Σινέ-MiC
Η ανθρώπινη ιστορία είναι γραμμένη με μεταναστεύσεις και υπερβάσεις συνόρων. Του Κώστα Καρδερίνη
Στην αυγή του 20ου αιώνα, ο παππούς Λουίτζι Ουγκετό μεταναστεύει από την πάμφτωχη Ουγκετέρα, το χωριό του στην Ιταλία, περνώντας τα σύνορα προς την Γαλλία σε αναζήτηση καλύτερης τύχης για την οικογένειά του. Οι περιπέτειές του και η επιτυχία της αποστολής του περιγράφονται σε αυτό το συγκινητικό και μοναδικό καρτούν στατικής κίνησης από τον εγγονό του και σκηνοθέτη Αλέν Ουγκετό, συγγραφέα, ντοκιμαντερίστα και ανιμίστα.
Οι αφηγήσεις της γιαγιάς Τσεσίρα και τις οποίες γαλουχήθηκε ο Αλέν, μας εισάγουν στον ευρωπαϊκό χώρο/χορό των αρχών του προηγούμενου αιώνα ως προοίμιο, ενώ παράλληλα βλέπουμε πώς στήνεται το περιβάλλον και οι κούκλες και πώς ξεκινά η εξιστόρηση. Κατόπιν βουτάμε και χανόμαστε στον κόσμο του προσωπικού μύθου, όπου το χιούμορ, ο σαρκασμός και η χρονική απόσταση περιγράφουν καταστάσεις σκληρής εκμετάλλευσης, ψυχικής δύναμης και ανθεκτικότητας, προσήλωσης στον σκοπό, συντροφικότητας, αλληλεγγύης και υπερπήδησης / διάτρησης τοίχων και εμποδίων.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, μέσα από την προσωπική αφήγηση, φιλτράρεται το παγκόσμιο γίγνεσθαι της εποχής, ενώ παράλληλα ο θεατής βλέπει τις αναλογίες του τότε με το σήμερα, σε θέματα ελεύθερης ή μη μετακίνησης, παράνομης ή μη μετανάστευσης, εργασιακής σκλαβιάς και υποτίμησης του κόπου του εργάτη. Βιώνει/ουμε δηλαδή τι σημαίνει να Απαγορεύονται τα σκυλιά και οι Ιταλοί. Από τα βέλη του σκηνοθέτη δεν ξεφεύγουν η εκκλησία και οι φασίστες, οπότε ενυπάρχουν πολιτικοκοινωνικές αναφορές και παραλληλισμοί.
Εν κατακλείδι το στατικό κινούμενο σχέδιο Απαγορεύονται τα σκυλιά και οι Ιταλοί είναι εξαίρετη δουλειά που απευθύνεται εξίσου σε σκεπτόμενους θεατές αλλά και σε όσους αναδιφούν στην παγκόσμια ιστορία με το ερώτημα αν αυτή επαναλαμβάνεται να μένει ανοιχτό.



