ΣΙΝΕΜΑ

Κατά την αστυνομική φιλμογραφία (και λογοτεχνία), τα τρένα είναι ένα πολύ επικίνδυνο μέρος. Ο Κώστας Καρδερίνης ασχολείται στο άρθρο του με μια ταινία-αρχέτυπο του είδους
Αντροπαρέα με προβληματισμούς και ανασφάλειες, κρίση μέσης ηλικίας και διάθεση "βάλτε να πιούμε". Είναι άραγε κι αυτή μία κάποια λύσις; Της Χριστίνας Κουτρουλού
Η επανάσταση δεν θα μπορούσε να μην αφήσει το αποτύπωμα της στην μεγάλη και στην μικρή οθόνη. Μια ρετροσπεκτίβα από τον Κώστα Καρδερίνη που προσπαθεί να ξεχωρίσει το λίγο στάρι από την άφθονη ήρα
Νυχτερινό
Κατά το παλιό άσμα, η αγάπη δεν κόβεται στα τρία, ένα φεστιβάλ όμως μπορεί. Ο απολογισμός του πρώτου τρίτου από τον Κώστα Καρδερίνη
Σε μια εποχή όπου η λέξη "ελευθερία" έχει αποκτήσει σχεδόν καταχρηστική σημασία, ο νομαδισμός φαντάζει κάτι περισσότερο από ένας ρομαντικός απόηχος ενός μακρινού παρελθόντος. Του Κώστα Καρδερίνη
Μια ταινία για την πιο συχνή "καλύτερη ταινία όλων των εποχών" που επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία της. Του Κώστα Καρδερίνη
"Πάντα επίκαιρο" μπορεί να είναι ένας στερεοτυπικός λόγος αναφοράς σε έργα τέχνης από το παρελθόν, έχει όμως και ουσιαστική βάση. Μια επαναπροσέγγιση με σημερινή ματιά ενός γιαπωνέζικου anime από το 1998. Του Κώστα Ράπτη
Αν ψάξουμε το ουδέν κακόν αμιγές καλού, θα κρατήσουμε ότι πλέον μπορούμε όλοι να παρακολουθήσουμε το φεστιβάλ χωρίς να πάρουμε αεροπλάνα, ΚΤΕΛ και βαπόρια για την Θεσσαλονίκη. Του Κώστα Καρδερίνη
"Λοξές ματιές σε 'ορθόδοξα' θέματα, στο φεστιβάλ του Αγίου της πόλης. Από το σπίτι σας ή και κάπου αλλού... Του Κώστα Καρδερίνη
"Πατέρααα", "υιέ μου, υιέ μου", μια σχέση που έχει τροφοδοτήσει δράματα και κωμωδίες από τα χρόνια της Οδύσσειας. Η ταινία αυτή προσπαθεί να τα συνδυάσει και τα δύο. Του Κώστα Καρδερίνη
Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς... Δεν είναι όμως πάντοτε τόσο απλά τα πράγματα. Ούτε στη ζωή ούτε στην ταινία του Ιταλού γερόλυκου. Του Κώστα Καρδερίνη
Κάτι παραπάνω (ή βαθύτερο) από απλά μια καλοκαιρινή και ρομαντική κομεντί όπως πλασάρεται... Της Χριστίνας Κουτρουλού
Μπορεί κάποιος να δυσανασχετίσει, "πάλι το Βιετνάμ", ωστόσο η νέα ταινία του αιχμηρού σκηνοθέτη έχει να πει πολλά περισσότερα πράγματα για το μαύρο Σήμερα. Της Χριστίνας Κουτρουλού
Schizopolis
Είναι μια ταινία που έκανε πολλούς να βγουν από την αίθουσα με ένα ερωτηματικό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Ο Γιάννης Αβραμίδης αποπειράται κάποιες απαντήσεις (και κάποια επιπλέον ερωτήματα)
Η ποπ κουλτούρα ως γνωστόν τρέφεται από τις ίδιες της τις σάρκες, οι δε σειρές αποτελούν πλέον κυρίαρχο στοιχείο της. Μία λίαν "λαίμαργη" τέτοια μπαίνει υπό εξέταση από την Χριστίνα Κουτρουλού

Σελίδες

Σελίδες

  • από 43 σελίδες, 1281 εγγραφές
Εγγραφή στο RSS της κατηγορίας