Σινέ-MiC

Ο μικρός Γκάτσμπι [Timothée Chalamet] και η μικρά Άσλεϊ [Elle Fanning] έρχονται να περάσουν ένα αξέχαστο ΣΚ στην αχανή πόλη της Νέας Υόρκης. Όλα πάνε στράφι όταν εξοκείλει συνέντευξη που ανάλαβε να κάνει η Άσλεϊ με τον διακεκριμένο σκηνοθέτη Ρόλαντ Πόλαρντ [Liev Schreiber]. Η μικρά γίνεται λαβράκι/μπαλάκι των επιθυμιών της μεταξύ του κατά-τεθλιμμένου σκηνοθέτη, του κατά-απατημένου σεναριογράφου Τεντ Ντάβιντοφ [Jude Law] και του κατά-ερωτύλου σταρ Φρανσίσκο Βέγκα [Diego Luna]. Τα τρία κατά- της μοίρας του Γούντι. Ο μικρός μπλέκει στα πόδια διάφορων παλιών γνωστών, τρακάρει με συγγενείς και φλερτ κι εντέλει βρίσκει νόημα στη ζωή του μια πολύ βροχερή μέρα στην αγαπημένη πόλη του σκηνοθέτη μας.

Όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που συγκροτούν το ψυχαναλυτικό, μετακομπλεξικό, γουντιαλενικό σύμπαν είναι παρόντα και ζέοντα.

Η παρέλαση νέων αστεριών συνεχίζεται αγρίως και ανελέητα. Ο πρωταγωνιστής, η πρωταγωνίστρια και αρκετοί δευτεραγωνιστές είναι «άλλα εγώ» και υποδύονται τον Γούντι: στέκονται, μιλάν, τραυλίζουν, καμπουριάζουν, χειρονομούν, ακόμη και ενδυματολογικά παν-ομοιάζουν εσκεμμένα με Γούντι. Οι διάλογοι είναι καταιγιστικές παρλάτες. Βρέχει λέξεις, φράσεις, εκφράσεις, τσιτάτα, φτηνά αστεία, ξενερουά λογοπαίγνια, αμετάφραστα υπονοούμενα, παλιομοδίτικα σόκιν στα όρια της καρακαλτάκας. Οι «αγαπημένοι» ομοεθνείς εβραίοι ακούνε τα εξ αμάξης. Ο όρος «ρομαντική κομεντί» γίνεται σκόνη, πούδρα, ταλκ αντιαλεργικό - τόσο τετριμμένος που καταντάει όπιο των μαζών.

Ο ρυθμός του σταθερός, μια ταινία ετησίως κι η επόμενη για του χρόνου είναι ήδη στο στάδιο της ολοκλήρωσης [Rifkin's Festival] με νέα πασαρέλα ή γαϊτανάκι αστέρων από όλον τον κόσμο, που κάνουν σαν στερημένοι ναρκομανείς για οποιονδήποτε ρόλο ή ρολάκι σε ταινία του.

Βαθμός: [σ]έξι [6]