"Το βινύλιο επέστρεψε". Άντε και του χρόνου πάλι...

VinylΟι αριθμοί ως γνωστόν δεν λένε πάντα την αλήθεια (ή έστω όλη την αλήθεια). Και πιο πάνω από τους αριθμούς είναι εν προκειμένω οι ...δίσκοι (και ακόμη πιο πάνω οι άνθρωποι φυσικά).

Σε πρόσφατη ανακοίνωση της, η Βρετανική Φωνογραφική Βιομηχανία, η γνωστή BPI, αναφέρει ότι οι πωλήσεις δίσκων στο Νησί έπιασαν ...βινυλιομετρικό υψηλό, 3.200.000 κομμάτια πουλήθηκαν το 2016, με Νο 1. το τελευταίο άλμπουμ του Bowie (και το υπόλοιπο ΤΟΠ 10 να κοσμούν δίσκοι των Fleetwood Mac, της Amy Winehouse, του Prince, του Bob Marley και άλλων νέων φερέλπιδων καλλιτεχνών). Το βινύλιο κλείνει έτσι 9 χρόνια συνεχούς ανόδου, σε σχέση με πρόπερσι τα νούμερα, τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, βγάζουν μια αύξηση 53% (την ίδια στιγμή το CD και τα επάρατα downloads -τα νόμιμα!- εμφανίζουν μια κάμψη 29.6% και 11.7% αντίστοιχα).

Πριν αρχίσουμε τις μπαλωθιές για το βινύλιο που ποτέ δεν πεθαίνει και που είναι εδώ και όλο επιστρέφει, κι επειδή όλα είναι σχετικά (που ΔΕΝ είπε ο θείος Αλβέρτος), ας παρατηρήσουμε ότι το νούμερο αυτό αντιστοιχεί στο κοτζάμ 2.6% της βρετανικής πάντοτε αγοράς μουσικής. Αν λάβουμε δε υπόψη τις υπηρεσίες streaming και τα 45 δισεκατομμύρια (!) streams ετησίως (χωρίς να υπολογίζεται μάλιστα το You Tube) το ποσοστό αυτό ουσιαστικά εξαφανίζεται. Τα ντουφέκια και οι γκράδες στο μπαούλο πάλι...

[Μια λίαν ενδιαφέρουσα (και λίαν δύσκολη φυσικά) στατιστική θα ήταν πάντως εκείνη η οποία θα αποκάλυπτε πόσοι από τους εν λόγω δίσκους συνάντησαν στην πραγματικότητα βελόνα πικάπ και αυτί ακροατή].