Τριλογίες, τετραλογίες... πολυλογίες
του Γιώργου -Noir- Παπαϊωσήφ
Περιπέτεια ή κωμωδία, σάτιρα ή δράση, γέλιο ή τρόμος, παρελθόν, παρόν ή μέλλον, πλανήτης Γη ή διάστημα, άνδρας ή γυναίκα... πιστέψτε με δεν έχει καμία σημασία. Το επίμαχο σημείο που κάνει τη διαφορά και ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της σκοτεινής αίθουσας στους θεατές είναι ο ήρωας ή η ηρωίδα. Τώρα, σε ποια εποχή μεγαλουργούν, τι φοράνε και σε ποια διάλεκτο επικοινωνούν, επίσης, είναι το ελάχιστο που μας ενδιαφέρει. Το ζητούμενο είναι η ηθική ακεραιότητα, το υψηλό φρόνημα, το σθένος, η μεγάλη καρδιά και, σαφώς, η αποστολή τους να αφορά τη σωτηρία και την θετική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Όλα τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η τεχνολογία, τα εφέ και τα κομπιουτερίστικα σκηνικά.
Υπερβολική ή όχι η δράση και τα κόλπα τους, εξωλογικά ή υποφερτά τα αστεία τους και τα κατορθώματά τους, το παγκόσμιο σινεμά μας παρουσιάζει παραπάνω από μια ντουζίνα οθονογενείς ήρωες και τους εξαντλεί σε τριλογίες, τετραλογίες προς τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού.
Με αφορμή τον "Χάρι Πότερ" της Ρόουλινγκ και τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" του Τόλκιν, που πέρασαν τα τελευταία χρόνια με την ίδια εισπρακτική επιτυχία από τις σελίδες των βιβλίων στη μεγάλη οθόνη, εμείς θα αναζητήσουμε τους πιο διάσημους κινηματογραφικούς ήρωες, δημιουργημένους αποκλειστικά από τις πένες των σεναριογράφων. Ήρωες που κράτησαν την ταυτότητά τους, το ύφος, το στιλ και τον χαρακτήρα τους σε παραπάνω από δύο ταινίες της μεγάλης οθόνης, συντηρώντας, έτσι, αμείωτο το ενδιαφέρον του φιλοθεάμονος κοινού. Εκτός των διαφόρων μορφολογικών και ενδυματολογικών χαρακτηριστικών, αυτοί οι εξαίσιοι ήρωες ξεστόμισαν και κάποιες καλές ατάκες, που έγιναν οι προσωπικές τους λεκτικές, διαχρονικές ταυτότητες στην απεραντοσύνη των αστερισμών της παγκόσμιας κινηματογραφίας.
Αν, λοιπόν, η 7η Τέχνη είναι η λογοτεχνία της νέας εποχής, όπως προφήτευε, πριν μερικά χρόνια ο Ουμπέρτο Έκο, τότε, αυτή η μαγική έκφραση των κινούμενων εικόνων έπλασε τα δικά της ατόφια κι αδιάφθορα παλικάρια, με απερίγραπτους ηρωισμούς και κατορθώματα.
Ήρωες της σάτιρας και του γέλιου
Μέσα στα τρελά και απίστευτα σκηνικά των πρώτων χρόνων του κινηματογράφου, η τουρτομαχία, η μπαλαφάρα, οι ολέθριες καταδιώξεις και τα ασύλληπτα γκακς για την πρώιμη εποχή της Έβδομης Τέχνης άρχισαν να ανοίγουν ένα ολισθηρό μονοπάτι στις γειτονιές της κωμωδίας, προσφέροντας ακράτητα γέλια στους διψασμένους θεατές των nickelodeon. Οι ήρωες που βίωναν τέτοιου είδους χοντράδες, αν και τράβαγαν τον τάραχό τους, πέρναγαν στην ανωνυμία, πλην ελαχίστων ηθοποιών που γνώρισαν κάποια καλύτερη τύχη.
