BIOS O2

Όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του ΒΙΟS 2, πριν από 1 μήνα περίπου, χωρίs δεύτερη σκέψη αποφάσισα να πάω, μιας και το πρώτο BIOS ήταν κάτι το συγκλονιστικό και συνάμα πρωτοποριακό για τα συναυλιακά δεδομένα της χώρας μας. Όταν έφθασα στην Αθήνα όμωs έμαθα αμέσως από έγκυρες πηγές ότι οι headliners τηs 2ηs ημέρας (Plaid, Speedy J) κατά 99% δεν θα εμφανίζονταν.

Αυτή ήταν και η πρώτη αναποδιά αλλά προσπάθησα να μην απογοητευθώ αναλογιζόμενος τα υπόλοιπα ονόματα που στην πλειονότητα τους μου ήταν άγνωστα αλλά οι πληροφορίες που είχα ήταν ενθαρρυντικές ως προς την αξία τους. Την Παρασκευή το απόγευμα λοιπόν κατηφόρησα προs τον χώρο του φεστιβάλ (Πειραιώς 254, Πολιτιστικό Κέντρο- Ελληνικός κόσμος), δηλαδή εκεί που είχε λάβει χώρα και το 1ο BIOS. Για όσους δεν έτυχε να βρεθούν στον συγκεκριμένο χώρο, επιγραμματικά αναφέρουμε ότι είναι εγκαταλειμμένες αποθήκες και μάλιστα όχι και τόσο καλά συντηρημένες. Αυτό διαπιστώθηκε λόγω τηs βροχής που έπεφτε καθόλη την διάρκεια τηs συναυλίας, με αποτέλεσμα να στάζει η οροφή όλων των κλειστών χώρων. Πρώτος χώροs που επισκέφθηκα ήταν το Laptop-lounge όπου στα deck βρισκόταν ο γνωστός και μη εξαιρετέος Coti Κ, ο οποίος πλημμύριζε την αίθουσα με υβριδική ambient, στην οποία αρέσκεται αν κρίνουμε και από τιs προσωπικές του κυκλοφορίες.

Σ' αυτόν τον σχετικά ορθογώνιο χώρο βρίσκονταν παραταγμένοι καναπέδες αλλά και μεγάλα μαξιλάρια κάτω στο έδαφος, τα οποία αποδείχθηκαν αρκετά χρήσιμα για όλους τουs επισκέπτες καθ' όλη την διάρκεια των live dj-set, διότι πρόσφεραν την απαραίτητη δόση ξεκούρασης. Στον ίδιο χώρο υπήρχε και το bioshop, απ' όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να ψωνίσουν δίσκουs η διάφορα t-shirts, δυστυχώς όμωs όχι αναμνηστικών του festival. Έπειτα προχώρησα προs το μουσείο όπου βρίσκονταν όλες οι παιχνιδομηχανές που έχουν κυκλοφορήσει από το μακρινό παρελθόν έωs τώρα.

Στον ίδιο χώρο συστεγάζονταν και το playroom, όπου μπορούσε ο καθένας να παίξει το videogame τηs αρεσκείας του από τα 8 προτεινόμενα, ενώ ακριβώς δίπλα βρίσκονταν και η αίθουσα προβολών όπου από τις 12 έως τιs 28 Απριλίου θα προβάλλονται ταινίες τηs Warp, ταινίες του Croneberg και του Takeshi Kitano, καθώς και κάποιες άλλες το ίδιο ενδιαφέρουσες. Βγαίνοντας απ' αυτήν την αποθήκη, βρισκόσουν απέναντι από μια τρίτη αποθήκη όπου θα πραγματοποιούνταν το main act τηs βραδιάς. Γυρίζοντας στο Laptop-lounge συνάντησα στα deck τον Ιταλό Wang Inc, ο οποίοs έπαιξε ένα είδος θορυβώδους πειραματικής techno, και δεν τράβηξε την προσοχή του κοινού με την μουσική του αλλά με την σκηνική του παρουσία. Φορούσε ένα άσπρο μπλουζάκι πάνω στο οποίο είχε γράψει μερικούς τίτλους από τα κομμάτια που έπαιζε στο set και δίπλα στο κομμάτι που έπαιζε κάθε φορά έβαζε ένα μαύρο αυτοκόλλητο. ¨Όταν τελείωναν τα κομμάτια αυτά έβγαζε το μπλουζάκι, αλλά προς έκπληξη όλων φορούσε και άλλο ολόιδιο μπλουζάκι και φυσικά αυτό το πράγμα συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του dj-set του.

Στη συνέχεια μια ξανθιά αιθέρια ύπαρξη ανέλαβε την επιλογή της μουσικής, και ως επί το πλείστον έβαζε άγνωστα προς εμάς remix πασίγνωστων κομματιών των Smiths. Κάποια στιγμή οι περισσότεροι τραβήξαμε προς την 3η αποθήκη ή αλλιώς Audio, όπου την βραδιά είχε ήδη ξεκινήσει ο Φινλανδός Luomo, ο οποίος αφού κατάφερε να μας μπερδέψει αρκετή ώρα όσον αφορά το φύλο του, μας φιλοδώρησε με μία ώρα μεταλλαγμένης house, η οποία είχε δυνατές κορυφώσεις αλλά και χαλαρές στιγμές. Δυστυχώς όμως οι αλλαγές του εν λόγω dj δεν βοηθούσαν στην εύρυθμη αλληλουχία των κομματιών, με αποτέλεσμα στο σύνολο να χάνει πόντους. Στη συνέχεια βγήκαν στη σκηνή οι Adult, οι οποίοι μας σφυροκόπησαν κυριολεκτικά κυρίως με pure minimal techno, αλλά και breakbeat. Συνοπτικά ήταν η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς. Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν κάποια μέλη από τα 6 συνολικά της Ελληνικής κολεκτίβας Furukawa, οι οποίοι υποστήριζαν την ηχητική τους πρόταση με κάποια δικά τους βίντεο, τα οποία ήταν εντελώς αλλοπρόσαλλα αλλά ευτυχώς έδεναν με τη μουσική. Στην αρχή οι Furukawa μας ενθουσίασαν αλλά εξαιτίας της επανάληψης που χαρακτήριζε τα περισσότερα κομμάτια τους, μας έκαναν να αναζητήσουμε σχετικά γρήγορα το δρόμο προς ένα από τα 3 συνολικά bar.

