49ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας

Το 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας [06-12/09/2026] φέρνει και πάλι στο προσκήνιο την αφρόκρεμα της ελληνικής ταινίας μικρής διάρκειας.

Στο κυρίως Ελληνικό Διαγωνιστικό τμήμα συμμετέχουν 30 ταινίες. Τέσσερις από αυτές συναγωνίζονται και στο Διεθνές Διαγωνιστικό και όλες τους έχουν ως βασικούς ήρωες ανθρώπους με αναπηρίες ή προβλήματα υγείας που δύσκολα εικονοποιούνται. Στο εγχώριο Σπουδαστικό Διαγωνιστικό συμμετέχουν 19 ταινιάκια εκ των οποίων μόνον ένα πέρασε στο αντίστοιχο Διεθνές Σπουδαστικό. Στο διεθνές παιδικό τμήμα Kiddo, 7 από τις 19 ταινιούλες είναι ελληνικές. Φέτος κάνει πρεμιέρα και το τμήμα Διεθνούς Ντοκιμαντέρ στο οποίο συναντάμε 5 φρέσκα ελληνικά ντοκς σε σύνολο 17.

Ενδιαφέρον αναδρομικό το τμήμα Βαλκανικές Ιστορίες με 15 ταινίες μ.μ. εκ των οποίων 4 είναι ελλήνων δημιουργών. Είναι ταινίες διάσημων πια σκηνοθετών οι οποίες προτάθηκαν ή κέρδισαν Βραβείο Ευρωπαϊκής Ταινίας Μικρού Μήκους από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου [EFA]. Ενδιαφέροντα και τα μικρομικάδικα αφιερώματα στον Χρήστο Δήμα [4 ταινίες], την Αλίντα Δημητρίου [4 ντοκιμαντέρ] και τον δημιουργικό διάλογο με το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Γλασκόβης [5 ταινίες].

Η προσοχή μου στρέφεται στις συμμετοχές των φοιτητ[ρι]ών και αποφοίτων του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. οι οποίες και οι οποίοι ανεβάζουν όλο και ψηλότερα τον πήχη της Σχολής και κατακτούν με το σπαθί τους τα διαγωνιστικά τμήματα της Δράμας.

Στο Διεθνές Διαγωνιστικό βρίσκουμε την Βίκυ Αναστασιάδου [Wheel to Live] η οποία μας είχε ενθουσιάσει με τα Κακά παιδιά με ονόματα αγίων [2023]. Στο Εθνικό Διαγωνιστικό έχουν ακόμη τέσσερις συμμετοχές οι: Ιωάννα Σκυλογιάννη [Shift], Μελίνα Λουκανίδου [Επιφάνειες], Ιωάννα Διγενάκη [ηΈρημος] και ο κύπριος Ερμόλαος Φωτίου [Ο πακετάς]. Στο Διεθνές Σπουδαστικό συμμετέχει το πικρό χιούμορ της Σίλβας Τσουμάνα [Ο γάμος της ξαδέρφης μου], ενώ στο Εθνικό βλέπουμε και τους Χριστόφορο Ηροδότου [Bloom] και Φεγιάζ Μπαϊράμ [Ίχνος]. Στο Διεθνές Kiddo συναντάμε την Νάσια Κόκο [Tree House] και στο τμήμα ανάπτυξης σεναρίων του Short Film Hub τον Άγγελο Χαραλάμπους [Khaki Babes].

Έχω την αίσθηση ότι πολλοί νέοι δημιουργοί βιάζονται να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν καλή τηλεόραση ή ακόμη χειρότερα ότι θέλουν να ασχοληθούν με αυτό που είναι στην μόδα, δηλαδή τα μικροδράματα για κινητά. Έχουν κατακτήσει αισθητικά τα μέσα τους, έχουν ιδέες, δεν έχουν δουλεμένα σενάρια, αλλά έχουν πολύ καλούς μουσικούς και έξοχες μουσικές στις ταινίες τους. Αν όμως φτάνουμε να προσέχουμε μόνον την μουσική επένδυση διότι αυτή μας κεντρίζει το ενδιαφέρον, τότε κάτι δεν δουλεύει σωστά με τις εικόνες και την πλοκή τους.

Τα σπουδαστικά τμήματα διαθέτουν μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας έκφρασης κι αυτό τα κάνει περισσότερο ελκυστικα στην ανάπτυξη νέων ιδεών και τη ρήξη με την πεπατημένη. Συνεπώς φρονώ ότι θα μπορούσαν να συμμετέχουν άνετα στα βραβεία της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτκών Κινηματογράφου και της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας. Μερικές χρονιές το αξίζουν πιότερο από τα υπόλοιπα τμήματα. Για να αποφύγουμε να λέμε τη στερότυπη φράση: στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος.

Ανθολόγιο τίτλων