Στα ολιγόλεπτα, βωβά φιλμάκια, οι πρωταγωνιστές που έφερναν τα πάνω κάτω, σωριάζοντας ολόκληρα σκηνικά, κάθε φορά ήταν οι ίδιοι και οι ίδιοι. Δίχως όνομα, δίχως κινηματογραφική ταυτότητα ήρωα και ιδιαίτερη υπόσταση, βγαλμένοι από κάποιο μπουλούκι, οι ηθοποιοί συνέχιζαν να παίζουν και να λούζονται από πάνω έως κάτω, στην καλύτερη των περιπτώσεων με άφθονη κρέμα ζαχαροπλαστικής. Τα κωμικά μπουλούκια του Μακ Σένετ και της εταιρείας του "Keystone" από το 1912 έως το 1915 γέννησαν 420 φιλμάκια, φτάνοντας το σλάπστικ στο απόγειό του, καταργώντας κάθε μέτρο στην αταξία, αυξάνοντας μάλιστα, το διονυσιακό όργιο του τρελού ανακατέματος αντικειμένων και ανθρώπων.
Οι κωμωδίες του κοντούλη ηθοποιού Μαξ Λίντερ που φορούσε πρόσθετες σόλες στα παπούτσια του για να ψηλώνει άρχισαν να προσφέρουν κάτι το διαφορετικό στο σλάπστικ, ξεφεύγοντας από το σκονισμένο κουβάριασμα και την πλήρη διάλυση στα χοντροκομμένα αστεία. Ο Λίντερ άρχισε να κτίζει τον πρώτο κινηματογραφικό ήρωα, αυτόν του Γάλλου δανδή με τα κορακίσια μαλλιά, τα λαμπερά μάτια και τα κάτασπρα δόντια κάτω από το λεπτό μουστάκι του. Οι κινήσεις του είχαν την χάρη των Γάλλων και το κομψό ντύσιμό του, ημίψηλο καπέλο, μπαστούνι και φράκο με ριγέ παντελόνι, ολοκλήρωναν την εικόνα του λιμοκοντόρου με τη μελαγχολική αξιοπρέπεια.
Στις ταινίες του ο Λίντερ περιφρόνησε τα εφέ και χρησιμοποίησε ελάχιστα την καταδίωξη και την τουρτομαχία. Βγαλμένος από το βουλεβαρδιέρικο θέατρο, πέρασε στη μεγάλη οθόνη μια καινούρια αντίληψη στον χώρο της κωμωδίας που μορφώθηκε μέσα από την αριστοκρατική εμφάνιση και την ψυχολογική παρατήρηση των καταστάσεων, με άκρως επιτυχημένο σκιτσάρισμα. Ο Μαξ ήταν αριστοκρατόπαιδο, λίγο μεθοκόπος, καλόψυχος, ζεμανφουτίστας, καυχησιάρης και αδιάφορος για το χρήμα. Μια ζωηρή, αέρινη παρουσία, ένας τζέντλεμαν, γεμάτος προθυμία που συνεχώς υποβάλλεται σε δεκάδες βασανιστήρια από τις ωραίες κυρίες. Ο "Μαξ" είναι ο πρώτος οθογενής ήρωας που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Μάξ Λίντερ το 1913-1914. Ο Λίντερ εγκαταλείπει το πρωτόγονο μπουρλέσκ και αφιερώνεται στην ηθογραφική κωμωδία για να γυρίσει το 1920 τις καλύτερες ταινίες του.
Ίσως ο πρώτος σημαντικός και πιο διάσημος ήρωας του κινηματογράφου, αγαπητός σε μικρούς και μεγάλους θεατές, γεννημένος πριν από ενενήντα χρόνια, περίπου, από το μυαλό μιας μεγαλοφυίας της έβδομης τέχνης, είναι ο ανένταχτος "αλητάκος" Σαρλό. Ο Άγγλος κωμικός των μιούζικ χολ και μετέπειτα ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συνθέτης, Τσαρλς Τσάπλιν, δημιούργησε την πιο απίστευτη σε δυναμική και δράση περσόνα στην ιστορία του σινεμά. Φαρσέρ, φιλεύσπλαχνος, ευαίσθητος, γενναίος, ρομαντικός, γενναιόδωρος, επαναστάτης, πλην φτωχός, δεν κιότεψε ποτέ, σε πλούσιους και ισχυρούς μηδέ σε αστυνόμους και άρχοντες. Όταν έβρισκε την κατάλληλη στιγμή έριχνε την πιο δεξιοτεχνική κλωτσιά του στα πισινά, αποδίδοντας δικαιοσύνη στα καταπιεστικά όργανα του άνισου συστήματος και του "αμερικανικού ονείρου". Από τον "Χρυσοθήρα" του 1925, έως τα "Φώτα της Ράμπας" του ΄52 ο Σαρλό, με το αστείο μουστάκι, το αεικίνητο μπαστούνι, τα τεράστια παπούτσια και το ξεγοφιασμένο περπάτημα πρόσφερε στους κινηματογραφόφιλους πέντε ταινίες μεγάλου μήκους και τριάντα πέντε μικρότερης διάρκειας, όλες τους αριστουργήματα με τον ίδιο ήρωα, δίχως να προφέρει ούτε μια λέξη.
