Ελληνικές σινε-συνταγές της περιόδου 2003-2004

Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου [EKK] τσοντάρει οικονομικά σε τέσσερις κατηγορίες ταινιών: μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ, μικρού μήκους και animation. Σκέφτηκα λοιπόν να σας δώσω μια λίστα για να ξέρετε τι σας/μας περιμένει. Οι ταινίες παρατίθενται χωρισμένες σε τελειωμένες ή μη.

Μεγάλου μήκους και μεγάλου κόστους. Έτοιμες είναι οι:
· Οι γενναίοι της Σαμοθράκης - Σταμάτης Τσαρουχάς [προβάλλεται]
· ΠΟΛΙΤΙΚΗ κουζίνα - Τάσος Μπουλμέτης [προβάλλεται επίσης]
· Χάνι - Γιώργος Μπακόλας [welcome to the club]
· Χειμωνιάτικη νοσταλγία - Κώστας Αινιάν [u2]

Στο τελείωμα βρίσκονται αρκετοί:
· Βαρέα ανθυγιεινά - Αντώνης Παπαδόπουλος [long time no see]
· Γαμήλια νάρκη - Δημήτρης Ινδαρές [ελπίζω να μην είναι ελέφαντας]
· Ένα τραγούδι δε φτάνει - Ελισάβετ Χρονοπούλου [πες κι άλλα είμαστε όλο αυτιά]
· Η κόκκινη Πέμπτη - Χρίστος Σιοπαχάς [αυτός επιμένει αγωνιστικά]
· Κλαις; - Αλέξανδρος Βούλγαρης [κι άλλος Βούλγαρης; οκ-οκ ένα αστειάκι έκανα]
· Κωλύματα - Τάκης Τουλιάτος [κόλλησα, δεν έχω τι να πω]
· Μάτια από νύχτα - Περικλής Χούρσογλου [άντε ρε Περικλή που είσαι;]
· Μεταμφιεσμένη γυναίκα - Κώστας Αριστόπουλος [αλά ντε Πάλμα ή αλά Μπλέηκ Έντουαρντς;]
· Μια υπέροχη μέρα - Ντίνος Μαυροειδής [τριπάρει into the night]
· Οι θεατρίνες - Παναγιώτης Πορτοκαλάκης [τον Βεντούρα Πονς τον ξέρει;]
· Όλο το βάρος του κόσμου - Θάνος Αναστόπουλος [ολίγο χέβι για τίτλος, άκρως επαχθής]
· Οξυγόνο - Μιχάλης Ρέππας & Θανάσης Παπαθανασίου [τώρα που όλοι κάνουν κωμωδίες αυτοί τόριξαν στην τραγωδία!!! Τη μουσική υπογράφει ο Νίκος Κυπουργός. Ή πήρε πολλά λεφτά ή αξίζει τον κόπο]
· Το λιβάδι που δακρύζει - Θόδωρος Αγγελόπουλος [το 1ο μέρος της τριλογίας]

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι:
· Μην περνάς ανάβει κόκκινο - Ισαβέλλα Μαυράκη [έχω βίζα τράνζιτο]
· Νύφες - Παντελής Βούλγαρης [ο Σκορτσέζε σε γυρεύει]
· Όταν χορέψουμε μαζί - Αδριανός Γεωργαντάς [όταν τύχει κάποια μέρα, όταν τύχει...]
· Το αγόρι που έκλαιγε χωρίς λόγο - Κωνσταντίνος Χαραλάμπους [ποιητικότατον]
· Το πέρασμα - Δημήτρης Σταύρακας [άλλος αγωνιστής]

Τέλος σε φάση προπαρασκευής [άρχισαν δεν άρχισαν] είναι οι:
· Hardcore - Ντένης Ηλιάδης [softcell]
· Ασμάρα - Ηλίας Γιαννακάκης [έρημος η ψυχή του ανθρώπου]
· Είναι ο Θεός μάγειρας; - Στέργιος Νιζήρης [από μαρμίτες ξέρει πάντως]
· Ένας ήρωας στη Ρώμη - Παναγιώτης Αγγελόπουλος [με παντούφλες ή άνευ;]
· Η ζωή είναι αλλού - Φωτεινή Σισκοπούλου [φως εκ Φωτεινής]
· Η νύχτα πριν - Γιώργος Κατακουζηνός [μια τόσο μακρυνή παρουσία]
· Η σκόνη - Τάσος Ψαρράς [απ' τη σκόνη, όπως λέμε απ' το χιόνι]
· Και οι έσχατοι έσονται πρώτοι - Σταύρος Τσιώλης [μεγάλε αρχηγέ]
· Κακοσμία - Δημήτριος Γιατζουζάκης [του στόματος ή της μασχάλης;]
· Μη ρωτάς όλα είναι εκεί - Γιώργος Κωνσταντινόπουλος [νο κόμεντ]
· Πανδώρα - Γιώργος Σταμπουλόπουλος [το κουτί με τους ανέμους]
· Σαρκοφάγος - Γιώργος Καρυπίδης [ελπίζω όχι... του ελληνισμού. Από τον μαιτρ του υπαρξιακού θρίλερ]
· Το όνειρο του σκύλου - Άγγελος Φρατζής [ένα μεγάλο ζουμερό κόκαλο]
· Το πούλι του παράδεισου - Γιώργος Πανουσόπουλος [ουρί ή μούρη;]
· Ωραίο το φουστάνι σου Γιώργο μου - Γιάννης Διαμαντόπουλος [κάτι δεν μου κολλάει εδώ]
· Ώρες κοινής ησυχίας - Κατερίνα Ευαγγελάκου [είμαι ανήσυχος]

