Inter!ruption

Η γεωργική ζωή και ο Γεώργιος Ζώης

Δια!κοπή. Η ζωή είναι μια παράσταση όπου όλοι είμαστε παγιδευμένοι και προορισμένοι να παίζουμε ρόλους προκαθορισμένους ή τεχνηέντως καλουπωμένους. Η φράση αυτή ενέχει μια βεβαιότητα η οποία αυτοϋπονομεύεται και αναιρείται ή επαν-εδραιώνεται κάθε φορά που αλλάζουμε θέση. Το θέατρο και δη η αρχαία τραγωδία είναι αναπαράσταση της ζωής όπου θεατές και θεατρίνοι αλληλο-επηρεάζονται με συντονισμένο αλλά απρόβλεπτο τρόπο. Σ' ένα παιχνίδι ρόλων και συναλλαγής θέσεων, μάς υποβάλλει ο Ζώης ώστε να κοινοποιηθεί σε μας η έλλειψη επικοινωνίας και η αναγκαστική συναίνεσή μας σε κάποιο αναπάντεχο μνημόνιο. Εδώ το δωμάτιο είναι διάφανο και οι θεατές βλέπουν τους θεατές του, τα θύματα είναι θύτες από άλλη οπτική γωνία. Η Ορέστεια δια!κόπτεται, ο συμμετέχων κόσμος νιώθει καρφιά στο κάθισμά του, ο μυστικός δείπνος είναι ολοφάνερος - πρώτα γι' αυτούς που άλλαξαν θέση κι έπειτα για όλους εμάς που πήγαμε στο σινεμά, νομίζοντες ότι θα δούμε μια συμβατική ταινία.

κοπή!Δια. Το αίμα και το σώμα του νομοθέτη μεταλαμβάνονται. Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού αποσύρεται όπως ο Σόλωνας όταν καθιέρωσε τη σεισάχθεια. Το διακύβευμα είναι πανανθρώπινο και βλάσφημο ταυτόχρονα. Κάθε τι που επιχειρεί να υπερβεί τα εσκαμμένα, να ισοπεδώσει τα μακρά τείχη, να γκρεμίσει τους τοίχους της καθημερινότητας μέσα από την άλλη καθημερινότητα, είναι ύβρις. Εδώ μάλιστα δε μιλάμε για υπέρβαση του μύθου αλλά για την κατάργησή του. Για την ακύρωση των ρόλων, τη μετάστασή τους στη χώρα των μακάρων. Γιατί εδώ δεν υπάρχουν όλβιοι άνθρωποι ούτε όλβιες γαίες, δεν υπάρχει λύτρωση, τα λύτρα δεν δόθηκαν, η κάθαρση είναι άγνωστη έννοια. Ο θάνατός του η ζωή σου. To τραγικό Μπατακλάν συνέβη την ημέρα που το Interruption έκανε δεύτερη προβολή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης [Παρασκευή 13 Νοέμβρη 2015] και το τραγικότερο Νόρντοστ, από το οποίο άντλησε "έμπνευση", έκλεινε 13 χρόνια και 13 ημέρες [23 Οκτώβρη 2002].

πή!Διακο. Η γεωργική ζωή δια!κόπηκε και όλοι συρρέουν στην πόλη που γίνεται η Αγρότικα, η έκθεση μέσα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Ένα δωμάτιο είναι ο κόσμος μέχρι να δούμε τα πράματα απ' έξω, ως συνένοχοι θεατές της ζωής. Ο κυβωτισμός συνεχίζεται. Οι πατάτες παρατάσσουν τρακτέρ, τα κρεμμύδια στολίζουν γραβατόδενδρα, τα λάχανα κατεβάζουν τις σημαίες τους, τα σπαράγγια καίνε βιβλιάρια καταθέσεων εξωτερικού [λέμε]. Η τέλεια ετεροτοπία είναι ο μεγάλος λαχανόκηπος. Οι άδειες διαφημιστικές πινακίδες είναι τα σύγχρονα μνημεία μας. Κάδρα χωρίς μήνυμα. Οι Τίτλοι Tέλους είναι Out of Frame, εκτός πλαισίου, σα να μην τελείωσε ο εφιάλτης. Ο οποίος -αργά ή γρήγορα- θα διαβεί στο τέλος. Κι όλα αυτά περνάνε στην υπέρ-αστική παράσταση, περνάνε στην ταινία που είναι αναπαράσταση της αναπαράστασης, περνάνε ως κάζους μπέλι [Casus Belli] - αφορμή ενός πολέμου που γίνεται υπόγεια αλλά κατάμουτρα.

.ήποκ!αιΔ .ασαλέγ ςαΣ .αΧ αΧ αΧ. .ήσαδεκσαιδ ήλαΚ .ςητπόκ!αιδ ιασίε νηΜ

Βαθμός δυσκολίας: μεγαλύτερος του οκτώ και μισό [>8,5]