Σταν Λόρενς, Όλιβερ Χάρτι, είναι οι θρυλικοί "Χοντρός Λιγνός", το "Τριο Στούτζες", ο Μπάστερ Κίτον και οι αδερφοί Μαρξ σχεδίασαν τις πιο αστείες ιστορίες της Έβδομης Τέχνης. Φάτσες απίθανες, χαμόγελα δίχως τελειωμό σε μια μακρά κωμική ιστορία με αριστοφανικούς, διαχρονικούς ήρωες βγαλμένους από το αυθόρμητο, ανθρώπινο γέλιο. Ήξερες πως όταν θα συναντούσες τον ήρωα Χάρμπο Μαρξ το αποτέλεσμα θα ήταν τρελό γέλιο.
Ο Γάλλος Ζακ Τατί δίνει σάρκα, οστά στον κύριο Ιλό και εισβάλλει στην τρέλα της μεταπολεμικής, μικροαστικής τάξης. Τέσσερις ταινίες με γνώμονα το συγχρονισμό και την απόλυτη ακρίβεια σε σωματικές κινήσεις, ξεκινά από τις "Διακοπές του κυρίου Ιλό", έως τον "Κύριο Ιλό στο Χάος της Κυκλοφορίας", σατιρίζοντας με ποιητική αγαρμποσύνη τα κακώς κείμενα των μικροαστών.
Στη συνέχεια, όλοι οι ήρωες σε κινηματογραφικές συνέχειες παραμερίζουν γρήγορα, για να μην τους συμβεί το όποιο δυσάρεστο ατύχημα, και αμέσως προσφέρουν ένα εξαιρετικό στασίδι στον πιο απίθανο κυνηγό του εγκλήματος της 7ης Τέχνης, τον επιθεωρητή Κλουζό. Ό,τι αγγίζει καταστρέφεται και σαν "κινούμενη βόμβα" έτοιμη να εκραγεί, ο Πίτερ Σέλερς ενσαρκώνει τον καλύτερο αστείο ήρωα του σκηνοθέτη Μπλέικ Έντουαρντς σε τεσσερισήμισι συνέχειες από το 1964 έως το 1980, ημερομηνία που η καρδιά του καταπληκτικού Άγγλου κωμικού σταματάει να κτυπά πριν προλάβει να τελειώσει την πέμπτη κατά σειρά ταινία του Ροζ Πάνθηρα. Εκτός από τις απίθανες κραυγές πόνου, αξέχαστος θα μείνει ο ήχος της φωνής του Κλουζό στο απεγνωσμένο κάλεσμα "Κέιτοοοο!"
Ήρωες με σήμα
Η δεκαετία του εβδομήντα είναι η εποχή που η κολοσσιαία κινηματογραφική βιομηχανία σωριάζεται με νοκ άουτ κτύπημα κάτω από τη ζώνη. Η λιλιπούτεια, γυάλινη θεά μαζεύει τους θεατές στο σπίτι και η κρίση στις σκοτεινές αίθουσες πιέζει τους σεναριογράφους να αναζητήσουν ήρωες. Ο Χάρι και η Τζούλιαν Φινκ το 1971 γράφουν την ιστορία του σκληροτράχηλου, φαλλοκράτη αστυνομικού Χάρι Κάλαχαν. Με το παρατσούκλι "Βρώμικος Χάρι", ο ήρωας φορτωμένος, πάντα, με το όπλο-κανόνι, το πασίγνωστο "Μάγνουμ 44", γίνεται το σήμα κατατεθέν όσων θαυμάζουν τα λίγα λόγια και τις πολλές σφαίρες. Ο ψηλός κι αγέλαστος Κλιντ Ίστγουντ, αφήνει στην άκρη τα σπιρούνια, βγάζει το πόντσο, ξυρίζεται κι ενσαρκώνει τον αναρχικό Βρώμικο Χάρι, που μπήκε στη φωτιά του υποκόσμου σε πέντε κινηματογραφικές συνέχειες. Η πρώτη το 1971, "Dirty Harry", σε σκηνοθεσία Ντον Σίγκελ, και η τελευταία "The Dead Pool" το 1988 σκηνοθετημένη από τον Μπάντι Βαν Χόρν. Ο Ίστγουντ σε μια ταινία από την πενταλογία μπαίνει πίσω από τις κάμερες και σκηνοθετεί τον εαυτό του το 1983 με τον τίτλο "Sudden Impact". Ανεπανάληπτη θα μείνει η ατάκα της στιγμής της σύλληψης τεσσάρων κακοποιών από τον Βρώμικο Χάρι σε μια καφετέρια.
