Σινέ-MiC
Μην πάρετε τοις μετρητοίς τον τίτλο... Του Κώστα Καρδερίνη
Μαύρη κωμωδία τέχνης με άρωμα αργεντίνικο και αέρα ευρωπαϊκό. Δύσκολες ισορροπίες. Τρίσκολες θα έλεγα.
Τα βασικά πρόσωπα είναι δυο. Ο μοντέρνος γκαλερίστας Αρτούρο Σίλβα [Guillermo Francella] και ο έκπτωτος ρεμπεσκές ζωγράφος Ρένζο Νέρβι [Luis Brandoni]. Η σχέση τους πολύ παλιά, από τότε που είχαν και οι δυο οικογένειες. Μπαλαντέρ στο χωροχρονικό πέρα-δώθε τους, ο Άλεξ [Raúl Arévalo] «μαθητής» του δεύτερου και άοκνος αναζητητής της αλήθειας που σκοτώνει.
Το εικαστικό πλαίσιο είναι εμπνευσμένο από τον... Ρέμπραντ και τον διαβόητο πίνακά του, Η συνομωσία των Μπαταβανών υπό τον Κλαύδιο Κίβιλο [1661-62]. Ο σεναριογράφος Andrés Duprat, αδερφός του σκηνοθέτη, είναι βαθιά βουτηγμένος στη σύγχρονη τέχνη, διευθυντής του εθνικού μουσείου καλών τεχνών της χώρας του. Μεταφέρει τη ζωή του Ρέμπραντ σε σύγχρονο λατινοαμερικάνικο πλαίσιο, αντιστρέφει τους όρους ζωής και θανάτου, περιγελάει και σατιρίζει τη χρησιμότητα του έργου, το κενό του καλλιτέχνη, τη μοντέρνα πινελιά-πιστολιά, το εφήμερο/μακροήμερο ζωής/τέχνης, το ψαλίδισμα των φτερών του, το νέο νόημα, τα νέα ήθη, τα παλιά κόλπα.
Ωστόσο είναι δύσκολο να βρει ισορροπίες σε μια ψαγμένη κωμωδία που δεν επιδιώκει το εύκολο και το εντυπωσιακό. Τα κινηματογραφικά του όπλα εξαντλούνται και σίγουρα δεν είναι αυτό το αριστούργημά του. Μπράβο του που αυτοσαρκάζεται και που διατηρεί το επίπεδο υψηλό παρά τα κενά αέρος στην αναπάντεχη αυτή πτήση. Όσοι έχετε δει τον προηγηθέντα Επιφανή Πολίτη [2016] θα κάνετε τις συγκρίσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ευχαριστηθείτε. Σίγουρη διασκέδαση και τροφή για σκέψεις.
Βαθμός: επτά και μισό [7,5]
