45ο ΦΚΘ, ημέρα 9η: Σάββατο 27/11/2004

Σήμερα το πρωί έκανα έφοδο στο βίντεο μάρκετ του Μουσείου Κινηματογράφου. Είδα, άκουσα και σώπασα. Ως τώρα. Γιατί τώρα...

10.15 Ημέρες και ώρες [Kod amidze idriza, 2004, Βοσνία - Ερζεγοβίνη, 94'] του Pjer Zalica
Το φυτίλι [Fuse, 2003] του ιδίου τόχατε δει; Ε, ουδεμία σχέσις! Το υπόγειο χιούμορ υπάρχει κι εδώ. Υπάρχει όμως και το στοιχείο του γλεντιού, της μουσικής και της χαράς. Υπάρχει ένας βαθύς ουμανισμός, μια ταπεινοφροσύνη, ένα μέτρο άριστο, μια κατακτημένη σοφία, μια γειτονιά παλιά με σπίτια χαμηλά, μια ποιότητα ζωής που αλλού κι εδώ έχει χαθεί. Μπορεί όμως και να βρεθεί, όπως επιμένει ο σκηνοθέτης.
Μέρες και αθωότητα
Το ποιόν του Πιέρ

11.55 Svoi [Εμείς, 2004, Ρωσία, 111'] του Dmitry Meskhiev
Όλα είναι άψογα σ' αυτήν την ρώσικη ταινία. Τα έχει όλα και συμφέρει: πολεμική περιπέτεια και ειδικά εφέ, ιστορίες αγάπης και μίσους, φιλία και συντροφικότητα, αλληλεγγύη και αυτοθυσία, σφάλμα και μεταμέλεια. Όσοι θέλουν μπορούν να μείνουν στα πρώτα συστατικά. Αν κάποιοι άλλοι επιθυμούν περισσότερα θα τους τα δώσει με χαρακτηριστική άνεση.
Για μας κι για εκείνους

13.50 Maborosi [Maboroshi no hikari, 1995, Japan, 110'] του Hirokazu Kore-eda

Ένα αριστούργημα δεν έχει ημερομηνία λήξης, ούτε και εξαντλείται σε μια θέαση. Παλιώνει όπως το κρασί και περιμένει καρτερικά τον επόμενο θρίαμβό του επί της οθόνης.
Μακρινό πλάνο φως

15.00 Τα πρώτα μικρά του Abbas Kiarostami
Το ψωμί και ο δρόμος [Nan va koutcheh, 1970, Ιράν, 10']
Το διάλειμμα [Zang-e tafrih, 1792, Ιράν, 10']
Δύο λύσεις σ' ένα πρόβλημα [Do rah-e hal, baraye yek massaleh, 1975, Ιράν, 5']
Λύση [Rah-e hal, 1978, Ιράν, 11']
Ο χορός [Hamsorayan, 1982, Ιράν, 17']
Μαθήματα οικονομίας και ποιητικής της καθημερινότητας. Μακριά από φανατισμούς, διδακτισμούς και προπαγάνδες. Διδάσκει αλλά δεν επιβάλλει τις απόψεις του. Μικρά πολύτιμα πετράδια, που θα μπορούσαν να διδάξουν πάρα μα πάρα πολλά στους έλληνες σκηνοθέτες. Αν τα έβλεπαν και δεν τα μποϊκοτάριζαν. Κι αν δεν τα σνομπάριζαν.
Όλος ο Κιαροστάμι σε μια σελίδα

17.00 Το νόημα της ζωής [Naesland, 2003, Δανία / Ισλανδία/ Γερμανία - Ην. Βασίλειο, 87'] του Fridrik Thor Fridriksson
Μούγκισον ο τρελός μουσικός. Φρίντρικσον ο παλαβός δημιουργός. Τον ρώτησαν αν οι ηθοποιοί του είναι άτομα με διανοητικά προβλήματα κι απάντησε πως "όλοι οι ηθοποιοί έχουν διανοητικά προβλήματα". Τον ρώτησαν τι ψιθυρίζει ο πρωταγωνιστής του στο αφτί του φίλου του κι απάντησε "βρείτε τον να σας το ψιθυρίσει". "Η Νάισλαντ δεν έχει καμιά σχέση με την Ισλανδία. Εγώ είμαι ο πρόεδρός της. Αν θέλετε διαβατήριο θα φροντίσω να σας το εξασφαλίσω" είπε χωρίς να τον ρωτήσει κανείς.
Η ταινία δεν είναι ίσως η καλύτερή του. Είναι όμως πολύ κοντά στους ανθρώπους με ή χωρίς ειδικές ανάγκες. Είναι γυρισμένη σε τρεις χώρες. Οι διάλογοι είναι στα αγγλικά για ν' αγκαλιάσουν όλον τον κόσμο. Θ' ανακαλύψετε διάφορες νέες έννοιες, όπως 'ατομικό δελτίο καιρού', 'γάμος αλά ισλανδικά', 'αγάπη δίχως όρια'.
Χώρα με ζωηρό νόημα

19.30 Αθωότητα [Innocence, 2004, Γαλλία - Βελγιο, 115'] της Lucile Hadzihalilovic
Μια σπουδή στην αθωότητα με έμφαση στα παραμύθια της γιαγιάς και αφιέρωση στον ανατρέψιμο Γκασπάρ Νοέ, τον επίσημο αγαπημένο της. Μια πρόκληση με διπλό πρόσωπο. Το στιλ επικρατεί και υποσκάπτει το σενάριο. Η μικρούλα Ίρις εγκαταλείπει προσωρινά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο για τον ξαναβρεί κάπου προς το τέλος της ταινίας. Οι παιδόφιλοι και οι παιδεραστές θα την νοικιάσουν για τις δύσκολες νύχτες του χειμώνα.
Οι παιδίσκες της Λουσίλ

23.00 Distance [Απόσταση, 2001, Japan, 132'] του Hirokazu Kore-eda
Αργή όπως και οι άλλες του. Μου φάνηκε πιο βραδυφλεγής απ' όσο θα άντεχα. Γυρισμένη με ψηφιακή κάμερα στο χέρι ακολουθεί τη μόδα του τρεμουλιάσματος και της δραματουργικής συνενοχής του εικονολήπτη, θυσιάζοντας κάτι από την ατμόσφαιρά της.
Σε απόσταση αναπνοής
Και τα τρία σε ένα