Νέοι Δίσκοι: Afasia, s̶i̶s̶t̶e̶r̶, Αντώνης Λιβιεράτος

Afasia – We Will Die Dreaming (Puzzlemusik)

Afasia: Όταν οι 18άρηδες δεν σωπαίνουν και κάνουν τους φόβουςκαι τα όνειρά τους για έναν κόσμο που καταρρέει… τραγούδια.

Οι Afasia δημιουργήθηκαν το 2023  από μαθητές του Μουσικού Σχολείου Αθήνας. Έκτοτε διαμόρφωσαν γρήγορα μια έντονη παρουσία στη νεανική σκηνή της πόλης μέσα από live εμφανίσεις και τη συμμετοχή τους στο Schoolwave. Το πενταμελές alternative indie rock σχήμα, μετά τα singles «Unbalanced» και «Dystopia», συστήνεται πλέον επίσημα στη δισκογραφία με μια ωριμότητα και αυθεντικότητα που εκπλήσσει για ένα γκρουπ με μέλη ηλικίας μόλις 18 ετών.

Στις 20 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε από την Puzzlemusik και το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο «We Will Die Dreaming». Περιλαμβάνει 8 τραγούδια και 2 instrumentals, όλα συνθέσεις των μελών του συγκροτήματος.

Η αντίθεση ανάμεσα στην ανάγκη για όνειρα και τον φόβο της ενήλικης ζωής σε έναν κόσμο κατακερματισμένο που καταρρέει,  μοιάζει να είναι ο συναισθηματικός πυρήνας του δίσκου, κάτι που τον καθιστά ειλικρινή και άμεσο · μια αυθεντική φωνή της νέας γενιάς, της λεγόμενης Gen Z.

Το «Unbalanced» που ανοίγει το άλμπουμ είναι ένα συναισθηματικά φορτισμένο τραγούδι που κινείται στη διαδρομή ανάμεσα στη θέληση και την παραίτηση. Η ευρηματική μελωδία στο σαξόφωνο σε παρασύρει από την αρχή συνοδευόμενη από απρόσμενα ρυθμικά τρικ.

Το «Dystopia» βασίζεται στα πρώτα μέτρα του έργου του J.S. Bach «Prelude and Fugue: No.16 in G minor, BWV 861»  τα οποία και ακούγονται στην εισαγωγή του από το πιάνο, πριν την ανατροπή που οδηγεί σε περιοχές όπου η κλασική φόρμα μετασχηματίζεται σε τοπίο γεμάτο ένταση.

Το «Όμορφα» είναι ένα σύγχρονο μοιρολόι σε ρυθμό 7/4 που θρηνεί τα παιδιά, τα κορίτσια που διαχρονικά μεγαλώνουν σε μία κοινωνία κακοποιητική που αδιαφορεί να προστατέψει τα μέλη της και να τιμωρήσει τους κακοποιητές της, ενώ στο ρεφραίν του «Dreamers» – τραγούδι που οι στίχοι του είναι μοιρασμένοι ανάμεσα στην αγγλική και ελληνική γλώσσα -  ακούγεται ο στίχος «We Will Die Dreaming» που δίνει και τον τίτλο στο άλμπουμ.

Ωστόσο, το ντεμπούτο των Afasia είναι αναμφισβήτητα ένα άλμπουμ συνόλου, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι και πολύ δίκαιο στο να ξεχωρίσεις συγκεκριμένα κομμάτια. Και οι δέκα σταθμοί της διαδρομής του έχουν κάτι να πουν, έχουν να μιλήσουν σε ακροατές ανεξαρτήτως ηλικίας και ο καθένας μας μπορεί να ανακαλύψει το κομμάτι με το οποίο συγκινείται περισσότερο.

Το άλμπουμ, φτιαγμένο  από μια ομάδα νεαρών ατόμων, στο κατώφλι της ενηλικίωσης, πολύ ταιριαστά κυκλοφορεί μόλις λίγο πριν ή λίγο μετά την ενηλικίωση όλων των μελών των Afasia.