"Εμείς είμαστε τέσσερις και εσύ είσαι μόνος σου. Σιγά μη σε φοβηθούμε, βρωμόμπατσε!".
"Δεν είμαι μόνος μου, αλήτες! Είμαστε... εγώ, ο εαυτός μου, ο κύριος Σμιθ και ο κύριος Γουένσον".
Τα κινηματογραφικά δίδυμα εν δράση ήταν πάντα μια καλή ιδέα για κινηματογραφικές "πολυλογίες". Στα πρόσωπα του Μελ Γκίμπσον και του Ντάνι Γκλόβερ το 1987 ο σκηνοθέτης Ρίτσαρντ Ντόνερ ανακαλύπτει τους ήρωες του νεαρού, τότε, σεναριογράφου Σέιν Μπλακ και γυρίζει τέσσερα πετυχημένα "Φονικά Όπλα" σε διάρκεια έντεκα χρόνων. Ο "φευγάτος" και χήρος αστυνόμος Μάρτιν Ρίγκς (Μέλ Γκίμπσον) με το μεσήλικα οικογενειάρχη, έτοιμο για συνταξιοδότηση, συνάδελφό του Ρότζερ Μάρτανγκ (Ντάνι Γκλόβερ), φέρνουν τα πάνω κάτω στο Λος Άντζελες. "Είμαι πολύ γέρος για τέτοιες μαλακίες", είναι η απάντηση του Γκλόβερ στις ριψοκίνδυνες επιχειρήσεις του Γκίμπσον.
Ήρωες στα ρινγκ της προπαγάνδας
"Μίστερ Μιγιάκι!...", αναφώνησε απορημένα ο εξαντλημένος νεαρός Ντάνιελ Λα Ρούσο (Ραλφ Μάτσιο) στον εκπαιδευτή του (Πατ Μορίτα) μετά από τις ατελείωτες αγγαρείες στο πρώτο επεισόδιο του "Καράτε Κιντ". Ο σκηνοθέτης Τζον Άλβιτσεν ξεκίνησε με το "Κτύπημα του Γερανού" το 1984 και κατέληξε δέκα χρόνια μετά με τέσσερις κινηματογραφικές συνέχειες του ίδιου ύφους και στιλ. Ο αδυνατούλης Ντάνιελ Λα Ρούσο με καθοδηγητή του το μεσήλικα μετανάστη από την Οκινάουα, γίνονται οι ήρωες των πρώιμων εφήβων. Τα μπράτσα δεν έχουν σημασία. Η δύναμη είναι στο μυαλό και οι τινέιτζερς της δεκαετίας του ογδόντα ξεχύνονται στις σχολές καράτε, ψάχνοντας, ματαίως, τον φιλόσοφο και δάσκαλο κύριο Μιγιάκι.
Ο Σιλβέστερ Σταλόνε ή Σταλόουν αμερικανιστί, είναι ο ηθοποιός με τις περισσότερες κινηματογραφικές συνέχειες στην ιστορία του σινεμά. Όλα άρχισαν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του εβδομήντα με τον ρόλο του Ρόκι Μπαλμπόα στη ταινία "Ρόκι", σε σενάριο του ίδιου και σκηνοθεσία του Τζον Άλβιτσεν. Από τότε και μέχρι το 1990 ο βαρέων βαρών, πρωταθλητής πυγμάχος ανέβηκε στο ρινγκ σε πέντε κινηματογραφικές συνέχειες. Η χάρη του έφτασε έως την παγωμένη πρώην Σοβιετική Ένωση σε αγώνα μέχρι θανάτου με τον πρωταθλητή μποξέρ του κομμουνιστικού κράτους Ιβάν Ντράγκο (Ντολφ Λούντγκρεν), για να εκδικηθεί τον φονιά του φίλου του Απόλλο και να σώσει το γόητρο των Η.Π.Α. Η ψυχροπολεμική προπαγάνδα επιστρατεύει τον κινηματογραφικό πυγμάχο, τον τυλίγει νικηφόρα με την αστερόεσσα, εκτοξεύοντας στα ουράνια το ηθικό των Αμερικάνων. Μα, ο παλαίμαχος κινηματογραφικός πυγμάχος από την Φιλαδέλφεια δεν το βάζει κάτω, σύντομα επανέκαμψε σε μια έκτη κινηματογραφική συνέχεια για να μας αποδείξει πως ο παλιός είναι αλλιώς. Κι εδώ, ένα όνομα κατατρέχει τη συνείδηση του μεγάλου μποξέρ. Κάθε φορά που τον φλόμωναν στο μπουνίδι και του έκαναν τη μούρη να σιχαίνεται να την βλέπει, ο αήττητος Ρόκι με την γαϊδουροφωνάρα του, μεταξύ αναφιλητών και μπουρμπουλήθρων αίματος, φώναζε την γυναίκα της ζωής του... "Άντριαααν!!"
