Σινέ-MiC

Οι ιστορίες, οι γάμοι, τα διαζύγια και η απογύμνωσή τους, είναι το φόρτε του σκηνοθέτη παρόλο που είναι γνωστός σε μας κυρίως για την μαυρόασπρη χορευτική ανέμελη Φράνσις Χα [2012].

Στο προκείμενο ο Νώε επιστρέφει στον κανόνα του, μόνο και μόνο για να τον εξαιρέσει. Το ζευγάρι του καλλιτεχνικό και οι εκατέρωθεν αφηγήσεις εκτός πεδίου, μας εισάγουν με τρόπο ιδιαίτερο στο θέμα. Η Νικόλ [Scarlett Johansson] είναι φερέλπιδα ηθοποιός προερχόμενη από την Πόλη των Αγγέλων κι ο άντρας της, Τσάρλι [Adam Driver], σκηνοθέτης του ανεξάρτητου εναλλακτικού θεάτρου με έδρα την Νέα Υόρκη. Αυτή ονειρεύεται το Χόλυγουντ κι εκείνος το Μπρόντγουέη. Μετά από 10 χρόνια γάμου κι ένα παιδί, αρχίζουν τα δύσκολα, σε πολλαπλά επίπεδα.

Κάπου εκεί αρχίζει το ματς και το αποτέλεσμα διαμορφώνεται ανάλογα με την αλλαγή έδρας. Αυτά που έμοιαζαν ταιριαστά και εντός δεοντολογίας, αποδεικνύονται παράταιρα [φως φανάρι με τέτοιο δίδυμο]. Ο πρώτος δικηγόρος [Alan Alda] είναι παθών ηττοπαθής κι έτσι το ζεύγος γίνεται βούτυρο στο ψωμί σαϊνιών και αρπαχτικών [Laura Dern και Ray Liotta]. Τα πράγματα αγριεύουν κι ο Νώε για να τα απαλύνει το γυρίζει προσωρινά σε μιούζικαλ αλά Sondheim: αυτός τραγουδά σόλο Being Alive κι εκείνη συνάδει τρίο You Could Drive a Person Crazy.

Παρόλα τα υπέροχα αφηγηματικά ευρήματα και τα ξαφνικά μελίσματα, το δράμα-οδοστρωτήρας προδιαγράφει αξιωματικά τις δυσάρεστες, μέχρις τελικής πτώσης, εξελίξεις. Ελλοχεύει το ψυχαναγκαστικό γουντιαλενικό παραληρηματικό πλέγμα [κρεσέντο με σολίστα τον Wallace Shawn], η περιρρέουσα τραγικωμική ατμόσφαιρα και η συνταγή δένει με τη διεκδίκηση του παιδιού, οπότε επέρχεται η ασφυξία και το βάρος στο στομάχι.

Δεν ξέρω αν όλ’ αυτά είναι μονόδρομος αφ’ ης στιγμής θα μπει ο ένας απ’ τους δυο στο νομικίστικο λούκι. Δεν ξέρω καν αν θα τα θυμηθώ, αν και όταν βρεθώ σε παρόμοια κατάσταση. Με τριβελίζει όμως μια φράση του Σταύρου Ξενίδη στην ταινία Η Κρεβατομουρμούρα: Βρε τι καλά που κάνω ‘γω και δεν παντρεύομαι!

Βαθμός: επτά [7]