Τους Furukawa διαδέχθηκαν οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Pan Sonic, οι οποίοι παρουσίασαν ένα κολάζ ήχων, το οποίο προερχόταν από χτυπήματα σε κομμάτια λαμαρίνας και από υπόκωφα χτυπήματα με σφυριά, black & decker, ξύστρα σε ένα ηλεκτροφόρο όργανο που έμοιαζε με ηλεκτρική αντίσταση και παραδόξως 2 κονσόλες ήχου. Αφού υπήρχαν άνθρωποι που στριμώχνονταν στις μπροστινές θέσεις για να παρακολουθήσουν τους Pan Sonic, όσο και να μην θέλουν να το παραδεχτούν κάποιοι, υπάρχει Θεός!

Ακριβώς μετά τους Pan Sonic εμφανίστηκε το επίσης τριμελές group των Chicks on Speed. Όπως υποδηλώνει και το όνομα, το συγκρότημα απαρτίζεται από κοπέλες, οι οποίες και κατάγονται από το Βέλγιο. Δυστυχώs όμως όσο και αν προσπάθησαν να μαs διασκεδάσουν με τιs αλα Add N to X μελωδίεs ή τον αλα Apoptygma Berzerk θόρυβό τουs, δεν τα κατάφεραν. Στην συνέχεια του προγράμματος και ενώ τα νεύρα μου σιγά σιγά γίνονταν τσατάλια, εμφανίστηκαν στη σκηνή από το πουθενά 2 τύποι και ξεκίνησαν ασκήσεις ύφους με τις κονσόλες τους σε ηχοτόπια που μόνο αυτοί γνώριζαν.

Επειδή δεν μπορούσαμε να βασιστούμε στο ισχύον πρόγραμμα, διότι είχε ήδη ανατραπεί, αν αναλογιστεί κανείς ότι η εμφάνιση των Furukawa αναγραφόταν για την επόμενη ημέρα, ρωτήσαμε και μάθαμε ότι αυτοί οι τύποι ήταν κατά πάσα πιθανότητα οι dj's της Rough Trade. Τέλος πάντων, μετά απ' όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε, είχα χάσει κάθε ενδιαφέρον γιατί εκνευρίστηκα με την ατυχέστατη επιλογή της σειράς εμφάνισης των συγκροτημάτων με αποτέλεσμα να έχει ανέβει στην σκηνή ο Christian Vogel (o οποίος σημειωτέον αποτέλεσε το ισχυρότερο κίνητρο για να παραβρεθώ στο ΒΙΟS 2) και εγώ να μην το πάρω είδηση. Αυτό συνέβη διότι ήταν ντυμένος στα μαύρα και στεκόταν πολύ πίσω και πλάγια στην σκηνή, όπου ο φωτισμός δεν ήταν και ο ιδανικότερος. Το set του ήταν αυτό που όλοι αναμέναμε, δηλαδή 4/4 pure minimal techno με στακάτο ρυθμό και αιθέρια μελωδικά περάσματα, με άλλα λόγια... TRESOR!!! Ήταν όμως τέτοιες οι συγκυρίες που δεν τον απολαύσαμε, τόσο εγώ όσο και υπόλοιποι παρευρισκόμενοι, που ζήτημα ήταν αν ξεπερνούσαν τους 400, γιατί κάποιοι είχαν την φαεινή ιδέα να τροποποιήσουν το πρόγραμμα και να μας χαλάσουν την βραδιά.

Αφού τέλειωσε το set του Vogel εγώ έφυγα, όπως και οι περισσότεροι άλλωστε, και γι' αυτό δεν ξέρω τι επακολούθησε. Την επόμενη ημέρα μάθαμε ότι δεν θα εμφανίζονταν οι ακόλουθοι: Speedy J, Plaid, LFO και η Mira Calix. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πήγα την 2η ημέρα διότι θεωρώ πολύ άσχημες και ανεπίτρεπτες τις ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής.

Γενικότερα πιστεύω ότι φάνηκε περίτρανα το πόσο απέχουμε από τα αντίστοιχα στάνταρ της Ευρώπης. Κάθε φεστιβάλ κρίνεται από τις λεπτομέρειες και δυστυχώς το BIOS 2 δεν στάθηκε αντάξιο του BIOS του Οκτωβρίου. Κρίμα! Ελπίζουμε πάντως όχι μόνο να υπάρξει BIOS 3 αλλά και οι οργανωτές να το βελτιώσουν, αρκεί να μην απογοητευθούν από την μικρή προσέλευση του κόσμου. Ίδωμεν...