Στα ντοκιμαντέρ έχουμε επίσης πολύ μεγάλη κίνηση. Έτοιμα είναι τα:
· Et in Arcadia ego - Αλέξανδρος Παπαηλιού
· Η πνοή της γης - Πάνος Καρκανεβάτος
· Σεισμός - Γιούρι Αβέρωφ

Στο τελείωμα βρίσκονται αρκετοί:
· Άλμπερτ Ισαάκ "Μπαζ" Μπεζερίδης - Σπύρος Ταραβήρας
· Αναζητώντας τη χαμένη ζωγραφιά (Θεοφάνης ο έλληνας) - Νίκος Αναγνωστόπουλος [ωραίος ως έλλην]
· Καλοκαιρινές αστραπές - Νίκος Λυγγούρης [επαναπατρισθείς και αμετανόητος]
· Μασσαλία: Ελληνική κατατομή μιας πόλης - Μαρκ Γκαστίν
· Μεταλλεία στο Αιγαίο - Νίκος Ελληνικάκης
· Ονειρεύομαι την Ελλάδα - Διαμαντής Λεβεντάκος
· Το πήδημα του Κατσαντώνη και ο μπάρμπα Λάμπρος - Γιώργος Κολόζης [επ εδώ είμαστε]

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται:
· Ο βίος και το έργο του Γεράσιμου Στέρη - Γκαίη Αγγελή

Τέλος σε φάση προπαρασκευής είναι:
· No name - Βασίλης Κεσσίσογλου
· Βασίλης Ζαχάρωφ - Άγγελος Αμπάζογλου
· Γουστάρω να ζω - Στέλιος Κούλογλου [εγώ να δεις]
· Εισβολή στο Αιγαίο - Λυδία Καρρά [ιστορικό μου ακούγεται]
· Εκτός σχεδίου - Μένιος Δίτσας [αλλά εντός κέντρου όμως]
· Ένας άνθρωπος παντός καιρού - Γιάννης Σολδάτος [Βέγγος και πασης Ελλάδος]
· Επιστολή Θεόδωρου Περιπάτη - Γιώργος Διζηκιρίδης [ή μήπως Διζηκιρίκης;]
· Ηλίας Πετρόπουλος - Καλλιόπη Λεγάκη [ότι πιο ενδιαφέρον ως θέμα nowadays]
· Καβοντορίτης - Γιάννης Φραγκουλάκης [πολλά κύματα σηκώνονται]
· Λαλλούδα - Νίκος Αλευράς
· Ο καθρέφτης και το μαχαίρι - Δημήτρης Βερνίκος [ο ποιητής και ο νυχοκόπτης]
· Ο τρόμος της ύλης - Βασίλης Μαζωμένος [η ψηφιακή θάλασσα της εικονο-ποίησης]
· Ρομ: Μύθος & ιστορία - Αύρα Γεωργίου [σο σουνκάρ]

Στις μικρού μήκους το τοπίο είναι πιο ξεκάθαρο. Όσοι πρόλαβαν το Φεστιβάλ Δράμας πρόλαβαν. Πολλοί προτίμησαν ξένους τίτλους. Σκέφτονται να κάνουν διεθνή καριέρα; Ήρεμα παιδιά, με το μαλακό.

