Σινέ-MiC

Μυθοπλασία και ρεαλισμός συμφύρονται τόσο αξεδιάλυτα και περίτεχνα στο Παρίσι του Σουλεϋμάν, ώστε να θολώνουν τα όρια δημιουργικού ντοκιμαντέρ και αναπαράστασης μέσα από τη συνταρακτική αυτοβιωματική ενσάρκωση του ερασιτέχνη πρωταγωνιστή Abou Souleymane Sangaré.

Συμφύρονται σε πρώτο επίπεδο στους δρόμους και τις ποδηλατικές περιπέτειες του δικού του Παρισιού σε μια αγωνιώδη και γεμάτη ανατροπές πορεία του άβαταρ ντελιβερά προς άγραν μεροκάματου. Σε δεύτερο επίπεδο συμφύρονται μέσα από το σενάριο που χρειάζεται να ασπαστεί και να ενστερνιστεί ώστε να πετύχει η συνέντευξη και να πάρει το πολυπόθητο άσυλο. Σε τρίτο επίπεδο, το σύστημα αλέθει τα όνειρα του κάθε Σουλεϋμάν και τοιουτοτρόπως πως εξυπηρετείται μέχρι να τον στύψει και να τον αποβάλλει σαν άχρηστη λεμονόκουπα.

Η οδύσσεια και η προετοιμασία του εν λόγω Σουλεϋμάν να υπηρετήσει τις ανάγκες του συστήματος ξεκίνησε από την πατρίδα του, τη Γουινέα, πέρασε από την Αλγερία, τη Λιβύη κι έφτασε να τελεσφορήσει στην Πόλη του Φωτός. Ακόμη και οι κυβερνητικές οργανώσεις προστασίας ευάλωτων κοινωνικών ομάδων φαίνονται να λειτουργούν ως καλολαδωμένα γρανάζια οργανωμένου συστήματος εκμετάλλευσης μεταναστευτικών ονείρων. Αν κάτι δεν μπορεί να το αποκρούσει συστημικά, το αγκαλιάζει και το ανατάσσει προσαρμόζοντάς το στις χρηστικές ανάγκες του.

Το Παρίσι του Σουλεϋμάν απέφερε αρκετές σημαντικές διακρίσεις: Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, Βραβείο Ερμηνείας και Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών [FIPRESCI] στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών, τέσσερα Βραβεία Σεζάρ [πλέον υποσχόμενου νέου ηθοποιού, Β' γυναικείου ρόλου (Nina Meurisse), πρωτότυπου σεναρίου, μοντάζ], δυο βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου [Ευρωπαίου ηθοποιού, σχεδιασμού ήχου] κ.ά.