Το «We Will Die Dreaming» κυκλοφορεί στις πλατφόρμες streaming και σε CD στα συνεργαζόμενα δισκοπωλεία.

To άλμπουμ «We Will Die Dreaming» ηχογραφήθηκε στα Artracks Studios με ηχολήπτη τον Γιώργο Πρινιωτάκη. Μίξη & Mastering: Γιώργος Πρινιωτάκης (Artracks Studios) Παραγωγή: Χρήστος Αλεξόπουλος.

Artwork & Design εξωφύλλου: Ελένη Κεσαπίδου | Φωτογραφίες των Afasia: Atea Dinaku

s̶i̶s̶t̶e̶r̶ – Blood (Same Difference/Inner Ear)

Το Βlood είναι ο δεύτερος δίσκος του μουσικού σχήματος s̶i̶s̶t̶e̶r̶. Περιέχει επτά κομμάτια και έχει συνολική διάρκεια πενήντα τρία λεπτά. Ηχογραφήθηκε στο Aux Studio και στο Electricity Sound Studio, στο κέντρο της Αθήνας, με μηχανικούς ήχου τον Κίμωνα Βλαχάκη (Aux) και τον Δημήτρη Σταϊκόπουλο (ESS). Η μίξη, η παραγωγή και το mastering πραγματοποιήθηκαν από τον Coti K, ενώ ένα βασικό προσχέδιο της παραγωγής είχε αρχικά διαμορφωθεί από τον Κίμωνα Βλαχάκη. Το artwork της βινυλιακής έκδοσης έχει επιμεληθεί η Αντριάνα Τούντα.

Το Βlood δημιουργήθηκε αργόσυρτα, ανάμεσα στην Αθήνα και την Τύνιδα, και αποστάζει το χαρακτηριστικό instru/mental ύφος του σχήματος -όπως αυτό αποκρυσταλλώθηκε για πρώτη φορά στο ντεμπούτο Untrue (2018, Underflow Records)- σε συνθέσεις πιο κάθετες και ταυτόχρονα πιο διάτρητες.

Σε έναν δίσκο χωρίς λέξεις, στίχους και φωνή, η γλώσσα γεννιέται αλλού· ανάμεσα στις χειρονομίες και τους ελιγμούς των οργάνων, μέσα από τις σιωπές, από δύο ήχους που τρίβονται ο ένας πάνω στον άλλον, ξανά και ξανά. Τα υλικά του Βlood είναι παραδοσιακά, αλλά εν δυνάμει απρόβλεπτα· κρουστά, μπάσο και ηλεκτρική κιθάρα ενώνονται σε ένα μικρό σμήνος, διατηρώντας ταυτόχρονα την αυτονομία τους, ενώ παράλληλα φιλοξενούν ορισμένες κρίσιμες ενορχηστρωτικές παρεμβάσεις από σαντούρι, πιάνο, σαξόφωνο, κλασική κιθάρα και ηλεκτρονικά σήματα.

Το Βlood απευθύνεται σε εκείνους που το χρειάζονται χωρίς να γνωρίζουν ότι το έχουν ανάγκη. Είναι ένας δίσκος που έχει προεπιλέξει το ακροατήριό του -όποιο μέγεθος κι αν έχει αυτό τελικά- μέσα από τον αθώο θυμό του και τη σκοτεινή χαρά του. Ευελπιστεί να λειτουργήσει ως ένα απρόβλεπτο προϊόν στα κατάλληλα χέρια (ή αυτιά) και, κυρίως, να προσφέρει τη μικρή, πλάγια βοήθειά του όταν αυτή χρειαστεί και χωρίς να γίνει απαραίτητα αντιληπτή. Το Βlood είναι μια μουσική που συμβαίνει, ένας δίσκος ηλεκτρισμένος και όχι ηλεκτρικός.