Μαστίγιο, δέρμα και σίδερο σε διαχρονικούς ήρωες
Η καταστροφολογία και η ζοφερή εικόνα μιας μελλοντικής ανθρωπότητας αποτελούσε το πιο γόνιμο πεδίο γραφής σεναρίων στο Χόλιγουντ, με πλήθος κινηματογραφικών ηρώων να επιδίδονται σε απίστευτα κατορθώματα ανδρείας και γενναιότητας.
Ο σπουδαιότερος όλων των ηρώων αυτού του είδους είναι ο μοναχικός οδηγός της αυστραλιανής ερήμου "Μάντ Μαξ". Ο σκηνοθέτης Τζόρτζ Μίλερ, με πρωταγωνιστή τον Μελ Γκίμπσον, ανοίγει το 1979 την πιο απίστευτη σε δράση road movie τριλογία στην ιστορία του σινεμά. Οι εμπνευστές του θρυλικού, κινηματογραφικού ήρωα αστυνόμου Μαντ Μαξ Ροκατάνσκι, που χάνει γυναίκα και παιδί από μια συμμορία αδίστακτων μοτοσικλετιστών, είναι ο Τζόρτζ Μίλερ και ο Μπάιρον Κένεντι. Η δερμάτινη στολή του Μαξ, οι γρήγορες μηχανές και οι διάφορες αφιλόξενες ομάδες των ανθρώπων της ερήμου που επιβίωσαν μετά το πυρηνικό ολοκαύτωμα, προσφέρουν στον θεατή ό,τι πιο πεσιμιστικό υπάρχει για το μέλλον της ανθρωπότητας. Η ατάκα "χρειάζομαι βενζίνη!" γεμίζει τα ντεπόζιτα των σινεφίλ με δράση πολλών οκτανίων.
Κι ενώ βρισκόταν σε τελικό στάδιο η τέταρτη κατά σειρά κινηματογραφική συνέχεια του "Μαντ Μαξ" με τον τίτλο "Mad Max Fury Road", με πρωταγωνιστή και πάλι τον Μελ Γκίμπσον, την τελευταία στιγμή ο σκηνοθέτης Τζόρτζ Μίλερ πέταξε αναμμένο σπίρτο στο ρεζερβουάρ της Ford "XB Falcon Coupe" τινάζοντας το σχέδιο στον αέρα.
Μια άλλη μηχανή τώρα, το Τ800 model 101 είναι ένας σπουδαίος ήρωας της μεγάλης οθόνης. Κι όμως, στο Χόλιγουντ όλα είναι δυνατά. Ξεκίνησε ως κακός "Εξολοθρευτής" ρομπότ, που θέλει να βγάλει από τη μέση τη Σάρα Κόνορ, τη γυναίκα που θα γεννήσει τον αρχηγό των επαναστατών, για να καταλήξει ο εξολοθρευτής, σωματοφύλακας και μπέιμπι σίτερ του νεαρού Τζακ Κόνορ. Το 1984 ο σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον και η Γκέιλ Αν Χαρντ "συναρμολογούν" στο χαρτί την ιδέα και με το πρόσωπο του αυστριακού, μπρατσαρά Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ και νυν κυβερνήτη της ηλιόλουστης Καλιφόρνια, καλύπτουν τα φονικά σίδερα του ρομπότ σε μια κινηματογραφική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας τριών επεισοδίων δίχως προηγούμενο. Οι ατάκες "Asta la vista" και " ...θα ξανάρθω" που ακούστηκαν στη δεύτερη συνέχεια -στο πρώτο κινηματογραφικό επεισόδιο ο νεαρός, τότε, Άρνι εντυπωσίασε με την φλυαρία των σιωπών του- γράφουν ιστορία και στεφανώνουν τον Terminator σε ήρωα υψηλών προδιαγραφών.
