Άσε το κακό να μπει, του Tomas Alfredson
[Lat Den Ratte Komma In / Let the Right One In, Σουηδία 2008, 114']
Ο πρωτότυπος τίτλος είναι πιο αμφίσημος και πιο προκλητικός. Άσε το καλό να μπει; Τον καλό [φίλο] ή την καλή [επιρροή] να μπει; Εμείς είμαστε πιο απόλυτοι, όπως όταν το "not guilty" το αποδίδουμε "αθώος" με σιγουριά και βεβαιότητα, χωρίς δεύτερες σκέψεις και χωρίς περιθώρια αναθεώρησης. Αυτό το "αθώος" μοιάζει τελεσίδικο αλλά και τόσο μονομερές, σχεδόν ανέφικτο και ά-δικο.
Εδώ λοιπόν έχουμε μια ταινία που προέρχεται από ένα αθώο παιδικό ευπώλητο βιβλίο του συγγραφέα John Ajvide Lindqvist, η οποία ταινία δεν είναι καθόλου παιδική και αθώα, όπως προλαβαίνει να προδικάσει ο ελληνικός τίτλος. Ο ήρωας είναι ένα παιδί [Kare Hedebrant] που υφίσταται την καταπίεση των συμμαθητών του και δεν έχει θάρρος να αντιδράσει. Ένα παιδί κλειστό στον εαυτό του που ονειρεύεται έναν πραγματικό φίλο και αρωγό και τον βρίσκει στο πρόσωπο μιας μικρής παράξενης νεοφερμένης γειτονοπούλας [Lina Leandersson].
Η ταινία όμως δεν είναι αμερικάνικη. Η παγερή ατμόσφαιρα, η κυκλοτερής φωτογραφία του Hoyte Van Hoytema και η βραδυφλεγής μουσική του Johan Soderqvist [Ουκ επιθυμήσεις τη γυναίκα του πλησίον] θέλουν να μας προϊδεάσουν ότι κάτι ιδιόρρυθμο και αναπάντεχο συμβαίνει. Κι όντως κάποιες περίεργες εξαφανίσεις και κάποιες ανεξήγητες συμπεριφορές αρχίζουν να μπολιάζουν το κλίμα του ασχημόπαπου παραμυθιού με τις απαραίτητες ανησυχίες. Η καρέκλα μας βγάζει καρφιά, κάτι σφίγγεται μέσα μας, μια φαγούρα μετακομίζει σε άσχετα σημεία σε όλο το κορμί, ένα γαργάλημα όχι ευχάριστο περιδιαβαίνει το είναι μας.
Σε μια διάρκεια δύο περίπου ωρών πολλά ακόμα πρόκειται να συμβούν. Πολλές αντιστροφές κι ακόμη πιότερες ανατροπές, σ' έναν εκρηκτικό ρημίξ ευρωπαϊκού θρίλερ, γκραν γκινιόλ, σπλάτερ, χόρορ με διονυσιακές περιελίξεις. Ο φύλακας άγγελος του κακού θα κάνει αρκετές επισκέψεις. Ο ερμαφρόδιτος βρικόλακας θα νιώσει ανθρωπιά. Η βρικολακιασμένη θα αυτοπυρποληθεί θριαμβευτικά. Κι εκείνο το καταραμένο love theme θα εξαϋλωθεί τρυφερά μέσα στο ζόφο.
Τα ρίγη δε θα 'ναι μόνο από συγκίνηση και τρόμο. Θα 'ναι το μεγαλείο των εικόνων που επισκέφθηκαν το βρόμικο μυαλό μας.
