Live @ Glasgow Artschool

Μου είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω τις εντυπώσεις μου από την εμφάνιση των Autechre, λίγες μέρες πριν από την κυκλοφορία του νέου τους LP "Untilted" από τη Warp. Ήταν η πρώτη μου "ζωντανή" επαφή μαζί τους και έμεινα κατενθουσιασμένος. Βέβαια το να αρχίσω σχόλια τύπου "έπαιξαν παλιές και νέες επιτυχίες", " έκαναν δυο encore", "ο ήχος δεν με κάλυψε" κτλ. δε νομίζω να ωφελεί σε κάτι. Θα περιοριστώ λοιπόν σε μια απλή περιγραφή, με κάποιον ας το πούμε προσωπικό τόνο. Αυτό θα ήταν και το πιο τίμιο νομίζω.

Το γεγονός λοιπόν έλαβε μέρος σε ένα club, αρκετά primitive, ας το πούμε έτσι. Προηγήθηκε ένα πολύ ωραίο set από κάποιον Mark Broom που μου θύμισε παλιές καλές μέρες του ελληνικού clubbing. O κόσμος είχε αρχίσει να αυξάνει και έτσι στις 12 που εμφανιστήκαν οι Autechre όχι μόνο είχε γεμίσει αλλά και "ζεσταθεί" για τα καλά. Σε απόλυτο και κατόπιν παραγγελίας σκοτάδι (γι' αυτό και η έλλειψη φωτογραφιών) έκαναν λοιπόν την εμφάνιση τους. Σκυμμένοι πάνω από τα μηχανήματα τους, απόλυτα προσηλωμένοι άρχισαν να ξεδιπλώνουν τα γνώριμα, από-δομημένα ηχητικά μοτίβα τους.

Οφείλω να τονίσω σε αυτό το σημείο και για όσους δεν το γνωρίζουν πως οι Autechre, σε αντίθεση με κάποια "live" τύπου Chemical Brothers, Orbital κτλ παίζουν πραγματικά live. Δεν αναπαράγουν κομμάτια από τους δίσκους τους, αλλά "χτίζουν" νέα από την αρχή. Κάτι σαν ηλεκτρονικός αυτοσχεδιασμός με λίγα λόγια, που καθιστά κάθε εμφάνιση τους μοναδική.

Για να επανέλθω στα της συναυλίας όμως, αυτό που δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ήταν πως θα μπορέσω να χορέψω με τη μουσική τους. Και αυτό αν θέλετε ήταν το μεγαλείο τους. Κάτω από "σπασμένα" και κοφτερά μπιτ, κάτω από τα μπάσα και το θόρυβο, κάτι το πρωτόγονο σε έκανε να συντονιστείς σε ένα τρελό ρυθμό και να χορεύεις ασταμάτητα. Στην κορυφαία στιγμή τους και λίγο πριν το τέλος της εμφάνισης, ένα βουητό κάλυψε τα πάντα. Κάτι σαν κραυγή και μετά πάλι μπάσο να γεμίζει το χώρο, σαν να βουλιάζουν τα πάντα στα έγκατα της γης. Μέσα σε αυτή την εναλλαγή κραυγών και βουητού λοιπόν ήρθε να προστεθεί ένας καταιγισμός ριπών από μπιτ. Ριπές που διακόπτονταν για να ξαναρχίσουν μετά από λίγο ξανά και ξανά. Ζητώ συγνώμη για τις λεπτομέρειες αλλά η στιγμή ήταν πολύ έντονη για όλους μας και δεν μπορώ να μην περιγράψω τα συναισθήματα που ένοιωσα εκείνη την ώρα..

Έτσι λοιπόν και λίγο πριν τις 2 οι Autechre ολοκλήρωσαν την εμφάνιση τους μέσα σε επευφημίες και χειροκροτήματα και πολύ σεμνά όπως εμφανίστηκαν, μας αποχαιρέτησαν αφήνοντας μας στα χέρια των επόμενων djs για τα περαιτέρω.

Τελειώνοντας και όντας ενθουσιασμένος, θα ήθελα να ευχηθώ και με την ευκαιρία του νέου τους δίσκου, να βρεθεί κάποιος Χριστιανός και να τους "φέρει" στην Ελλάδα. Είναι κρίμα να μην τους έχουμε δει ακόμα από κοντά και όχι και τίποτα άλλο θέλω και να τους ξαναδώ...