Ο σκονισμένος Μποντ με το μαστίγιο
Ο τεχνίτης του Χόλιγουντ, το τότε παιδί θαύμα και σήμερα γκουρού της σκηνοθεσίας και της παραγωγής, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, μαζί με τον Φίλιπ Κάουφμαν δημιούργησαν το 1981 τον πιο διάσημο αρχαιολόγο με το μαστίγιο. Ο Ιντιάνα Τζόουνς (Χάρισον Φόρντ), όταν δε διδάσκει τους φοιτητές του στο πανεπιστήμιο, εξαφανίζεται στις πυκνές ζούγκλες και στις απέραντες έρημους του πλανήτη για να προλάβει τους Ναζί και άλλους κακούς, ώστε να μην ενεργοποιήσουν αρχαία, ιερά αντικείμενα με υπερφυσικές δυνάμεις. Η γνώση σε λάθος χέρια είναι καταστροφική και ο Ίντι κάνει τα αδύνατα δυνατά να αποτρέψει τέτοιου είδους ορέξεις. Η τριλογία του ήρωα Ιντιάνα Τζόουνς, με πρωταγωνιστή τον Χάρισον Φορντ, για οκτώ χρόνια πρόσφερε δράση, περιπέτεια, μυστικισμό και αρκετή... αρχαιοκαπηλία. Οι ατάκες "μισώ τα φίδια" και " ...μην με αποκαλέσεις ξανά τζούνιορ", έκαναν τον καθηγητή Τζόουνς τον πιο αγαπητό ήρωα της εποχής του μεσοπολέμου.
Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, μάλλον ζήλεψε την κίνηση του Αυστραλού συναδέλφου του, Τζόρτζ Μίλερ, και ετοιμάζεται στις 7 Ιουνίου 2007 να ξεκινήσει για την τέταρτη κινηματογραφική συνέχεια του Ίντι, με πρωταγωνιστή, ξανά, τον εξηνταπεντάχρονο, πια, Χάρισον Φορντ.
Ήρωες που δεν πάτησαν ποτέ το πόδι τους στη Γη
Η διαστημική εποποιία του άλλου "τρομερού" παιδιού του Χόλιγουντ, Τζόρτζ Λούκας, ξεκίνησε το 1977 με την τριλογία του "Star Wars" και αισίως τελείωσε μόλις το 2005. Ήρωες όπως ο Λουκ Σκάιγουοκερ, ο Νταρθ Βέιντερ, ο Σόλο, η πριγκίπισσα Λία, ο Γιόντα και οι Τζένταϊ πέρασαν στο πάνθεον της παγκόσμιας κινηματογραφίας ως οι θρύλοι κάποιου μακρινού, διαστημικού παρελθόντος. Το 2002, ο Λούκας αναβιώνει την τριλογία με τρία καινούρια επεισόδια, ξεκινώντας με τους παλιούς χαρακτήρες του έπους στην παιδική τους ηλικία και πώς, τελικώς, έγιναν σπουδαίοι ήρωες.
Η ατάκα που έμεινε ανεξίτηλη στα κινηματογραφικά χρονικά και μοιάζει με την ωραιότερη ευχή από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι, δίχως άλλο "the force be with you!"
Δυο γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες στο αχανές διάστημα το 1979. Η γήινη Έλεν Ρίπλεϊ (Σιγκούρνεϊ Γουίβερ) και η εξωγήινη βασίλισσα που αναπαράγεται ασταμάτητα με την ανθρώπινη ουσία, αναστατώνουν τον ήσυχο διαστημικό χώρο του κινηματογράφου σε τέσσερα επεισόδια. Ο σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον αναλαμβάνει να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το σενάριο των Νταν Ο΄Ομπάνον και Ρόναλντ Σουζέτ, που αφορά την ευφυέστατη και φονική "Άλιεν" βασίλισσα.
Τα κατορθώματά της, φυσικά, αλλά και το εξαιρετικό στριπτίζ της Σιγκούρνεϊ στο θαλαμίσκο διαφυγής του διαστημοπλοίου μαζί με την εκ βαθέων ατάκα "bitch!" ανεβάζουν τιμητικά την Ρίπλεϊ ως τη μοναδική γυναίκα στο πάνθεον των κινηματογραφικών ηρώων σε τριλογίες, τετραλογίες... πολυλογίες.
Καλή θέαση.