Κυκλοφορεί σε διπλό gatefold βινύλιο και ψηφιακά από τη Same Difference, με διανομή από την Inner Ear.

Αντώνης Λιβιεράτος – Τίποτα (Same Difference)

-Το “Τίποτα” είναι το όγδοο προσωπικό άλμπουμ του Αντώνη Λιβιεράτου και το δεύτερο στην Same Difference Music μετά το “Registry of Inadequate Self-Healing Attempts” (2021).

-Το “Τίποτα” είναι ένα άλμπουμ τόσο απαισιόδοξο όσο υπαινίσσεται ο τίτλος του αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί δήλωση παραίτησης.

-Το “Τίποτα” δεν κυκλοφορεί σε βινύλιο διότι η διάρκειά του ξεπερνάει τα 60 λεπτά κι, ως εκ τούτου, το CD είναι το “φυσικό” format που του ταιριάζει.

-Το “Τίποτα” δεν “μοιάζει” με κανένα από τα προηγούμενα άλμπουμ του Αντώνη Λιβιεράτου. (Πράγμα λίγο-πολύ αναμενόμενο μιας και δύσκολα θα μπορούσε κανείς να εντοπίσει σοβαρές ομοιότητες κι ανάμεσα σε δυο, οποιαδήποτε, από τα επτά που προηγήθηκαν).

-Στο “Τίποτα” ο Αντώνης Λιβιεράτος έχει γράψει όλο το υλικό (μουσική και λόγια) κι έχει παίξει ο ίδιος τα περισσότερα όργανα αλλά το άλμπουμ δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς τη βοήθεια και τη συνεργασία των φίλων του Μανώλη Αγγελάκη, Άκη Μπογιατζή και Γιάννη Νικολάου. (Ο τελευταίος έφυγε απ’ τη ζωή πριν την κυκλοφορία του). Το mastering υπογράφει ο Γιάννης Χριστοδουλάτος και το εικαστικό του εξωφύλλου η Νεφέλη Λιβιεράτου.

-Το “Τίποτα” περιλαμβάνει μερικά τραγούδια αλλά δεν είναι μια συλλογή τραγουδιών.

-Το “Τίποτα” περιλαμβάνει αρκετά οργανικά κομμάτια αλλά δεν είναι ένα instrumental άλμπουμ.

-Το “Τίποτα” περιλαμβάνει ένα 14λεπτο spoken word κομμάτι αλλά, προφανώς, δεν είναι ένα spoken word άλμπουμ.

-Στο “Τίποτα” έχουν χρησιμοποιηθεί ακουστικά, ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά όργανα αλλά δεν είναι ούτε ακουστικό, ούτε ηλεκτρικό, μα ούτε κι ηλεκτρονικό άλμπουμ.

- Πολλά από τα κομμάτια του "Τίποτα" βασίζονται στη χρήση (μουσικών) τρόπων αλλά αυτό δε σημαίνει πως είναι ένα jazz άλμπουμ.

-Στο “Τίποτα” η ατμόσφαιρα κυριαρχεί αλλά αυτό δε σημαίνει πως είναι ένα ambient άλμπουμ.

-Στο “Τίποτα” ο θόρυβος διεκδικεί, ενίοτε, τον πρώτο ρόλο αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι ένα noise άλμπουμ.

-Το “Τίποτα” έχει πολύ χαλαρή σχέση με αυτό που είθισται να αποκαλείται “rock φόρμα” αλλά παρ’ όλα αυτά έχει μεγαλύτερη σχέση με το rock’n’roll απ’ ότι με οποιοδήποτε άλλο μουσικό ιδίωμα.

-Το “Τίποτα” είναι ένα άλμπουμ που είναι πολύ πιο εύκολο να το ακούσει κανείς, από την αρχή μέχρι το τέλος, απ’ όσο να το περιγράψει με λέξεις.