Παράξενη Οθόνη ΙΙ
Το 2ο οπτικοακουστικό φεστιβάλ Παράξενη Οθόνη πραγματοποιήθηκε στην πίσω χαμηλή ταράτσα της Μονής Λαζαριστών στο διάστημα 22-28 Σεπτεμβρίου 2003. Με ελάχιστη προβολή και αρκετές οργανωτικές ελλείψεις αλλά με περισσότερο μεράκι και πάθος. Εκτός του διαγωνιστικού υπήρξαν και παράλληλα τμήματα, η 'Ανοιχτή Οθόνη', οι ειδικές προβολές, η περίφημη 'Lux Collection' κι ένα πολύ σημαντικό αφιέρωμα στον βρετανό πειραματιστή John Smith με τρεις ταινίες του.
Ο Σμιθ ασχολείται με ένα ιδιόμορφο είδος πειραματικού ντοκιμαντέρ που καταφέρνει να παραμένει γήινο και θεάσιμο από το ευρύ κοινό, γιατί διαθέτει χιούμορ, φαντασία και παιχνιδιάρικη διάθεση, περνώντας παράλληλα τις προσωπικές του καλλιτεχνικές ανησυχίες. Από το μάθημα σκηνοθετικής "The girl chewing gum" [Το κορίτσι με την τσίχλα, 1976] όπου οριοθετείται η πραγματικότητα ως μέσο πειθαρχίας και αυτοελέγχου ενός επίδοξου σκηνοθέτη, στο εγκεφαλικό "The black tower" [Ο μαύρος πύργος, 1985-87] όπου η εμμονή αποκτά δονκιχωτικές προεκτάσεις και εγκλωβίζεται στα δαιδαλώδη μονοπάτια του μυαλού, με κατάληξη το πιο πρόσφατο αριστουργηματικό "Blight" [Ερυσίβη, στάχτη ή σπιτοβόρα αράχνη του εκσυγχρονισμού, 1996] όπου με τη βοήθεια της συνθέτριας Jocelyn Pook κάνει απίστευτα εικονοπαίγνια και μουσικολογοπαίγνια, καταγράφοντας την κατεδάφιση μιας συνοικίας για να περάσει ο νέος αυτοκινητόδρομος-αράχνη.
Πέραν αυτών το ενδιαφέρον του κοινού εστιάστηκε στις ζωντανές δράσεις, όπως η μουσική παράσταση του Peekay Tayloh [της Poeta Negra], η πολύ καλή συναυλία των Νάνων και η οπτικοακουστική performance των Cine Ground που ακολούθησε την τελετή λήξης. Καθόλη τη διάρκεια του φεστιβάλ έτρεχε και η βιντεοεγκατάσταση 'Καταρράκτης' του πάντα ασυμβίβαστου Σάκη Οταμπασίδη.
Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από τους Γιώργο Κατσάγγελο [φωτογράφο και καλλιτεχνικό διευθυντή του Μουσείου Κινηματογράφου], Σάκη Παπαδημητρίου [μουσικό 'επί τόπου', συνθέτη, πιανίστα, συγγραφέα και αβανγκάρντ τζαζίστα], τον Σταύρο Παναγιωτάκη [εικαστικό καλλιτέχνη] και τον Κώστα Τερζή [κριτικό κινηματογράφου, πρόεδρο της ΠΕΚΚ] απένειμε τα ακόλουθα βραβεία:
Α' βραβείο δημιουργικού ντοκιμαντέρ στις Βίλλυ Μπάρα και Έλενα Χριστοπούλου για τη φρεσκάδα και την αμεσότητα του "Happiness, a video letter" [2003].
Β' βραβείο δημιουργικού ντοκιμαντέρ στον Θόδωρο Πίτουρα για το δικό του "Πάρτι" [2002] και την ωραία φάση του [γεια σου ρε Σώτο με τον τζουρά σου].
Α' βραβείο πειραματικής ταινίας στον Eric Oriot για το εκπλητικό "Plus tard..." [2002] με τις πολλαπλές εγγραφές του και τις αναφορές στον "Ανδιαλουσιανό Σκύλο", τον Αϊζενστάιν, τον Χανς Ρίχτερ και την Ζερμαίν Ντιλακ.
Β' βραβείο πειραματικής ταινίας στον Σάκη Γκουντρουμπή για την πολύ ενδιαφέρουσα "Φωτογραφική μηχανή" του [2003] που διερευνά νυχτερινά αστικά τοπία.
Αποδόθηκαν επίσης και τρεις εύφημοι μνείες στον Απόστολο Καρακάση για το "Παιχνίδι της αρχιτεκτονικής" [2002], στον ισπανό Arantzazu Gomez Bayon για την "La Santa Perdio la Pacienca" [2002] και στον Θεοφάνη Νούσκα για το "Exit 3" [2003].
Και του χρόνου καλύτερα κι ακόμη ψηλότερα.
