Σινε-MiC
Μαύρη κωμωδία με αισιόδοξο μήνυμα, σε μια ταινία-συμπαραγωγή με την ...ακατανόμαστη χώρα. Του Κώστα Καρδερίνη
Μαριχουάνα νον στοπ.
Στα όρια της πόλης, στα όρια του κάποτε λαοφιλούς σιδηρόδρομου, στα όρια του κράτους και της ανεκτικότητας, στα όρια ενός θέρετρου που αργοπέθανε, στα όρια μιας χώρας που είναι η ίδια ένα όριο κι ένα περιθώριο της πρώην κραταιής τιτοϊκης Γιουγκοσλαβίας... δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Η ζωή προχωράει μπροστά όση ανηφόρα κι αν τραβήξει. Χαμηλότονα και ψιθυριστά. Χωρίς μουσικές κι εξαίσιες φωνές, νέτα-σκέτα.
Ο υπαμειβόμενος μηχανικός τρένων Σαζ [Anastas Tanovski], πάνω στην απελπισία του, δίνει στον καρκινοπαθή πάσχοντα πατέρα του, Βέλε [Blagoj Veselinov], ένα κέικ δικής του εμπνεύσεως, εμπλουτισμένο με «απαλλοτριωμένη» μαριχουάνα, για να του απαλύνει τον πόνο. Οι κακοποιοί [με επικεφαλής τον Τζεμ, Aksel Mehmet] ψάχνουν το χαμένο πακέτο τους κι ο θεραπευμένος μπαμπάς μοιράζει κέικ στη γειτονιά κι αναζητεί την «μυστική συνταγή».
Μαύρο χιούμορ σε λευκή συσκευασία, από τα Σκόπια ως την Οχρίδα. Με πολλές επιρροές από την «παγερή κωμωδία» του νέου ρουμανικού κύματος. Με καλές ερμηνείες και ανάπτυξη στα όρια της πραγματικότητας και του βεριτέ. Οδοιπορικό ανθρωπιάς με φόντο την απουσία δομών και μέριμνας, την άνθιση του τσαρλατανισμού, την παραοικονομία, την αγυρτεία, την φιλελεύθερη ναρκεμπορία. Φινάλε υπερβατικό και καθαρτήριο. Απολαυστική γελαδερή ταινία με πολύ τροφή για σκέψη και μικρές δόσεις εφευρετικότητας που «θα νοστιμίσουν τη ζωή σας».
Βαθμός: οκτώ [8]
