Σινε-MiC

Η υπόθεση απλή: ο παγκοσμίου φήμης νομπελίστας συγγραφέας Ντανιέλ Μαντοβάνι [Oscar Martínez], αφού έχει αρνηθεί και αρνείται διαρκώς δόξες και διάφορες προσκλήσεις τιμής, επιστρέφει καλεσμένος στην ταπεινή του γενέτειρα για να ηρεμήσει και να την τιμήσει με την παρουσία του. Ταυτόχρονα επιστρέφει στην παιδική και εφηβική του ηλικία και διαπιστώνει ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα από την κιτσαρία, την υποκρισία, την αμορφωσιά, τον φασισμό και τον μικροτοπικισμό που άφησε πίσω του. Όμως, όταν όλα αυτά, πρόσωπα και καταστάσεις, έχουν αποτελέσει υλικό για τα καλύτερα από τα έργα του, τότε είναι στατιστικά βέβαιον ότι η ιδέα του να γυρίσει δεν ήταν και τόσο καλή. Μήπως όμως ο καλός μας ο συγγραφέας, απαιτητικός και αυστηρός πρώτα με τον εαυτό του, επιστρέφει γνωρίζοντας τη δοκιμασία που τον περιμένει, έχοντας απώτερους σκοπούς;

Τα βραβεία πολλά: στην Ισπανία [Γκόγια καλύτερης λατινοαμερικάνικης ταινίας], στη Χάιφα, στην Αβάνα, στη Βαγιαδολίδ, στη Βενετία, στη Θεσσαλονίκη [Βραβείο κοινού Ανοιχτών Οριζόντων].

Η ιστορία είναι χωρισμένη σε κεφάλαια σα να πρόκειται για μυθιστόρημα. Το μαύρο χιούμορ εναλλάσσεται με τον κλιμακούμενο εφιάλτη, τα νεύρα μας τεντώνονται διαρκώς, το σασπένς επιτείνει την αγωνία, το ξεβόλεμα και η σιγουριά του θεατή πάνε περίπατο. Κάτι κυοφορείται, κάτι παραμονεύει, ίσως να είναι ο θάνατος αυτοπροσώπως. Ο συγγραφέας ρισκάρει για να φτάσει εαυτόν και ημάς στα όρια.

Οι σκηνοθέτες Μαριάνο Κον και Γκαστόν Ντουπρά έχουν μακράν θητεία μαζί, από την αυγή του 21ου αιώνα. Χτίζουν με μαεστρία τις συνεχείς εναλλαγές της καλογραμμένης τους πλοκής συνδυάζοντας πολλά κινηματογραφικά είδη, «φλερτάροντας» τους μεγάλους μετρ της έβδομης τέχνης. Διασκεδάζουν ακόμη και την έννοια του θανάτου, μας υπενθυμίζουν πως υπάρχουν πολλά είδη και τρόποι και πως στη μητέρα φύση κάθε θάνατος είναι μια νέα αρχή. Αρά αξίζει να διαθέσετε δυο ώρες και να ανεβάσετε αδρεναλίνη μέχρι την τελική διπλή επιφανή ανατροπή, στο πανί και στο χαρτί.

Βαθμός: εννιά [9]