Together Again Or
Όταν έχεις δει ένα συγκρότημα αρκετές φορές (τέσσερις, πέντε, ίσως και περισσότερες) η αντίληψη και οι απαιτήσεις σου αλλάζουν. Δεν δίνεις τόση σημασία στα τραγούδια, αυτά κάθε αυτά αλλά αρχίζεις να προσέχεις τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά. Όπως ότι ο ήχος γίνεται πιο σκληρός, στα όρια του να ακουστεί σχεδόν βρώμικος κάποιος φορές, ότι οι μουσικοί με την πάροδο του χρόνου δένουν ακόμα περισσότερο και φτάνουν να συνεννοούνται με ένα βλέμμα.
Οι Calexico ήταν από την αρχή μια μπάντα που είχε όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να την κάνουν αγαπητή στο ελληνικό κοινό. Από το σημείο αυτό μέχρι να φτάσουν να γίνουν αγαπημένοι του όμως, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση που την κάλυψαν με εξαιρετικές συναυλίες και καλούς δίσκους.
Χωρίς να ξεχνούν τις latin καταβολές που τους εδραίωσαν, τις εξελίσσουν εμπλουτίζοντας τες με σόλο σφυρίγματος που χειροκροτήθηκαν και τις κιθάρες σε πλήρη συμφωνία να κάνουν ένα βήμα μπροστά και να συναγωνίζονται τα πνευστά. Η επιλογή του χώρου, όμως δεν ήταν η πλέον κατάλληλη, αφού το ηχητικό αποτέλεσμα ήταν υπερβολικά σκληρό και σε κάποια σημεία ειδικά στις μπροστινές σειρές κάπως προβληματικό.
Πέρα από το βασικό πυρήνα των Calexico, Joey Burns και John Convertino δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι την διαφορά κάνουν ο ήσυχος και διακριτικός μπασίστας Volker Zander και ο αμφιταλαντεύομενος ανάμεσα σε πλήκτρα, τρομπέτα, και αρκοντοόν Martin Wenk. Καθώς επίσης σημαντικό ρόλοι παίζουν οι ιδιαίτερες ηχητικές πινελιές από την pedal steel guitar του Paul Niehaus, οι πολύ καλοί τεχνικοί που τους συνοδεύουν και φυσικά ο ισπανόφωνος Jacob Valenzuela στα πνευστά, με την προσθήκη αυτή την φορά του επίσης Ισπανού Jairo Zavala (που συμμετείχε και στο σχήμα που ξεκίνησε την βραδιά υπό το όνομα Depedro).
Είναι λογικά αναμενόμενο που από αγαπητοί έγιναν αγαπημένοι του ελληνικού κοινού, μια θέση που την αναγνωρίζουν και την αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο που μπορούν χαρίζοντας μας όμορφες βραδιές, σαν την συγκεκριμένη. Στις στιγμές που ξεχώρισαν ήταν το ήρεμο "The News about Williams", η αναμενόμενη διασκευή του "Alone again or" των Love αλλά και η έκπληξη του "Get Back" των Βeatles με την συμμετοχή της Monika στα φωνητικά. Ξάφνιασαν επίσης ευχάριστα με ηχητικές ασκήσεις θορύβου, στα όρια της παραμόρφωσης σχεδόν, δίνοντας μια διαφορετική χρεία στα καθιερωμένες latin κομμάτια, όπως το "Dub Latina", ή τα πιο καθαρά country, όπως το "Νot Even Stevie Nicks".
Σίγουρα ξέρει κανείς τι να περιμένει από τους Calexico, δηλαδή ξέρει ότι σε κάθε περίπτωση αποκλείεται να τον απογοητεύσουν και ότι αντίθετα θα τον κάνουν να περάσει καλά, όπως άλλωστε φαίνεται πως περνούν και οι ίδιοι.
