Space (1958, London Records)
- Larry Elgart And His Ensemble – Impressions Of Outer Space (1953, Brunswick)
- Pete Rugolo – Music From Out Of Space (1959, Mercury)
- Stuart Phillips And His Orchestra – Music From Out Of Space (1956, MGM Records)
- Frank Comstock – Music From Outer Space (1962, Warner Bros. Records)
- Leonard Nimoy – Presents Mr. Spock’s Music Form Outer Space (1967, Dot Records)
- Lucia Pamela – Into Outer Space With Lucia Pamela (1969, Gulfstream)
- Sun Ra And His Orchestra – Love In Outer Space (1988 - recorded live in 1983 -, Leo Records)
- Vaclav Nelhybel – Outer Space (1974, Folkways Records)
- Jean Jacques Perrey – Musique Electronique Du Cosmos (Electronic Music From Outer Space) (1962, MusiCues)
- Harry Revel & Leslie Baxter & Dr. Samuel J. Hoffman – Music Out Of The Moon: Music Unusual Featuring The Theremin (1947, Capitol Records)
- Various Artists – Sounds In Space (1958, RCA Victor)
Λάμπρος Τσάμης
Αθήνα 2025
Music | Labros Tsamis Archives
LoFi Discography: Vinyl, CDs, & More | Discogs
