Παράβας ο απαράβατος [1937-2008]
Πρώτα η δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Τον βοήθησε ο Θόδωρος Έξαρχος να περάσει τις εξετάσεις με τον Σάιλοκ στον Έμπορο της Βενατιάς. Φοίτησε δωρεάν. Πρώτος κινηματογραφικός ρόλος στη "Χριστίνα" του Δαλιανίδη με την Καρέζη, τον Μπάρκουλη και τον Ηλιόπουλο. Πρώτο θεατρικό "Το πρώτο ψέμα" στο θίασο της Κατερίνας. Πρώτη συνεργασία διαρκείας με τον Κώστα Χατζηχρήστο: Ο Θύμιος τα 'χει 400, Ο σκληρός άνδρας, Το έξυπνο πουλί, Το παιδί της πιάτσας, Ο Μιχαλιός του 14ου, ο Δήμος απ' τα Τρίκαλα. Πρόζα και επιθεώρηση το στοιχείο του: Ντένις ο τρομερός, Ο ντιρλαντάς, Ο Τζιμ ο νέγκρος, Φίφης ο αχτύπητος.
Ρόλοι γυναικωτού και ρόλοι διπλοί και άχαροι αρκετές φορές. Ο Φίφης έκανε καριέρα: Μικροί μεγάλοι εν δράσει, Ο εμίρης κι ο κακομοίρης, Ο ουρανοκατέβατος, Μπετόβεν και μπουζούκι, Ο αχτύπητος, Η βουλευτίνα (;) Ο Ντίντης, ο Αντουάν, η Κλεοπάτρα, η Πηνελόπη ολοκλήρωσαν το έργο.
Μετά τη Γυάρο και τον Ιωαννίδη, ξανά Διαλιανίδης: Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσας, Ο μάγκας με το τρίκυκλο. Το μιούζικαλ αργοσβήνει. Δέκα χρόνια μετά μια-δυο ας πούμε πολιτικές φάρσες: Είσαι στην ΕΟΚ πάθε για την ΕΟΚ, Εδώ είναι Βαλκάνια! Στο ενδιάμεσο θέατρο. Καλό και πολύ απαιτητικό αλλά καθόλου προσοδοφόρο: Πλούτος, Ιππής, Εκκλησιάζουσες, Σάββατο Κυριακή Δευτέρα, Ψύλλοι στ' αυτιά, Μονό ζευγάρι, Σκουπίδια, Τα Χριστούγεννα του Κιούπελο, Ζορμπάς. Κι ύστερα κι ύστερα, ήρθε η τηλεόραση: Το φάντασμα, Οικογένεια Μουσαμά, Οι απόμαχοι, Ρακοσυλλέκτες, Τα αδέλφια, Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα, Ερασιτέχνης άνθρωπος.
Πριν κλείσει με την τιβί έκλεισε τις παρτίδες του με το σινεμά. Όχι με τον καλύτερο τρόπο, είν' η αλήθεια η πικρή: Ύποπτος πολίτης, Ακροπόλ, Αύριο θα ξέρουμε. Πρίγκηπας ήσουνα και ξέπεσες. Τα προσωπικά προβλήματα λένε πως τον τσάκισαν. Κυρίως ο θάνατος του γιου του. Τελευταίο άφησε το θέατρο κι αυτό όμως τον πλήγωσε και τον πλήρωσε θανάσιμα. Θυμάμαι εκείνα τα θλιβερά επεισόδια και το άρον-άρον κατέβασμα της παράστασης από το θέατρο Αυλαία της ΧΑΝΘ. Αυτό κι αν ήταν πέσιμο αυλαίας.
Οι παραβάσεις πολλές και τα σκυλιά αμολημένα. Η καλή του φίλη Άννα Φόνσου και το Σπίτι του Ηθοποιού έκαναν όσα μπόρεσαν. Το μικροπολιτικό κράτος δεν έκανε τίποτε. Μετά θάνατον κηδεύεται δημοσία δαπάνη.
