Πάνος Γλυκοφρύδης [1930-2010]
Εμβληματική φυσιογνωμία και σκηνοθέτης του παλιού κύματος. Σπούδασε στη Σχολή Σταυράκου και μαθήτευσε ως βοηθός του Γρηγόρη Γρηγορίου [Η αρπαγή της Περσεφόνης, 1956]. Ξεκίνησε με την κωμωδία "Δουλειές με φούντες" [1959] και πρωταγωνιστές τον Σταυρίδη και τον Γκιωνάκη. Η πρωτόλεια αυτή ταινία δάνεισε τίτλο και θέμα στην πρωτότυπη εργασία και το βιβλίο της Αγγελικής Μυλωνάκη για τα επαγγέλματα και την εμπορική δραστηριότητα όπως αποτυπώνονται στον ελληνικό κινηματογράφο.
Με τον Θανάση Βέγγο συναντήθηκαν στην κωμωδία "Διαβόλου κάλτσα" [1961] του Γρηγορίου όπου ο Γλυκοφρύδης ήταν σεναριογράφος και λίγο βοηθός. Από τότε κόλλησαν και κάνανε μαζί 11 ταινίες σε διάστημα είκοσι ετών. Κυρίως κωμωδίες, μια τραγωδία [Ανήσυχα νιάτα / Η κυρά-Λένη και τα παιδιά της, 1963] και προς το τέλος σατιρικά δράματα:
Ζήτω η Τρέλα [Τρελός ενόψει, [1962], Βασιλιάς της γκάφας [Δαιμόνιος Ντετέκτιβ, 1962], Ο Ιππόλυτος και το βιολί του [1963], Το τυχερό πανταλόνι [1963], Έξω φτώχεια και καλή καρδιά [1964], Ένας τρελός-τρελός Βέγγος [Είναι ένας τρελός, τρελός, τρελός Βέγγος, 1965], Διακοπές στο Βιετνάμ [1971], Δικτάτωρ καλεί... Θανάση [Θανάσης, ο πιο γρήγορος τρελός, 1973], Ο Θανάσης στη Χώρα της Σφαλιάρας [1976, από μισό με τον Κατσουρίδη] και Το Μεγάλο Κανόνι [1981].
Όμως οι διακρίσεις δεν ήρθαν με τον Βέγγο. Ήρθαν με ένα πολεμικό δράμα [Με τη λάμψη στα μάτια, 1966] που τιμήθηκε στο 7ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου με τα βραβεία Σεναρίου, Α Ανδρικού [Φούντας] και μια τιμητική διάκριση ερμηνείας [Ανέστης Βλάχος]. Ήρθαν κι απ' την ανάποδη μ' ένα δικαστικό δράμα [Η δίκη των δικαστών, 1974] στο 15ο Φεστιβάλ. Το μεταδικτατορικό κοινό του απένειμε το Βραβείο Χειρότερης Ταινίας!!! Και η επιτροπή τίμησε μόνο τον μακιγιέρ του, Σταύρο Κελεσίδη.
Αργότερα ήρθε η σειρά της κρατικής τηλεόρασης. Είτε μιλάμε για τηλεθέατρο [Ελληνικό και ξένο μονόπρακτο, 1979] είτε για σύντομα πορτρέτα [Έλληνες διηγηματογράφοι (1982), Μικρογραφίες (1987)] είτε για σίριαλ [Γιάννης και Μαρία (1982), Το γελοίον του πράγματος (1994-95)].
Κάπου εκεί αποσύρθηκε και έκανε μόνο μια κατάθεση τιμής στο βιο-ντοκιμαντέρ του Σολδάτου "Ένας άνθρωπος για όλες τις δουλειές" [2004] που μαντεύετε σε ποιόν αναφέρεται.
