Δημήτρης Χαρίτος - Οι άφαντοι

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο το επίθετο άφαντοι έπεσα επάνω σε διάφορες κατηγορίες: της πολιτικής, του θεάτρου, των εταιρειών, των τραπεζιτών, του ποδοσφαίρου, των ταμείων, των επενδύσεων, των φοροφυγάδων, των φορολογουμένων, των συνταξιούχων, των αλβανών εγκληματιών...

Η ποίηση του Δημήτρη Χαρίτου δεν είναι άφαντη [4-5 αναφορές στα πρώτα 30 ευρήματα] δεδομένου ότι ο τίτλος του ποιήματός του, Οι άφαντοι, είναι όχι συχνά απαντώμενη λέξη στις μηχανές αναζήτησης. Γιατί γράφω αυτήν την περίεργη εισαγωγή; Αιτία της αναζήτησής μου η ποίηση...

Όλα σε μια σφαίρα διάφανη και φωτόλουστη
Ύλη αέναου τοκετού των πάντων.
Γι' αυτό και θα αντιδικώ με τη λήθη ανυποχώρητα
Αναζητώντας επίμονα σημάδια των αφάντων.

Οι άφαντοι, λοιπόν, είναι ένα συμφωνικό ποίημα σε οκτώ μέρη. Είναι η σημερινή οδύσσεια του ποιητή, του στοχαστή, του ανήσυχου ανθρώπου που λέγεται Δημήτρης Χαρίτος. Θα μπορούσε να είναι όπερα ή ορατόριο ή ραψωδία ή ραπ-ισμα από έναν εμ-σι που ραπάρει και ραπίζει. Η δική του Ιθάκη λέγεται Στρογγύλη, Καλλίστη ή Καλλιστώ, Θήρα, Σαντορίνη. Η οδύσσεια αυτή συνεχίζεται, λέει, κάθε φορά που πατά το πόδι του στο νησί του, κάθε φορά που σουλατσάρει από και προς το Ακρωτήρι [του φόβου;] προς και από πάσα κατεύθυνση. Το νησί αυτό είναι, θαρρείς, η δική του ψωροκώσταινα. Οιονεί μικρογραφία των παθών και της σταύρωσης του καθένα μας.

Οι άφαντοι, είναι σε πρώτο βαθμό όλοι οι κάτοικοι που εξαφανίστηκαν, σκορπίστηκαν, όταν κατάλαβαν ότι το ηφαίστειο θα εκραγεί και θα καταποντίσει ή θα κατακάψει με τη λάβα και τη σκόνη του τα πάντα. Σε δεύτερο επίπεδο, άφαντοι είμαστε εμείς ή, αν δεν είμαστε, θα [πρέπει να] γίνουμε. Αν θέλουμε να σωθούμε, μας προτρέπει [ίσως] με πόνο και δύναμη να αποχωριστούμε τα πάντα! Να τα αφήσουμε όλα στη μανία του πυριφλεγέθοντος μάγματος.

Η αποχώρησή μας προβλέπεται να ολοκληρωθεί σε οκτώ φάσεις με ανάλογες κωδικές ονομασίες: α. Λωτοφάγοι [με οδηγό τον Οδυσσέα Ελύτη], β. Προανάκρουσμα [διάβαζε Διονύση Σολωμό], γ. Γέεννα [με σήμα τον ευαγγελιστή Ιωάννη], δ. Νηπενθές [αλά Χέρμαν Μέλβιλ], ε. Νεκρόδειπνο [σερβίρει ο Γιώργος Σεφέρης], στ. Δοξαστικό [τη επιμέλεια Τζαίημς Τζόυς], ζ. Καντάμπιλε [σολομώντεια λύση] και η. Νέκυια [σου-ρεαλισμός του Μίλτου Σαχτούρη - με τρία του].

Στη διαδικασία ενδέχεται να συνδράμουν οι Παπαδιαμάντης, Ησίοδος, καθηγητής Μαρινάτος και ίσως-ίσως ο εικαστικός Σόρογκας του οποίου ο αργυρός, σε λουλακί φόντο, στατήρας κοσμεί το εξώφυλλο, ως προτεινόμενο ελληνόμισμα επανεκκίνησης.

[...]
Καθώς ζωγράφος ασεβής που αλλάζει γνώμη
Και βάζει λίγο μαυράκι και λίγο αγραβανί
Στ' αμυγδαλόσχημο αιέν του βλέμματος
Κι ένα ελάχιστο σύννεφο ώχρας στα στήθια
[...]

Εστέ έτοιμοι...

- Ο Δημήτρης Χαρίτος, εκτός από ποιήματα, γράφει παράλληλα [από 1960] κείμενα κριτικά και θεωρητικά για τον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες.

[εκδόσεις Κίχλη 2014, 30σελ.]