"Liebestod" - Μια παράσταση για την Ιουλιέτα και τον Ρωμαίο
από το θέατρο "ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ"
Α' ΣΚΗΝΗ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Δραματουργική σύνθεση: Ομάδα ΟΠΕRA
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αμπαζής
Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Θοδωρής Αμπαζής, "γύρω-γύρω" (Σταύρος Γασπαράτος, Αλέξανδρος Τσιλφίδης)
Χορογραφία - Κίνηση: Μαριέλα Νέστορα
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Δραματολόγος: Έλσα Ανδριανού
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Ερμηνεύουν: Tζωρτζίνα Δαλιάνη, Δανάη Σαριδάκη, Κωστής Κορωναίος, Νέστωρ Κοψιδάς
Κινηματογραφική Ταινία:
Σενάριο - Σκηνοθεσία: Στάθης Αθανασίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωστής Κορωναίος
Bοηθός Παραγωγής: Ανδρέας Αθανασίου
Ερμηνεύουν: Λένα Μοσχά, Γιώργος Κοτσιφάκης
Η Ομάδα Θεάτρου OΠERA σε μια δική της δραματουργική σύνθεση παρουσιάζει ένα έργο με το γενικό γερμανικό τίτλο "Liebestod", σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή. Liebestod: θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ο έρωτας που βαδίζει επί ξυρού ακμής...
Η παράσταση παίρνει ως αφορμή και έμπνευση την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, τη χρησιμοποιεί ως σταθερά για την ερμηνεία του απόλυτου έρωτα. Παρεμβάλει μικρές ιστορίες κι εικόνες της εποχής μας, αντιπαραβάλλοντας τη σημερινή όψη του έρωτα, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την αρχέτυπη, μια και ο πολιτισμός έκανε κι εδώ το θαύμα του!
Η παράσταση πιάνει πιθανές περιπτώσεις και μορφές που ενσαρκώνει ο έρωτας σήμερα, αναλύοντάς τες με επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο, απομυθοποιώντας όλο αυτό το παιχνίδι του "θεού έρωτα".
Την εικόνα που έδωσαν οι άνθρωποι στον έρωτα ως θεό στη μυθολογία φέρει την εμφάνιση ενός ξένοιαστου φτερωτού τοξοβόλου πλάσματος με αστείρευτα παιχνιδιάρικη διάθεση. Στην πραγματικότητα έτσι επαληθευόταν η δική τους εικόνα όταν έμπαιναν σ΄ ένα ερωτικό παιχνίδι, λαβωμένοι από τα βέλη του ξένοιαστου έρωτα. Ο άνθρωπος σήμερα αρνείται να λαβωθεί, αποζητά ένα "έρυμα" για να φύγει μακριά από καταστάσεις που θα τον κρατούσαν λαβωμένο, γιατί το υπερπροστατευμένο του "εγώ" του υπαγορεύει πως πρέπει να μείνει αλώβητος. Αυτή είναι μία πολιτισμική "κατάκτηση" του έρωτα. Στην παράσταση (μεταξύ άλλων) μεταφέρεται μια καθημερινή εικόνα ενός ζευγαριού, τη στιγμή που η γυναίκα μαζεύει τα πράγματά της για να φύγει οριστικά από το σπίτι. Ο άντρας θα προσπαθήσει να την εμποδίσει, λέγοντάς της πως την αγαπά, υπενθυμίζοντάς της πως αυτό της το 'λεγε πάντα. Κι η γυναίκα θα του απαντήσει "ναι, μου 'λεγες σ' αγαπό με όμικρον κλειστό καθαρά δικό σου".
Ο έρωτας αυτονόητα έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα στη ζωή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος ακολουθώντας και παρακολουθώντας ένα καθημερινό κυνηγητό επαγγελματικής, οικονομικής και κοινωνικής καταξίωσης, καθώς επίσης και καθιέρωσής του στο κοινωνικό γίγνεσθαι, προκειμένου να ορίσει την ταυτότητά του, αφήνει αναγκαστικά πίσω του την ευαίσθητη πλευρά του εαυτού του. Τη στιγμή που πνίγει κάποιος την τρυφερή του όψη χωλαίνει στο να αφουγκραστεί, να μοιραστεί και να ενδώσει σε ένα παιχνίδι ερωτικό. Οι ρυθμοί που πρέπει να παρακολουθήσει το άτομο στην καθημερινότητά του, είναι απίστευτα γρήγοροι, επιβάλλεται λοιπόν να ταμπουρωθεί με άμυνες για λόγους επιβίωσης. Τις άμυνες αυτές, καθώς επίσης και τη θωράκιση του "εγώ" του, τις κουβαλάει ασυνείδητα και σε μία σχέση ερωτική. Γι' αυτό καταλήγει να εξετάζει τον έρωτα μέσα από ένα ισχυροποιημένο "εγώ". Διατυμπανίζει τα "σ' αγαπό" με όμικρον!
Η παράσταση ανέλυσε όλες τις πλευρές του ερωτικού παιχνιδιού, παίρνοντας ως γνώμονα επιστημονικές έρευνες που τεκμηριώνουν πως ο "ιός του έρωτα" οφείλεται στη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου όταν εντοπίζεται η έκκριση ή η διακοπή της ντοπαμίνης, αλλά και άλλων χημικών ουσιών που προδιαγράφουν και εκλογικεύουν αυτό το σύμπλεγμα φορτισμένων συναισθημάτων:
Έρωτας - απόλυτος, όπου και οι δύο πλευρές ανταποκρίνονται στο έπακρο. Λογική κατάληξη όμως "η φυγή", κάποιος δε θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος...
Έρωτας - μονόπλευρος. Λογική κατάληξη η ερωτική απογοήτευση...
Έρωτας που καταλήγει σε γάμο. Λογική κατάληξη (μέσα από τη χρονική διάρκεια) η παραίτηση...
Η ομάδα OΠERA έκανε πολύ καλή δουλειά, της αξίζουν συγχαρητήρια, για την πρισματική ματιά του έρωτα που παρέδωσε στους θεατές! Η σκηνοθεσία του Θ. Αμπαζή φώτισε τις γκρίζες πλευρές του κειμένου, με ιλαρότητα και περιπαικτική διάθεση, αποδίδοντας μια ισορροπία στο αποτέλεσμα.
Η μουσική, αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο κομμάτι της παράστασης! Τα κοστούμια στηρίχτηκαν σε απλές λύσεις, αυτοκαταργώντας ή αν θέλετε αποδομώντας την ύπαρξή τους, πολύχρωμα κουρελάκια και δημιουργίες από σελοφάν έντυσαν τους ηθοποιούς! Ερμηνευτικά, λειτούργησε όλη η ομάδα OΠERA, με επιμελημένη κίνηση και αρμονικό ύφος. Ο Κ. Κορωναίος είναι ένας ηθοποιός που διαθέτει "γλωσσικό ρείθρο" και ικανότητα αυτοσχεδιασμού, αντεπεξήλθε και σε δύσκολες καταστάσεις, όταν "κάποια θεατής" αποφάσισε να φάει πασατέμπο κατά τη διάρκεια της παράστασης...
(Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι μ' όλα αυτά που βλέπω και ακούω κατά καιρούς στις παραστάσεις για ποιους λόγους πηγαίνει στο θέατρο το κοινό και το τι προσδοκεί από κάθε παράσταση...)
Τελικά, υπάρχει "ο απόλυτος έρωτας", μπορείτε να τον πληροφορηθείτε, έχει συμβεί ...στον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα...
Liebestod, μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε!
