black:white 006 / the Mass Culture_Mar 2k5

Διαβάζω από το ψιλά γράμματα του εσώφυλλου:
Το νέο μαύρο:άσπρο σχέδιο. Αφιερωμένο στην πιο ισχυρή ενέργεια του σύμπαντος. Μουσική. Με νέα, κριτικές, άρθρα, συνεντεύξεις και ειδικές εκδηλώσεις. Με τρόπο και με ύφος. Με πάθος για την ποιότητα. Κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή (με εβδομαδιαία ανανέωση) και σε έντυπη (τετράμηνη έκδοση μεγάλου μεγέθους, σε άριστη ποιότητα εκτύπωσης).

Ξεφυλλίζω.
Κωνσταντίνος Ρήγος, το πρόσωπο της θάλασσας. Ο Αρίσταρχος σκιτσάρει μάνγκα. Αναφορά στη ska και τους [σ]καταλύτες Skatalites. Απόσπασμα διαλόγων από τα Reservoir Dogs του Ταραντίνο, αυτό το κλασικό κουβεντολόι που "εξηγεί" πως προέκυψε το Like a Virgin της Madonna. Η Αναστασία Μαζαράκη σχεδιάζει έναν θηλυκό μικρό πρίγκιπα. Ο Γιάννης Κυριακούλιας φωτογραφίζει το άδειο σκηνικό από το ΝΑΙ του Γκαμπριέλ Αρού. Ο Σάκης Ταρασίδης απαθανατίζει ένα γαστριμαργικό εξωτικό Garuda.

Προτελευταία σελίδα. Ο Άγγελος Γροντάς, εμπνευστής αυτού του τριπλού τολμήματος [διατίθεται και σε μορφή εμπλουτισμένου ψηφιακού δισκίου], κλείνει με ένα aditorial που τιτλοφορείται με θράσος My Way or The Highway. Εδώ θα βρείτε κι άλλες, πάμπολλες, κινηματογραφοφιλικές αναφορές, από τον Πόλεμο των Κάστρων μέχρι την Τερέζα Ορλόφσκι και το Filth and the Fury. Παρατηρεί, καταγράφει, σχολιάζει, όσα βλέπει στις οθόνες, τους δρόμους, τις πλατείες και τα πλατό της Θεσσαλονίκης.

Συνολικά.
Η ζαχαρόμαυρη αισθητική του black:white μ' αρέσει. Τα κείμενα και οι ολοσέλιδες φωτό - σκίτσα έχουν προσωπικό ύφος, ξαφνιάζουν θετικά, εισβάλλουν έξυπνα στον κόσμο μου. Πότε αγγλικά, πότε μονοτονικά και πότε άτονα, ενίοτε και ανάμεικτα. Λάθη ορθογραφικά, εύκολα αμελητέα και προσπεράσιμα. Η άριστη σχεδίαση και η άψογη εκτύπωση αναδεικνύουν το περιεχόμενο. Το γεγονός ότι αποτελεί "βήμα παρουσίασης" για νέους και ανήσυχους καλλιτέχνες, είναι άκρως θετικό.

Μπαίνω στην ιστοσελίδα. mpolice.blackwhitemag.net
Εδώ το χρώμα κυριαρχεί στις μετώπες. Θάμπει. Εδώ περιμένουν κι άλλες εκπλήξεις. Ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλά ουκ και εν τω ολίγω. Οι αισθήσεις ταξιδεύουν πάλι. Η Μουσική του black:white είναι εξωστρεφής. Οι συν-εικόνες του την κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.