Σινε-MiC
Ένας Λυντς σκηνοθετεί ένας άλλος (πιο γνωστός) Λυντς παίζει, πως να πάει κάτι στραβά; Ένα συγκινητικό κύκνειο άσμα... Του Κώστα Καρδερίνη
Θεό μη φοβάσαι/θάνατο μη λυπάσαι
όσα έρθουν κι όσα πάνε/τα δεινά δε σε λυγάνε.
Ο Harry Dean Stanton είναι ο Λάκι, ένας τύπος μοναχικός σε κάποιο ξεχασμένο μέρος στο μέσο των Πολιτειών. Ξυπνάει πρωί, κάνει γιόγκα, πίνει γάλα, βαδίζει, αράζει στο καφέ, λύνει σταυρόλεξα. Κάποια μέρα εκεί που γυμνάζεται πέφτει λιπόθυμος άνευ λόγου και αιτίας. Ο γιατρός του λέει «είσαι υγιέστατος» όμως αυτός νιώθει ότι κάποιο καμπανάκι χτυπάει, κάτι υπερκόσμιο τον καλεί.
Ο Χάρι Ντιν Λάκι, καβάλα στο 90 του χρόνια, τα έχει όλα και συμφέρει. Περπατάει καουμπόικα, καπνίζει, καταριέται, βρίζει, κατατροπώνει, τραγουδάει μεξικάνικα, χορεύει και αποχωρεί νωχελικά. Μπερδεύει δε ιδανικά τη λέξη turtle [χελώνα/ταρταρούγα] με τη λέξη taurus [ταύρος]. Μάταια ο David Lynch/Χάουαρντ προσπαθεί να τον διορθώσει και να τα ξεδιαλύνει. Ο αισώπειος αιώνιος μύθος του Αχιλλέα λαγού και της εκατονταετούς χελώνας είναι κομμάτι της φύσης των πραγμάτων. Ελ τόρο αμορόσο, που θέλησε να τρέξει πιο γρήγορα απ’ τη σκιά του.
Ο Λάκι είναι ο παλαίμαχος Λούκι Λουκ του σήμερα. Γι’ αυτό επιλέγει και φεύγει όπως κάθε τίμιος φτωχός και μόνος καουμπόης. «Ερχόμαστε εδώ μόνοι και φεύγουμε μόνοι» είναι το πιστεύω του. Δεν αισθάνεται καμιά πικρία και κανένα απραγματοποίητο όνειρο δεν του κρύβει τον ορίζοντα. Ίσως-ίσως, ως γνήσιος Χάρι Ντιν Στάντον, ν’ αναπολεί κάπου-κάπου τον Λάιλ του λιντσιαίου Straight Story [1999] ή τον Τράβις Χέντερσον του βεντερικού Παρίσι - Τέξας [1984]. Ένας απολογισμός ζωής δε βλάπτει κι ας έχει αντίβαρο τον ρεαλισμό του Τζο [Barry Shabaka Henley], του Φρεντ [Tom Skerritt] και του μισητού ασφαλιστή [Ron Livingston].
Ο σκηνοθέτης Τζον Κάρολ Λιντς [συνωνυμία] χτυπάει φλέβα χρυσού με την πρώτη του προσπάθεια. Η πορεία του ως ηθοποιού μακρά και ποικίλη: Οι γκρινιάρηδες, Φάργκο, Φανατικός, Αδίστακτα πρόσωπα, Τα χίλια εκτάρια, Η μητέρα μου κι εγώ, Επικίνδυνες αναμνήσεις, Σε 60 δευτερόλεπτα, Γκόθικα, Ο Μότσαρτ και η φάλαινα, Ζόντιακ, Όσα χάσαμε στις φλόγες, Γκραν Τορίνο, Ντετέκτιβ Μονκ, Το νησί των καταραμένων, Όμορφο κορίτσι, Τεντ 2, Ουράνια έκπληξη, Τζάκι, The Founder, Λευκή ορχιδέα, Κρόφορντ. Νάναι μακρύς ο δρόμος, λοιπόν.
[το αρχικό τετράστιχο είναι η τετραφάρμακος του Διογένη Οινοανδέα, σε ελεύθερη έμμετρη απόδοση]
Βαθμός: εννιά [9]
