Σινε-MiC
H παρουσίαση του Κώστα Καρδερίνη περιέχει ...απείρως περισσότερες λέξεις από την ίδια την ταινία.
Όταν οι μετά/ποιητικές εικόνες ρέουν και μεταφέρουν παν/ανθρώπινα μηνύματα δίχως λόγια κι όταν η πραγματικότητα και το όνειρο συν/πλέκονται τόσο αρμονικά που εξουδετερώνουν τις αντιφάσεις εντός μας. Όταν η αλληγορία ερωτοτροπεί με τον ρεαλισμό και ο χρωστήρας περιγράφει θετικά συναισθήματα με τις αποχρώσεις του γκρίζου και του φαιού.
Σε μια θάλασσα πλατιά παλεύει ένας άνθρωπος ο οποίος ξεβράζεται σε κάποιο ερημονήσι στο πουθενά. Μόνιμοι φίλοι του τα καβουράκια στου γιαλού τα βοτσαλάκια. Απανωτές προσπάθειές του να ξεφύγει καταδικάζονται αύτανδρες από τη χελώνα του τίτλου. Η πάλη των δύο μεταμορφώνεται εμπρός μας σε άφεση, έλξη, έρωτα, αγάπη, γέννηση και σταδιακά οδηγεί σ' έναν πλήρη κύκλο ασυγκράτητης και απαρασάλευτης ζωής.
Κι αν ο μόνος [άριστος] οιωνός τεχνολογικής/πολιτισμικής αναφοράς είναι ένα μπουκάλι, με πώμα ή άνευ, ελάχιστα πράγματα καθυστερούν την περιέργεια του νέου να γυρίσει την υδρόγειο. Όχι, οι θέοι δεν τρελάθηκαν, δεν υπάρχουν καν στο σχέδιο. Έχει ο καιρός γυρίσματα κι η φύση του ανθρώπου εναρμονίζεται με τη μητέρα φύση. Κι όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, η μητέρα φύση επιστρέφει στον εαυτό της, επικαλούμενη την αφθαρσία της ύλης μετά πνευμάτων δικαίων.
Ο ολλανδός σκηνοθέτης Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ, που σχεδίασε τέσσερις μινιατούρες [Τομ ο οδοκαθαριστής, Ο μοναχός και το ψάρι, Πατέρας και κόρη, Το άρωμα του τέιου] την μια καλύτερη και απολαυστικότερη της άλλης, επεκτείνει τώρα τον διεισδυτικό μινιμαλισμό του σε μια μεγάλη ταπεινή ιστορία αγάπης η οποία ανατέμνει την ανθρώπινη ύπαρξη και τη φυσική φιλοσοφία της ζωής. Αρκεί ένας εκπρόσωπος από κάθε είδος [πράγμα, ζώο, φυτό, ιδέα, γη, ουρανός, φυσικό φαινόμενο, άνδρας, παις, πυρ, γυνή και θάλασσα] για να αγκαλιάσει τα μυστήρια της ύπαρξης και της ζωής, να τα απογυμνώσει, να τα θεριέψει και να μας τα προσφέρει τροφή για σκέψη, συγκίνηση, συναίσθημα και λογική σε αρμονία.
Προπάτοράς του ντε Βιτ ο μέγας Hayao Miyazaki [Γκίμπλι στούντιο], πατέρας πνευματικός ο Jack Stokes [Βαρύ Μέταλλο] και μέντορας καλλιτεχνικός ο Isao Takahata [Γκίμπλι στούντιο σε συνεργασία]. Μην παραλείψω την εξαίσια μουσική συμβολή του Laurent Perez Del Mar που ντύνει τις εικόνες χωρίς λόγια με ανάλογη τόλμη και σεβασμό.
Η κόκκινη χελώνα τους δεν είναι μια παραξενιά της φύσης, είναι η ίδια η παγγαία φύση που πάντα ρει και πλέει.
Βαθμός: δέκα [10΄]
