Σινέ-MiC

Η Ίρις, γαλλίδα ουρανοκατέβατη στην Σεούλ, διδάσκει γαλλικά δια της αγγλικής, με μέθοδο δικής της έμπνευσης, καθαρά βιωματική και ολίγον ψυχαναλυτική. Οι δυο μαθήτριές της προέρχονται από την εύπορη αστική τάξη, η δεύτερη μάλιστα είναι ιδιοκτήτρια εταιρίας κινηματογραφικής παραγωγής. Οι συνεδρίες της περιλαμβάνουν τυχαιότητα, αυθόρμητη μουσική, κορεάτικη ποίηση, ένα τοπικό γαλακτερό απαστερίωτο ποτό χαμηλού αλκοολικού βαθμού, καλή διάθεση, έξω καρδιά και ψήγματα ψυχανάλυσης. Ενδιάμεσα παρεμβάλλονται το αστικό άλσος, ο ουρανός, το βουνό, ένα ρυάκι, ένα βραχάκι, ανάπαυλες και μερικές πράσινες ταράτσες ασορτί με το ζακετάκι της και την ταινία στο στυλό της.

Ο Χονγκ Σανγκ-σου παρακολουθεί με ανάλαφρη διάθεση αυτούς τους εμβόλιμους αστικούς περιπάτους, τις συναντήσεις, τις συνομιλίες, αλλά κυρίως ακολουθεί, περίπου σαν υπνωτισμένος, την σωματική αύρα της Ιζαμπέλ Ιπέρ, αυτό το αέρινο πλάσμα που καταλύει πολύ καλοσυνάτα τις όποιες καχυποψίες, που περιφέρεται σαν νεράιδα και μοιράζει μπιλιέτα γαλλικής και λύνει μάγια με το μικρό της κασετοφωνάκι. Δίχως να είναι απαραίτητο να μας πει από που ήρθε και που πηγαίνει, διαπλέει τα κινηματογραφικά κάδρα κατά τη φορά της ροής του ρυακιού που δεν έχει αρχή, μέση, τέλος.

Σε δεύτερο επίπεδο το όνομα Ίρις [και όχι Άιρις] παραπέμπει στην κόρη του ματιού, στο βλέμμα του κινηματογραφιστή μέσω της ουρανοκατέβατης σειρήνας του, στο σινεμά του δημιουργού. Ένα βλέμμα παιγνιώδες, φωτεινό, πρόσχαρο, που τυλίγει σιγά-σιγά όλους μας και καθιστά τη θέαση της ταινίας πραγματική απόλαυση και δώρο πλουσιοπάροχο, απλόχερο, γενναιόδωρο. Ένα δώρο που χάρισε στον σκηνοθέτη την Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου.