Σινέ-MiC

Η τζαζ και ο αυτοσχεδιασμός θεωρούνταν ανέκαθεν επαναστατικές μουσικές, όπως είδαμε και στο εξαίρετο ντοκιμαντέρ In Situ [2017] της Χρύσας Τζελέπη και του Άκη Κερσανίδη. Κι όμως αυτές οι ίδιες μουσικές και οι μουσικοί τους χρησιμοποιήθηκαν [και χρησιμοποιούνται ακόμη πιθανόν] ως δούρειος ίππος για την κατάλυση του ενωτικού πνεύματος, την κατάλυση της δημοκρατίας και την επιβολή εγκάθετων δικτατόρων.

Το καταπληκτικό ντοκιμαντέρ Σάουντρακ για ένα πραξικόπημα αναφέρεται σε μια τέτοια περίπτωση, που μοιάζει να μην είναι μοναδική στα ιστορικά χρονικά, περίπτωση που περίμενε πολλές δεκαετίες για να ξεδιπλωθεί εμπρός μας σε όλη της την έκταση. Στο αρχειακό υλικό που σταχυολογεί ο Γιόχαν Γκριμονπρές πρωταγωνιστούν σπουδαίοι μουσικοί: Λούις Άρμστρονγκ, Ντιούκ Έλινγκτον, Έλα Φιτζέραλντ, Νίνα Σιμόν, Άμπι Λίνκολν, Μέλμπα Λίστον, Τζον Κολτρέιν, Μαξ Ρόατς, Αρτ Μπλάκι, Μάιλς Ντέιβις, Ορνέτ Κόλεμαν, Έρικ Ντόλφι κ.ά. Πρωταγωνιστούν και πολλά πολιτικά πρόσωπα: Μάλκολμ Χ, Φιντέλ Κάστρο, Άικ, Νικίτα Χρουστσόφ, Νταγκ Χάμαρσκελντ, Αντλάι Στίβενσον, Πατρίς Λουμούμπα, Ιωσήφ Καζαβούμπου, Άλεν Ντάλες, η Ελισάβετ και μερικοί βέλγοι αποικιοκράτες.

Τι σχέση όμως έχουν οι μουσικοί αυτοί με την ανεξαρτησία του Κονγκό, την ενότητα της αφρικάνικης ηπείρου, τις πίπες του Ντάλες και το δόγμα «διαίρει και βασίλευε»; Ποιες υπηρεσίες πρόσφερε η μουσική της ανατροπής στους μηχανορράφους της συστηματικής εκμετάλλευσης και πόσο ενεργά είναι σήμερα τα φαντάσματα της αποικιοκρατίας; Έχετε απαντήσεις μετά μουσικής ενορχηστρωμένες σε αυτό το αποκαλυπτικότατο και χορταστικότατο ντοκιμαντέρ. Θα στεναχωρηθείτε μεν, αλλά θα το γλεντήσετε [ε, ρε γλέντια] αυτό το Σάουντρακ για ένα πραξικόπημα!

Κρίμα που δεν πήρε το Όσκαρ αλλά από την άλλη ίσως είναι καλύτερα έτσι.