Ο Εχθρός μέσα μου του Florent Emilio Siri
[L' Ennemi intime/ Intimate Enemies, Γαλλία 2007, 108']
Ομολογώ ότι οι ιστορικές και δη οι πολεμικές ιστορικές ταινίες δεν είναι το φόρτε μου. Με χαλάνε χωρίς λόγο μια που οι περισσότερες εξ αυτών με αφήνουν αδιάφορο θεματικά. Γενικά μου φέρνουν αλλεργία και ποτέ αλεγρία. Τώρα θα αναρωτηθείτε τι δουλειά είχα και πήγα σε μια ταινία για τον πόλεμο της Αλγερίας. Ήταν σ' ένα αφιέρωμα γαλλόφωνου κινηματογράφου, άλλη ήθελα να δω και δεν μπόρεσα κι άλλη είδα τελικά. Στο αντίστοιχο περσινό είχα δει το αναλόγου ύφους "Mon colonel" [Ο συνταγματάρχης μου, 2006] και πάλι δεν έβαλα μυαλό.
Μα καλά, τόσες ταινίες για το βρόμικο τούτο πόλεμο έχουν γυριστεί, τι παραπάνω έχουν οι νεότερες; Δείχνουν χωρίς περιστροφές πόσο πιο βρόμικος ήταν απ' όσο φανταζόμαστε. Είναι πιο καλογυρισμένες, πιο συγκλονιστικές και πιο βίαιες από ποτέ. Δημιουργούν μια απομυθοποιητική παράδοση ανάλογη του "Πλατούν" και της "Αποκάλυψης" και παράλληλη των "Γράμματα απ' την Ιβοζίμα" και "Οι σημαίες των προγόνων μας".
Παρόλ' αυτά με χαλάνε άσχημα, ίσως ακριβώς επειδή είναι τόσο καλοφτιαγμένες. Ίσως πάλι γιατί δεν υπάρχουν καθαροί πόλεμοι και διότι όλοι οι πόλεμοι είναι χαλαστικοί. Τόσος κόσμος χαλιέται κυριλεκτικά εξαιτίας τους, έμενα γιατί μου κάθονται στο στομάχι οι αναπαραστάσεις των μαχών; Μου κάθονται και μου φέρνουν καούρες κι ανησυχία μεγάλη!
Τέλος πάντων. Εδώ έχουμε έναν τυπικό νεοτερικό εκπρόσωπο του είδους που προσπαθεί να προσεγγίσει εκ των έσω [μέσα μας βρίσκεται γαρ ο χειρότερος εχθρός μας] ένα ατιμωτικό κομμάτι μιας σκοτεινής σελίδας της γαλλικής αποικιοκρατικής ιστορίας. Εκεί όπου το τρίπτυχο "Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία" δεινοπαθεί και καταρρακώνεται μαζί με τις "παράπλευρες απώλειες".
Και οι τρεις πρωτεύοντες ρόλοι είναι εξίσου δυνατοί με περισσότερο απροσδόκητο αυτόν του Aurelien Recoing [διοικητής Vesoul]. Η μονομαχία Benoit Magimel [λοχαγός Terrien] και Albert Dupontel [λοχίας Dougnac] είναι εξοντωτική και ο Alexandre Desplat κάνει συνεχώς αβάντες με τις νότες του. Η αγριότητα της φύσης υποσκελίζεται απ' αυτήν των ζώων που λέγονται άνθρωποι. Οι οποίοι, αντί να "θρώσκουν άνω", έρπουν.
