Τα καλύτερα θρίλερ

Ως επιβεβαίωση για όσους τα είδαν και ως πρόταση για όσους ως τώρα τα απέφευγαν

Η κατηγορία αυτή, όπως και η προέκτασή της (ταινίες τρόμου), περιλαμβάνει δυστυχώς πάμπολλες ταινίες χαμηλοτάτου επιπέδου. Η μαζικότητα της "προσφοράς" φόβου στο κοινό δυσχεραίνει την προσπάθεια των φαν του είδους να ανακαλύψουν αξιόλογες ταινίες.

Σε μια προσπάθεια να δημιουργήσω ένα Τop-10 των καλύτερων ταινιών θρίλερ, το μόνο που κατάφερα ήταν να δημιουργήσω ένα Τop-5. Αυτό συνέβη αφενός γιατί συνήθως αποφεύγω τις κατηγοριοποιήσεις μιας και δύσκολα κατατάσσονται οι ταινίες σ' ένα είδος και αφετέρου γιατί από την πέμπτη θέση κι έπειτα έρχονται στο προσκήνιο θρίλερ ίσης αξίας.

Η βασική πεντάδα λοιπόν είναι η εξής:

Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ
(1991)

Ένα λεκτικό και ατμοσφαιρικό παιχνίδι νεύρων περιτριγυρισμένο από ένα λεπτό μα έντονο αίσθημα φόβου και αγωνίας. Χαρακτηριστική η φράση του Dr. Lecter, "I do wish we could chat longer, but I'm having an old friend for dinner".

SE7EN
(1995)

Εκπληκτικό σενάριο και άριστη η σκηνοθετική άποψη του David Fincher, η πλοκή ανατριχιαστικά ενδιαφέρουσα χωρίς να υποβιβάζεται η νοημοσύνη του κοινού σε άφθονες ανατριχιαστικές σκηνές. Kαι το τέλος; Συγκλονιστικότερο κι απ' αυτό της έκτης αίσθησης.

Η ΛΑΜΨΗ
(1980)

Τη "λάμψη" για το θεατή αποτελεί η σκηνοθετική μαεστρία του Kubrick και η αξέχαστη ερμηνεία του Nicholson ο οποίος έμεινε στην ιστορία της έβδομης τέχνης ως ένας από τους καλύτερους, αν όχι ο καλύτερος, "ψυχάκιας".

ΟΙ ΑΛΛΟΙ
(2001)

Η ταινία αυτή αποκαλύπτει πως το "φως" και το "σκοτάδι" είναι δυο έννοιες πολύ σχετικές όταν πρόκειται για τους δυο αντίθετους κόσμους, των νεκρών και των ζωντανών. Επιπλέον, ένα αίσθημα αναμονής διατηρείται σε όλη τη διάρκεια της ταινίας οδηγούμενο στη λύτρωση μέσα από ένα πραγματικά πρωτότυπο και καθόλου αναμενόμενο τέλος.

ΨΥΧΩ
(1960)

Ο Hitchcock σε μια από τις καλύτερες ταινίες του, δημιουργεί τη βάση για τις ταινίες θρίλερ και προσφέρει τις απαραίτητες γνώσεις στους μεταγενέστερους δημιουργούς. Καμία συνέχεια και κανένα ριμέικ δεν κατάφερε ποτέ να θραύσει την επιτυχία αυτού του κλασικού αριστουργήματος.

Τις 5 επόμενες θέσεις διεκδικούν επάξια ταινίες όπως: Τα πουλιά, η έκτη αίσθηση, Ο εξορκιστής, Ο δράκουλας, Το μωρό της Ρόζμαρι, Τhe ring, Ο καλός γιός, Ο λαβύρινθος του Πάνα και άλλα.

Καταληκτικά, αξίζει να τονίσουμε, για όσους αποφεύγουν τέτοιου είδους ταινίες, ότι ο κινηματογράφος έχει να επιδείξει ταλέντα και μεγάλες δημιουργίες σε κάθε είδος, καθώς και ότι οι καλύτεροι δημιουργοί στο συγκεκριμένο είδος είναι εκείνοι που κέρδισαν το στοίχημα με την έβδομη τέχνη όχι απλώς προκαλώντας φόβο, μα πλάθοντάς τον με μαεστρία.