Έτοιμες είναι οι:
· Skipper straad - Ειρήνη Βαχλιώτη [το βραβευμένο αριστούργημα]
· Θυμάσαι; - Κώστας Φούντας [όχι είν' η αλήθεια]
· Ο Ντίνος ο θυρωρός - Κατερίνα Βυσσούλη [;;;]
· Χαραυγή - Γιάννης Κατσάμπουλας [αρχικά τόλεγε "τελευταία άνοιξη" αλλά καλύτερα έτσι]
· Το ψυγείο - Γιώργος Σιούγας [ο Πυρπασόπουλος σε κόμικ αλά Κριστίν]
· Money-go-round - Πέτρος Νούσιας [αραμπάς γυρνά]
· Paint it black - Νίκος Λερός [άι γουόντ μάι μάνεϊ μπακ]
· Ηφαίστειο - Άρης Φατούρος [τον καταβρόχθισε το τοπίο]
· Μόνο για πάντα - Μιχάλης Κωνσταντάτος [φανταχτερό κι ανέκδοτο]
· Όχι πια ιστορίες αγάπης - Στρατούλα Θεοδωράτου [μόνο μίσος και σεξ]
· Πάμε μέσα; - Γιάννης Καρκανέβατος [από τις Σέρρες στο πληροφοριακό]
· Το εκκρεμές - Αργύρης Παπαδημητρόπουλος [ο Ηλίας Λογοθέτης την είδε Λιαντίνης]
· Ο τοίχος - Διονύσης Λυκιαρδόπουλος [το μικράκι που έβλεπε τα όνειρα]
· Η κούκλα - Αλέξανδρος Κακαβάς [πολύχρωμο αλλά...]

Στο τελείωμα βρίσκονται αρκετοί:
· Black amour - Βασίλης Γιάτσης
· Chat - Νίκος Φουσέκης
· Η απόλυτη στιγμή - Λουίζος Ασλανίδης

Τέλος σε φάση προπαρασκευής είναι:
· Ο ήχος του κύματος - Αντώνης Σαμουράκης
· Ο παππούς και η γιαγιά - Βαγγέλης Μαδεράκης
· Ο πλασιέ - Ηρακλής Μαυροειδής
· Ο φωτογράφος των Τρικάλων - Βασίλης Κοσμόπουλος [Α. Μάνθος με τ' όνομα]
· Πορεία - Σταύρος Παρχαρίδης [γεια σου Σταύρο λεβεντιά]
· Τα αγνά νιάτα - Έκτορας Λυγίζος
· Το σόλο - Στέφανος Ποταμιάνος
· Το σπίτι με τις ελιές - Θούλη Δοσίου

Animation. Λίγα και καλά; Ελπίζουμε. Τελείωσαν μόνο:
· Οι φίλοι μου τα διαστημάκια - Δημήτρης Πατρίκιος [από την ΕΡΤ έρχομαι και στο 3D κανέλλα]
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η:
· Φανταξιά - Κώστας Κατράκης [καλό μου ακούγεται]
Τέλος σε φάση προπαρασκευής είναι τα:
· Shrink - Σπύρος Παπαναστασίου [έμπασε άραγε;]
· Μικρός ήρωας - Strada Productions [Θαλάση σε θέλει ο Σπίθας]

Τα [εξυπνακίστικα] σχόλια είναι δικά μου απλώς για να σπάει η μονοτονία της λίστας. Και κλείνω με δυο λόγια για τις δυο ελληνικές ταινίες που προβάλλονται ήδη.

"Οι γενναίοι της Σαμοθράκης" είναι μια κωμωδία σκηνοθετημένη από τον Σταμάτη Τσαρουχά [Ο ανθός της λίμνης, Τα πουλιά στο χρώμα του φεγγαριού], σε σενάριο δικό του και της Σοφίας Σωτηρίου, με μουσική του Μάριου Στρόφαλη. Πρωταγωνιστούν οι: Ρένος Χαραλαμπίδης, Δημήτρης Πιατάς, Κώστας Σαντάς, Τάσος Παλαντζίδης και Ρήγας Αξελός, Μάριος Ιωάννου. Διάρκεια μόλις 85'.

Είναι σίγουρα μια ιστορία μεταξύ αντρών αφού αναφέρεται στην περίοδο της επιστράτευσης του '74. Έγιναν παρά πολλά ευτράπελα εκείνη την περίοδο, που αφορούν κυρίως τις παιδαριώδεις αντιδράσεις της χώρας μας απέναντι στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Μερικά απ' αυτά συνέβησαν εν νήσω Σαμοθράκη, όπου κατέληξαν κάποιοι 'γενναίοι ανεπιθύμητοι' που σαλπάρισαν με προορισμό την πολύπαθη μεγαλόνησο.

