Σινε-MiC

Τι άλλο να περιμένει κάποιος απαιτητικός θεατής από μια αξιαγάπητη γιαγιά 88 ετών που κάποτε μας εισήγαγε στην αισθητική, στο γράμμα και στο πνεύμα της νουβέλ βαγκ; Το ερώτημα είναι ρητορικό φυσικά, αφού η αειθαλής, αειφόρος και ασυγκράτητη Agnès Varda συνεχίζει να εκπλήσσει ευχάριστα με κάθε καινούργια της σκόπιμη περιπλάνηση.

Δεν είναι παράξενο που η θητεία της στο ντοκιμαντέρ και στην τεκμηρίωση φαινομενικά κοινότυπων / ουσιαστικά γοητευτικών, καθημερινών πραγμάτων είναι τόσο παλιά όσο σχεδόν και η σχέση της με το γαλλικό νέο κύμα. Η κοινωνική της ευαισθησία, βαθιά και αδιαπραγμάτευτη, συνάντησε τη γόνιμη παλαβομάρα του ιδιόρρυθμου φωτογράφου-κοινωνιογράφου JR και το αποτέλεσμα αυτού του οδοιπορικού, Πρόσωπα & Ιστορίες, είναι βάλσαμο και δικαίωση όλων των αφανών και ανύποπτων συνανθρώπων.

Βλέπουμε πώς ξεκίνησε η γνωριμία τους, πώς πορεύτηκε στη γαλλική ενδοχώρα και στην περαχώρα των αναμνήσεων, πώς ευοδώθηκε και πώς κρυσταλλώθηκε ως δυναμική σχέση φιλίας και αλληλοεκτίμησης. Τα πρόσωπα που συναντούν είναι ήρωες της καθημερινότητας, τα μέρη που επισκέπτονται γίνονται σύμβολα δόξης του εφήμερου, οι ιστορίες που συναφηγούνται φωτογραφίζουν τα πρόσωπα αυτά και τιμούν το πέρασμά τους από τα μέρη που έζησαν και ζουν.

Οι μεγάλες άδειες επιφάνειες του παρελθόντος μεγαλύνονται στο σήμερα και στο αύριο με προεκτάσεις στο διηνεκές, μέσα από τα προσαρτημένα πορτρέτα των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι αναβαθμίζονται και αναβαπτίζονται στην κολυμπήθρα της ιστορίας τους. Έτσι ή κάπως έτσι, τα προσωποτοπία μεταστοιχειώνονται σε τοπιοπρόσωπα. Η ικανοποίηση στα μάτια των συνανθρώπων είναι τόσο διάχυτη και πλέρια ώστε εντέλει να θέλουν να τη γευτούν προσωπικά οι ίδιοι οι αυτουργοί του δρομικού αυτού ντοκιμαντέρ.

Η φράση «κάνουν σινεμά σαν να μην υπάρχει αύριο» έρχεται σε πλήρη αντιπαράθεση με το αείποτε ανεξόφλητο δόγμα «ζήσε γρήγορα, πέθανε νέος».

Βαθμός: δέκα [10]