Σινε-MiC

Ματαχαρική ρομαντζάδα στο φόντο του πολέμου.

Β' παγκόσμιος πόλεμος. Περιθώριο. Γερμανός λοχαγός που τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε στην Πολωνία, μετατίθεται [ευμενώς;] επικεφαλής της φρουράς του Κάιζερ και διερευνά την πιθανότητα να έχει εισδύσει ολλανδή κατάσκοπος στο σπίτι του ξεπεσμένου μονάρχη. Αυτή τον καμακώνει, του λέει το μεγάλο μυστικό της, κι αυτός όχι μόνο δεν την ξεσκεπάζει και αλλά την ερωτεύεται κιόλας και... η συνέχεια στην οθόνη.

Ο πρωτότυπος τίτλος [Η Εξαίρεση] είναι διφορούμενος ή και τριφορούμενος ακόμη. Παρόλο που αυτή η αμφιβολία θα μπορούσε να έχει κάποια γοητεία, ο σκηνοθέτης φροντίζει να την ξεδιαλύνει. Φαίνεται δε ότι είναι περισσότερο θεατρογραφικός παρά κινηματογραφικός διότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην σκηνογραφική λεπτομέρεια και στην κίνηση κι αφήνει τους ηθοποιούς του να ζήσουν το μελίρρυτο γλυκανάλατο ρομάντζο. Ως πρώτη του δουλειά, θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αν δεν υπέκυπτε σε ευκολίες και απλουστεύσεις. Σχεδόν καμία πάλη εσωτερική, καμία αμφιταλάντευση.

Την παράσταση κερδίζουν δυο δεύτεροι ρόλοι. Ο μεγάλος, σε ηλικία και αξία, Christopher Plummer που υποδύεται τον Κάιζερ με άνεση και περίπατο. Και ο καταπληκτικός Eddie Marsan, ο οποίος έχει μεν σαφώς μικρότερο ρόλο [του ειδεχθούς Χίμλερ], κλέβει δε τις εντυπώσεις όντας πειστικά και απολαυστικά κακός.

Βαθμός: πέντε [5]