iLiKETRAiNS + Wonky Doll and the Echo
I LIKE TRAINS live in Athens!
Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012
Κύτταρο Live Club
Doors Open 21:15
Εισιτήρια προπωλούνται προς 17€ στο DarkCell (Θεμιστοκλέους 84) και στο www.ticketarena.gr προς 17€ (+ booking fee).
Την ημέρα της συναυλίας θα πωλούνται στο ταμείο του Κυττάρου προς 20€.
Το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου ένα από τα σπουδαιότερα indie / post rock / dark wave συγκροτήματα που έβγαλε η Μεγάλη Βρετανία τα τελευταία χρόνια θα βρεθεί στην Αθήνα για ένα μοναδικό show στο Κύτταρο Live Club!
Για το Αθηναϊκό κοινό οι Ι Like Trains δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι ένα group που αγκαλιάστηκε με θέρμη από τα πρώτα του βήματα και έκτοτε φροντίζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα να βρίσκεται σε αθηναϊκό έδαφος και να κρατάει ζεστή τη σχέση με τους Έλληνες fans του.
Oι ι like trains έχουν ένα μοναδικό ταλέντο να κερδίζουν το κοινό τους. Η παρουσία τους στη σκηνή είναι τόσο επιβλητική και άρτια, όσο και ταυτόχρονα ειλικρινής και ανεπιτήδευτη. Η μουσική τους σκοτεινή και μελαγχολική μιλάει κατευθείαν στις καρδιές όλων, αφήνοντας τον καθένα από μας να πλάσει τις δικές του εικόνες στο μυαλό του και να βυθιστεί στην δική του προσωπική άβυσσο.
Στις 15 Δεκεμβρίου οι I Like Trains, έχοντας στις αποσκευές τους το ολοκαίνουργιο άλμπουμ τους The Shallows που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, θα ανέβουν στη σκηνή του Κυττάρου για να μας αφηγηθούν καινούργιες και παλιές γεμάτες θλίψη και μελαγχολία ιστορίες και να μας ταξιδέψουν στο δικό τους κόσμο όπως πολύ καλά ξέρουν να κάνουν. Να είστε εκεί!
Η βραδιά θα ξεκινήσει με τους πλέον αγαπημένους post-punk / indie συντοπίτες μας, τους Wonky Doll and the Echo!
Δημιουργήθηκαν στα μέσα του 2010. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως ένα κράμα post-punk, indie rock και 80s αισθητικής, ενσωματώνοντας ωστόσο στοιχεία της σύγχρονης alternative σκηνής, δημιουργώντας έτσι έναν ιδιαίτερο ήχο που άλλοτε είναι μινιμαλιστικός, άλλοτε εμπλουτίζεται από etherial κιθάρες και synths. Τον Δεκέμβριο του 2010 ηχογράφησαν το demo cd τους και μέσα σε ενάμιση χρόνο εμφανίστικαν σε διάφορους αθηναϊκούς συναυλιακούς χώρους, είτε μόνοι τους, είτε ως supporting act σε γνωστά συγκροτήματα του εξωτερικού, αλλά και στα πλαίσια φεστιβάλ μαζί με συγκροτήματα της ευρύτερης dark και alternative σκηνής. Τον Δεκεμβρίο του 2011 γίνονται τα πρώτα βήματα για την συνεργασία του συγκροτήματος με την Geheimnis records ύστερα από την εμφάνιση του συγκροτήματος στο Kύτταρο ανοίγοντας τους Clan of Xymox. Το επίσημο δισκογραφικό τους βήμα υλοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 2012, με την κυκλοφορία του πρώτου τους LP σε βινύλιο (300 limited copies) αλλά και σε παράλληλη ηλεκτρονική μορφή (mp3/flac) με τίτλο "Pleasant thoughts". Ο δίσκος περιλαμβάνει 9 κομμάτια, ενώ ορισμένα από αυτά ακούγονται δυνατά σε ελληνικά και ξένα ραδιόφωνα (όπως Best 92.6,Salford City radio (Manchester) [GB], RUM 97.5 [PT] ) . Η παραγωγή του δίσκου είναι D.I.Y. και η ηχογράφηση και η μίξη του δίσκου έγινε από τους ίδιους στο αυτοσχέδιο studio τους.
Ο δίσκος απέσπασε εξαιρετικές κριτικές στον τύπο αλλά και στο διαδύκτιο σε Ελλάδα, Γερμανία (όπως το sonic seducer mag) όπως επίσης τράβηξε την προσοχή και σε αρκετούς bloggers από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
I Like Trains bio
Οι I like trains, έχοντας επιρροές από τους Smiths, Radiohead, Slowdive και Nick Cave δημιουργήθηκαν στο Leeds της Αγγλίας το 2003. Αποτελούνται από τον David Martin (φωνητικά, κιθάρα), Guy Bannister (κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά), Alistair Bowis (μπάσο, φωνητικά) και Simon Fogal (τύμπανα) και οι ίδιοι τοποθετούν τον εαυτό τους μουσικά δίπλα στους Sigur Ros τους Godspeed! You Black Emperor.
.
