Poeta Negra night
Never too late to elate
Μετά από μια πολύ εποικοδομητική συνάντηση στην Ναυτιλιακή όπου ετέθησαν πολλά σοβαρά ζητήματα μεταξύ ψαρομεζέδων οίνου και γλυκού, θέλησα να συνεχίσω τη βραδιά μου στο Μύλο. Το κρύο έξω τσουχτερό μέχρι λιποθυμίας. Ο χώρος του Ξυλουργείου ήταν ευχάριστα ζεστός χωρίς ιδιαίτερη καπνούρα. Ο Wetsound Orchestra έκανε ήδη παιχνίδι με το PowerBook του. Παρά τις μάλλον υπνωτικές του επιλογές το κοινό έδειχνε ζωηρό και έτοιμο για τη συνέχεια.
Η οποία ήταν δυναμικότερη όταν ανέλαβε σκυτάλη ο Peekay Tayloh. Οι τεχνικές του προσιδιάζουν και φλερτάρουν το techno και τα μεταλλικά του breakbeats ανεβάζουν τους ρυθμούς σε έντονα χορευτικούς. Πίσω στην γιγαντοοθόνη ταξιδεύουν τοπία και πιάνω τον εαυτό μου να πετάει ρυθμικά κάπου μακριά.
Βγαίνω για λίγο αέρα γιατί η κάπνα πύκνωσε αρκετά κι όταν επιστρέφω βρίσκω τον σερραίο Κωνσταντίνο Βοζίκη να δοκιμάζει το δοξάρι του πάνω σε μια ηλεκτρική κιθάρα. Είναι ήδη αρκετά αργά, γύρω στις μία παρά δέκα. Έχει βγάλει τα παπούτσια και φαίνονται οι ριγέ κάλτσες του που πατάνε κουμπιά στο πάτωμα και πολλαπλασιάζουν ή λουπάρουν τις συγχορδίες του. Δοκιμάζει και τον συγχρονισμό της φωνής του κι όλα γίνονται πιο αβανγκάρντ γύρω του.
Μετά από μερικά σόλο άσματα ανεβαίνει στο πάλκο και η υπόλοιπη τριάς των 2-L8. Μια δεύτερη κιθάρα με τιράντες και γραβάτα λευκή που γράφει επάνω της "Ψυχαγωγία Διασκέδαση", χωρίς παπούτσια κι αυτή. Ο τυμπανοκρούστης που χώνεται στο σκότος της σκηνής πίσω από το κάστρο του. Κι ο μπασίστας που θυμίζει φυσιογνωμικά τις παλιές καλές εποχές του κλασικού ροκ.
Η δυναμική της μπάντας αναπτύσσεται σιγά κι εκφράζεται δυνατά με εκρηκτικά ρεφρέν. Τα ξαφνικά ξεσπάσματα την οδηγούν σε πιο ροκ δρόμους. Οι ισορροπίες κατατροπώνονται και οι ζωντανές εκτελέσεις έρχονται σε εμφανή ρήξη με το πρωτογενές υλικό του δίσκου τους, Armed angels, frustrated youth, the art of deceit and music industry. Παράλληλα όμως, δικιολογούν τον τίτλο και τον δικαιώνουν απόλυτα. Βλέπουμε μια παρέα καλά αρματωμένη μουσικά, βλέπουμε κι ακούμε τη νιότη που σκάει από ιδέες όνειρα κι επιθυμίες, και ταυτόχρονα δεχόμαστε μια γλυκιά αποπλάνηση κι αφηνόμαστε σ' αυτήν τέχνη που άγει την ψυχή και μας σκεδάζει διαμέσου των ήχων της.
Σκέφτομαι από τώρα το σαπόρτ που θα κάνουν στους Liars εντός του Φλεβάρη κι ανυπομονώ να ξανάρθουν με φόρα, να τους ξαναδούμε και να μας ξεσηκώσουν πάλι.



