Νότης Περγιάλης: διώξε τη λύπη, παλικάρι
Πολύπλευρη προσωπικότητα και άνθρωπος χαμηλών τόνων. Ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, στιχουργός, ζωγράφος, γλύπτης, θεατράνθρωπος. Συγγραφέας βιβλίων, θεατρικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών έργων.
Γεννήθηκε το 1920 στα Ανώγεια Λακωνίας και μεγάλωσε με τις στερήσεις μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας. Από παιδί αγάπησε τη μουσική, τη ζωγραφική και την ποίηση. Έγραψε το πρώτο του θεατρικό στα βουνά πολεμώντας τους Γερμανούς. Μετά την Απελευθέρωση ήρθε στην Αθήνα και φοίτησε στο Σπουδαστήρι του Βασίλη Ρώτα. Πρωτοεμφανίστηκε το 1948 στο θίασο του Αδαμάντιου Λεμού και βραβεύτηκε με εισήγηση του Γρηγόριου Ξενόπουλου για το έργο "Ο πόνος γεννάει θεούς". Το θεατρικό του "Νυφιάτικο Τραγούδι" περιόδευσε με επιτυχία και στην Αμερική.
Στον κινηματογράφο ξεκίνησε με την κωμωδία "Το κλειδί της Ευτυχίας" [1953] του Μεριτζή. Εμφανίστηκε, σε δεύτερους ρόλους, σε κλασικές ταινίες των Κακογιάννη [Το κορίτσι με τα μαύρα, Ηλέκτρα], Βασίλη Γεωργιάδη [Τα κόκκινα φανάρια, Το χώμα βάφτηκε κόκκινο, Αγάπη για πάντα], Τσιώλη [Η ζούγκλα των πόλεων] και Δαλιανίδη [Στον αστερισμό της Παρθένου]. Αγαπημένος ρολίστας και του Ντίνου Δημόπουλου [Το ταξίδι, Οι εχθροί, Η νεράιδα και το παλικάρι, Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά, Η κόρη του ήλιου, Ο βάλτος, Οι βάσεις και η Βασούλα] και της εθνικής μας Αλίκης [4 που προανέφερα συν το "Σ' αγαπώ"].
Τελευταία σινεματική εμφάνιση πλάι στον εθνικό μας Θανάση Βέγγο [Τρελός και πάσης Ελλάδος, 1983]. Δικό του σενάριο η "Αγιούπα, το κορίτσι του κάμπου" [1957] του Τάλλας και εν μέρει "Το ποτάμι" [1960] του Κούνδουρου. Τηλεοπτικά θα τον θυμόμαστε ως σεναριογράφο, αφηγητή και φλαουτίστα στο καζαντζάκειο "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" [1975].
Ραδιοφωνικά συνεργάστηκε με το Νίκο Γκάτσο [Το άλογο του Θανάση] και τον Μήτσο Λυγίζο [Μαρία η Πενταγιώτισσα] και διασκεύασε Βαλαωρίτη [Ο Αστραπόγιαννος] και Σκουλούδη [Λάμπρος και Μαρία]. Το 1982 συγκρότησε ανοιχτό θίασο στους Αγίου Θεοδώρους Κορινθίας κατά τα πρότυπα του αρχαιοελληνικού θεάτρου και έκανε πρεμιέρα με το έργο του "Η Αντιγόνη της Κατοχής". Η ερασιτεχνική του ομάδα εξακολούθησε τις παραστάσεις μέχρι το θάνατό του [Τρίτη 10 Νοεμβρίου].
Οι στίχοι του έχουν γίνει τραγούδια του Χατζιδάκι [Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι], του Θεοδωράκη [Ο λεβέντης, Τι να την κάνω τη χαρά, Το μπλόκο της Καισαριανής], του Μαρκόπουλου [Αν είχα δυο φτερά, Γκρεμισμένα σπίτια, Σκονισμένοι δρόμοι]. Δισκογραφικά συνεργάστηκε με τον συνθέτη Άκη Λυμούρη, ως αφηγητής σε ποίηση του Λόρκα, του Καββαδία και του ινδού φιλοσόφου Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ.
Η ιερή πόλη του Μεσολογγίου τον τίμησε με το Χρυσό της Μετάλλιο. Του έχει επίσης απονεμηθεί το Βραβείο των Κριτικών των Εφημερίδων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
