Διερμηνέας, Amanda, Hellboy

Ο σκηνοθέτης του «Διερμηνέα», ο Martin Sulík είναι σίγουρο ότι έδωσε έναν δυνατό προς επίλυση γρίφο στον επίσης Σλοβάκο, διακεκριμένο συνθέτη Vladimír Godár, υπεύθυνο για την μουσική στην ταινία. Αιτία η συνεχής ισορροπία της ταινίας μεταξύ road movie, δράματος και buddie movie ευρωπαϊκής υφής. Και όμως ο Godár τα πάει περίφημα τονίζοντας με έγχορδες πινελιές όλα τα παραπάνω και χωρίς να φτάνει, ειδικότερα σε επικίνδυνα σημεία όπως αυτό των κωμικών σκηνών, σε χαζοχαρούμενα αποτελέσματα. Λιτός και επίτηδες πάντα στην κουίντα και όχι στο προσκήνιο, ο Godár υπογράφει αθόρυβα ένα από τα καλύτερα soundtracks των τελευταίων μηνών.

Στην γαλλική «Amanda» του Mikhaël Hers τα πράγματα έχουν διαφορετικά. Αν και η ταινία πραγματεύεται με αρκετά επιτυχημένο τρόπο το πως βιώνει μια μέση γαλλική οικογένεια την απώλεια ενός ανθρώπου του εσώτερου κύκλου της σε ένα τρομοκρατικό χτύπημα, εντούτοις οι αναφορές του ήχου είναι καθαρά αμερικανικής και αγγλικής λογικής. Η φράση "Elvis has left the building' η οποία κάνει την παρουσία της και αποτελεί μάλιστα κλειδί συναισθημάτων για τους πρωταγωνιστές σε τουλάχιστον δυο σημεία, συνοδεύεται από ανάλογο άσμα του Elvis, αλλά και από ένα ειδικά γραμμένο για την ταινία τραγούδι του Jarvis Cocker με τον ίδιο τίτλο. Επίσης κάπου φιγουράρει και το ‘Cattle and Cane’ των Go-Betweens, ενώ τις πιο μελαγχολικές στιγμές της ταινίας χρωμάτισε με πρωτότυπη μουσική ο βραβευμένος με Grammy Anton Sanko.

Ως αμερικανική ταινία της παρούσα τριάδας οφείλουμε να αναφέρουμε το καινούργιο «Hellboy». Στο οποίο όμως είναι τόσο κακή η διαχείριση του ήρωα που κυριολεκτικά κρεμιέσαι από το καλό soundtrack για να επιβιώσεις. Ηττημένη σε όλα τα σημεία από τις ανάλογες προσπάθειες που έγιναν πάνω στο ‘Αγόρι από τη Κόλαση’ υπό τη μπαγκέτα του Guillermo del Toro πριν από μερικά χρόνια, η ταινία του Neil Marshall ταλανίζεται από το κακό μοντάζ και από τις ακόμα χειρότερες σεναριακές ιδέες. Το soundtrack περιέχει γουστόζικα τραγούδια από τους Muse, Los Lobos, Black Rebel Motorcycle Club και Royal Blood, αλλά στο τέλος υπάρχει μία παρασπονδία αισθητικής. Στην τελευταία σεκάνς της ταινίας παρεισφρέει ένα τραγούδι των Mötley Crüe (το ‘Kickstart my Heart’), το οποίο παρά τον δυναμισμό που έχει, δεν καταφέρνει να κολλήσει με την σκηνή και αποτελεί απλά μία απόδειξη καλού management εκ μέρους της μπάντας σε χρόνους που το σήμα συζητιέται ένεκα του «Dirt».