Taxidermia του Gyorgy Palfi

[Ουγγαρία 2006, 91']

Η "Ταρίχευση" είναι αδιαμφισβήτητα ένα συναρπαστικό ταξίδι κάτω απ' το δέρμα. Κι είναι και μια αναπάντεχη περιπέτεια που πρωτοείδαμε [με μεγαλύτερη διάρκεια, πιο τολμηρή] στο 47ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μην ακούτε αυτούς που λένε πως κάνει κριτική εκ του ασφαλούς. Μπούρδες. Αν ήταν έτσι θα έμενε στο "ένδοξο" παρελθόν και δε θα τολμούσε να αναμετρηθεί με τη σημερινή ζοφερή παρακμή. Τουναντίον επιδιώκει τη σύγκρουση με τη βολεψιακή μας παχύσαρκη συνείδηση, επιδιώκει την πρόσκρουση στην Ιστορία, αμφισβητεί τη μονόπλευρη εκδοχή της, την υπονομεύει συστηματικά κι εντέλει την ακυρώνει.

Ο Γκιόργκι Πάλφι που τη μαστόρεψε, είναι παλιός γνώριμος. Το 2002 μας τον είχε συστήσει ο Δημήτρης Εϊπίδης μες από τους Νέους Ορίζοντες. Η τηλεταινία του Hukkle [Λόξιγκας, Ουγγαρία 2002, 75'] είναι ένας ύμνος στις λεπτομέρειες, στις μικρές ηδονοβλεπτικές χαρές, στις διαφορές και στα ασήμαντα, που σημαίνουν τα πάντα. Είναι μια σπάνια ταινία χωρίς καμιά ανθρώπινη λαλιά, με μόνη εξαίρεση τα τραγουδιστικά τσιτάτα του τέλους. Ο τίτλος υποδηλώνει έναν χρόνιο παππουδίστικο λόξιγκα, του γέρου που περιμένει υπομονετικά στο παγκάκι ώσπου να τελειώσει η ταινία. Σταματάει δε, προσωρινά όταν περνάει το αεροπλάνο. Ο λόξιγκας βλάπτει σοβαρά την υγεία των άλλων, διότι οι κηφήνες πρέπει να θανατώνονται. Σας φαίνεται τρελό αλλά όταν θα τη δείτε στο κανάλι της Βουλής θα με δικαιώσετε που δεν σας αποκάλυψα περισσότερα. Και θα μείνετε κυριολεκτικά άφωνοι.

Με την περσινή υπερπαραγωγή Taxidermia να προβάλλεται τώρα στις αίθουσες, η παραξενιά παίρνει πια μορφή και διαστάσεις επιδημίας. Είναι πραγματικά άξιον θαυμασμού πώς ένα τρίπτυχο αριστούργημα και αρρωστούργημα συγχρόνως, κατάφερε να χωρέσει τις ανησυχίες του εικοστού αιώνα σε τρεις γενιές ανδρών. Παππούς - λάσπη - πηλός - πήδημα - θάνατος πατέρας - υπερ - αθλητής - ιδεαλιστής - πληθωριστής γιος - παγερός - κλινικός - δεξιοτέχνης - αθάνατος. Οι υπερβολές τους γίνονται παραβολές, το κόμικ υποτροπιάζει, ο τρόμος παραμονεύει σ' ένα παγωμένο χαμόγελο, το γκροτέσκο χορεύει πάνω σε ηδονική πυρά, και ο Amon Tobin υπονομεύει και αναδομεί το παραλήρημα.

Το σάουντρακ των Tobin & Albert Markos δεν κυκλοφορεί αλλά μπορείτε να πάρετε ένα πικάντικο οπτικοακουστικό μεζεδάκι μ' ένα κλικ εδώ...