The international του Tom Tykwer
Πρόκειται για μια ταινία, η οποία παρουσιάζει και πραγματεύεται τον αγώνα ενός αδιάφθορου αστυνομικού (Clive Owen) και μιας εισαγγελέως (Νaomi Watts) ενάντια σε μια διεθνούς φήμης και δράσης τράπεζα.
Έχουμε να κάνουμε με έναν αγώνα των πρωταγωνιστών να οδηγήσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου τα μέλη μιας πανίσχυρης τράπεζας, η οποία έχει οικονομικοπολιτικές άκρες και συμφέροντα σε διάφορες χώρες. Οι παράνομες δραστηριότητές της μοιάζουν με τρομοκρατικές και σχετίζονται κυρίως με την αγοραπωλησία όπλων. Ο πράκτορας Λούιζ Σάλιτζερ και η Έλινορ Γουίτμαν ξεκινούν ένα ταξίδι σε διάφορες πόλεις του κόσμου με σκοπό να ανακαλύψουν την άκρη του νήματος στην ιστορία της τράπεζας. Για το σκοπό αυτό δε διστάζουν να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.
Από τη σκοπιά ενός απλού θεατή εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι δεν πρόκειται για μια σπουδαία ταινία. Τα μεγαλύτερα "σφάλματα" τα συναντά κανείς στο σενάριο. Ο Eric Singer αγγίζει το θέμα της διαφθοράς γενικά και "απ' έξω - απ' έξω". Δίνει μια γενική εικόνα του τι συμβαίνει (πράγμα που όλοι γνωρίζουμε), χωρίς να διεισδύει επί της ουσίας στους μηχανισμούς με τους οποίους αυτό συμβαίνει (αν και προσπαθεί). Παρατηρούνται επίσης, διάφορα χάσματα και ατέλειες που είναι εύκολο να διαπιστώσει ακόμη και το πιο άπειρο μάτι. Παρά την απλοϊκότητα του story, ας κρατήσουμε το γεγονός ότι πρόκειται για ένα σοβαρό αν και ξαναϊδωμένο θέμα, αυτό της διαφθοράς των ισχυρών σε κάθε κοινωνία.
Την κατάσταση σώζει για ακόμη μια φορά, όπως και άλλοτε, η σκηνοθετική μαεστρία του Tykwer. (Σχεδόν) όπως μας έχει συνηθίσει ("The perfume", "Paris Je t' aime", "Lola rennt"), ο Tykwer χαρίζει στην ταινία αγωνία και ενδιαφέρον μέσα από την πρωτότυπη κίνηση της κάμερας, αισθητική ποιότητα μέσα από όμορφα μακρινά πλάνα και ένταση μέσα από την προσήλωση σε σκληρά βλέμματα.
Αξίζει να επισημάνουμε λοιπόν πως, αν και δεν πρόκειται για κάτι πολύ ξεχωριστό, ωστόσο το "Τhe international" αξίζει να ιδωθεί από εκείνους τους σινεφίλ, οι οποίοι ενδιαφέρονται να γνωρίσουν μια ακόμη ταινία του Tykwer, μιας και αυτή είναι και η μοναδική της αξία και διόλου αδιάφορη.