Διαθέτει ένα ενδιαφέρον αρχικό εύρημα που λειτουργεί ως αφήγηση εκτός πεδίου και το οποίο κλείνει την ιστορία σαν ένα πολύ πρόσφατο παραμυθάκι. Διαθέτει επίσης έναν πολύ σπουδαίο Κώστα Σαντά [ο λοχαγός Πεταλάς] που ντύνει με το προσωπικό του στίγμα το στρατιωτικό πνεύμα και το φρόνημα του μέσου καραβανά, συνεπικουρούμενος του έκτακτου εκτάκτως εμφανιζομένου Τάσου Παλαντζίδη και του εξαιρετικού Μάριου Ιωάννου [σε ρόλο καραβανόσκυλου]. Παράλληλες πορείες και ομοίως ευτράπελες παρεκτροπές εκφράζουν ο Δημήτρης Πιατάς [δήμαρχος που γέρνει όπου φυσάει ο άνεμος] και ο Ρένος Χαραλαμπίδης [στρ. (πζ) με το ψευδώνυμο Μπετόβεν] που ονειρεύεται συμφωνικές ορχήστρες και καταλήγει με την φιλαρμονική του νησιού.

Θυμίζει αρκετά "Λούφα και παραλλαγή" αλλά δεν διαθέτει ούτε τα πετυχημένα αστεία της πρώτης ούτε και τον έντονα βιωματικό χαρακτήρα της. Τούτη δω μοιάζει πιο ανεκδοτολογική, πιο 'εκδρομική', πιο σκαμπρόζικη, [με στοιχεία "Εαρινής σύναξης των αγροφυλάκων" χωρίς όμως την 'τρέλα' τους] αλλά δυστυχώς είναι λιγότερο διασκεδαστική. Παραμένει ωστόσο μια ευχάριστη πρόταση και μια αφορμή για να θυμηθεί ο καθείς τα δικά του 'ηρωικά' περιστατικά της αλαλούμ εποχής μας ή του φανταρικού του.

Σαν αντίβαρο αυτής έρχεται η "ΠΟΛΙΤΙΚΗ κουζίνα" του Τάσου Μπουλμέτη [Βιοτεχνία ονείρων] που άγει τις ιδέες και τις εμπνεύσεις της από τις παιδικές αναμνήσεις του δημιουργού της. Είναι μια άκρως φιλόδοξη συμπαραγωγή Ελλάδας, Τουρκίας και Γαλλίας με την συμμετοχή πολυεθνικών κεφαλαίων [λέγε με {Warner} Village Roadshow]. Το επιτελείο των ηθοποιών της είναι εκθαμβωτικό: Γιώργος Χωραφάς, Στέλιος Μάινας, Ρένια Λουϊζίδου, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Τάσος Μπαντής, Μαρίνα Καλογήρου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Κάκια Παναγιώτου, Θόδωρος Εξαρχος, Αθηνόδωρος Προύσαλης, Ηλίας Ζερβός, Ερση Μαλικένζου, Ανατολή Αθανασιάδου, Ναταλία Καποδίστρια κ.ά. π.

Το ήμισυ του τίτλου είναι επίτηδες γραμμένο με κεφαλαία. Η ταινία μας βομβαρδίζει με πολίτικες συνταγές, σε σημείο που να τρέχουν ολονών τα σάλια σχεδόν σε όλη τη διάρκειά της [μην πάτε νηστικοί να την δείτε]. Παράλληλα όμως αναφέρεται και στα πολιτικά μαγειρέματα, στα αλλεπάλληλα ατοπήματα των πολιτικών μας που οδήγησαν πολλούς κατοίκους της Πόλης στο ξεριζωμό τους. Η επιστροφή του ήρωα έχει έντονο προσωπικό συναισθηματικό φορτίο, αλλά οι συνθήκες της απουσίας του και η αναδρομή των γεγονότων που την προκάλεσαν έχουν μια αναπόφευκτα τραγική πολιτική διάσταση.

Η δομή της είναι πιο στιβαρή από τους "Γενναίους", οι προβληματισμοί της πιο σαφείς και δοσμένοι με μεγαλύτερη μαεστρία και πόνο ψυχής. Δεν λείπουν οι χιουμοριστικές εκλάμψεις που λειτουργούν ως μικρές δόσεις μπαχαρικών, για να νοστιμίζει περισσότερο η δύσκολη αυτή συνταγή και για να υπάρχει ισορροπία στις γεύσεις. Η ταυτόχρονη κυκλοφορία των δύο ταινιών είναι μια σπάνια συγκυρία και μας προδιαθέτει θετικά για την φετινή παραγωγή. Μπορεί να μην είναι αριστουργήματα αλλά σίγουρα είναι πιο εξωστρεφείς και έχουν τα φόντα να προσελκύσουν περισσότερους θεατές.

Πηγή η σελίδα του ΕΚΚ