Το ντεμπούτο single τους «Before the curtain close» part 1 & 2 κυκλοφόρησε το 2005 από την dance to the radio ενώ είχε προηγηθεί το «Stainless steel» το οποίο είχε συμπεριληφθεί σε μία συλλογή της Dttr με συγκροτήματα από το Leeds. Αργότερα τον ίδιο χρόνο ήρθε το «A rook house for bobby» και το «The beeching report» από την kids.
Οι I like trains δεν άργησαν να τραβήξουν το ενδιαφέρον της ανεξάρτητης Fierce Panda με την οποία κυκλοφόρησαν τo εκπληκτικό mini album Progress reform. Σε αυτό συμπεριλήφθηκε όλο το ήδη κυκλοφορημένο υλικό καθώς και καινούριες ηχογραφήσεις, ενώ προηγήθηκε το single Terra nova.
Το Progress reform θα γίνει αίτια η φήμη τους να ταξιδέψει εκτός των Βρετανικών συνόρων. Θα αποσπάσει διθυράμβους από το NME, το Bizarre, το Aesthetica το RockSound μέχρι και τους Financial Times και τη Daily Mail και θα λατρευτούν από ένα πολύ ευρύ κοινό.
Η αγάπη του κοινού καθρεπτίζεται στην ταχύτητα με την οποία οι κυκλοφορίες τους εξαντλούνται. Κάτι το οποίο συμβάλει στην υπογραφή με την Beggars Banquet στις αρχές του 2007 και την κυκλοφορία του single «Spencer Perceval», μία νεκρολογία για τον δολοφονηθέντα Βρετανό Πρωθυπουργό, το οποίο εξαντλείται λίγες ημέρες μετά την κυκλοφορία του.
Το Elegies To Lessons Learnt είναι το πρώτο album των I like trains και κυκλοφορεί την 1η Οκτωβρίου του 2007, σε παραγωγή δική τους και μίξη του Ken Thomas (Sigur Ros, Hope of the States). Δημιουργήθηκε μετά από δική τους εκτεταμένη ιστορική και δημοσιογραφική έρευνα. Είναι βασισμένο θεματικά σε φιγούρες και ιστορικά γεγονότα που περιβάλλονται από το ίδιο σκοτεινό πέπλο, την ίδια τραγικότητα. Κραυγάζουν την ίδια απόγνωση. Φιγούρες καταραμένες, βγαλμένες από σκοτεινές ιστορίες, που, ξεπροβάλουν μέσα από υγρά σοκάκια και ομιχλώδη τοπία. Η μεγάλη φωτιά του Λονδίνου, φόνοι, κυνήγι μαγισσών, πρόσωπα κατατρεγμένα, ιστορίες απελπισίας που ντύνονται με κιθάρες, άλλοτε αργές, μελωδικές και «καθαρές» και άλλοτε με ένταση και πιο «θορυβώδεις», και φυσικά η μαγική βαριά φωνή του Dave Martin που ξεκινάει να διηγείται τις ιστορίες του σχεδόν ψιθυριστά για να καταλήξει σε ένα ξέσπασμα που είτε θα φέρει τη λύτρωση είτε θα γίνει αίτια να βουλιάξουμε όλο και περισσότερο σε μία θάλασσα απελπισίας.
Οι I like trains είχαν πλέον αποκτήσει φανατικό κοινό που εκδήλωνε την αγάπη του για το συγκρότημα όπου κι αν αυτό εμφανίζονταν. Συμμετοχές σε πολλά μεγάλα festivals και πολλά sold out headline shows στη Βρετανία, και μια φήμη για τα εκπληκτικά live τους, που πραγματικά τους προλαβαίνει, κάνουν τον Βρετανικό τύπο να μιλάει για το «next big thing». Η αλήθεια είναι ότι οι I like trains δεν μπορούν παρά να γοητεύσουν και τον πιο απαιτητικό ακροατή, έτσι δεν άργησαν να τους λατρέψουν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί αλλά και να συμπεριληφθούν σε τηλεοπτικές παραγωγές.
Στις 24 Νοεμβρίου του 2008 κυκλοφορούν το The Christmas Tree Ship ένα instrumental ep σε 1000 αντίτυπα.
Έχοντας αφήσει πίσω τους την Beggars Banquet, οι I like trains κυκλοφορούν με το δικό τους label ILR το album «He Who Saw the Deep» αλλάζοντας την ισορροπία μεταξύ των δισκογραφικών εταιριών, των συγκροτημάτων και των οπαδών τους. Το «He Who Saw the Deep» δείχνει την τάση τους να εξελίσσονται. Οι κιθάρες τους ακούγονται πιο καθαρές, πιο άμεσες και αντηχούν με μεγαλύτερη σαφήνεια, δίνοντας το χώρο στην έκρηξη που θα έρθει να είναι πιο δυνατή. Τα ντραμς ηχούν πένθιμα και η φωνή του David Martin ακούγεται πιο συναισθηματική, πιο συγκινητική αλλά και πιο ισχυρή στις ξεσπάσματά της. Οι ιστορίες τους δεν έρχονται πια από το παρελθόν μα από το μέλλον, ένα μέλλον κάθε άλλο παρά ευχάριστο.
Μέσα στο 2012 κυκλοφορούν το The Shallows που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. To be continued...
Facebook event: http://www.facebook.com/events/415246625209278/



