Opening Concert - The Comic Con 10

Διεθνής Μουσική Πρεμιέρα χαρακτηρίστηκε αυτή η συναυλία. Και ήταν όπως φάνηκε κι ακούστηκε. Και με το παραπάνω, μάλιστα. Τη σκηνή ζέσταναν κάπως οι εντόπιοι αγγουρόκερς Cucumba / Κουκούμπα [μάλλον αγουρόκερς] που είχαν σύντομη παρουσία τριών ασμάτων. Ακολούθησαν οι πιο δεμένοι συμπολίτες Bad Blood Orchestra που έπαιξαν τα σουξέ τους, από το Never Better του 2020 ως το περσινό Make Sense. Και στα δυο αυτά σχήματα τις εντυπώσεις μου έκλεψαν οι μπασίστες. Κάποτε τα τοπικά γκρουπ έψαχναν μπασίστα με το τουφέκι και τώρα ακούω και βλέπω [και χαίρομαι] νεύρο, κίνηση, παρουσία και δυναμισμό.

Τους ακολούθησε σόλο ο ημισκούμπριος Δημήτρης Μεντζέλος, μεταλλάς και κομιξάκιας δηλώνει επανειλημμένα, ο οποίος ραπάρει τα τελευταία χρόνια τους ύμνους του Thessaloniki Comic Con [είναι τα Κόμικς, Ήρωες από μελάνι]. Οι ήρωές σου είσαι εσύ κι εσύ εκείνοι, τον ακούσαμε να ριμάρει χαρακτηριστικά. Με βοηθό τον ηχολήπτη που του έστρωνε μουσικά χαλιά, έκανε ένα σετ με ρετρό απολήξεις, λιγάκι εξουθενωτικό για τον ίδιο, μα το κοινό το χάρηκε, αν κρίνω από τις αντιδράσεις των νεότερων. Α! ξέχασα να αναφέρω ότι ενδιάμεσα του κοινού και της πλατείας κοινού, κυκλοφορούσαν ComicCon μαζορέτες και φανταστικοί ήρωες που ζουν ανάμεσά μας. Καθώς και παιδιά με ρόλερς στα πόδια. Σωραίοι όλοι/ες τους. Ο Μεντζέλ πριν κατέβει μας είπε ότι θα επανέλθει με τον μαέστρο [I’ll be back, η μόνιμη απειλή του τερμινέιτορα Σβαρτσενέγκερ].

Κι ενώ όλοι περίμεναν τον μαέστρο και την ημισκούμπρια απειλή, έγινε άλμα και βγήκε ο διοργανωτής να προϋπαντήσει τους βιντεοπαιχνιδιάρικους εφιάλτες του και τον κιθαρίστα / συνθέτη Akira Yamaoka. Χαμογελαστός και προσηνής, έκανε ακόμη πιο χαρούμενους όλους τους φαν του Silent Hill διότι άκουσαν ζωντανά παιγμένες τις αγαπημένες τους μουσικές επενδύσεις του λαοφιλούς παιχνιδιού. Παύση μετά την αποχώρηση του Γιαμαόκα που καταχειροκροτήθηκε.

Η παύση έδωσε ευκαιρία σε κάποιους να αποχωρήσουν, νομίζοντας ίσως [κάλπικο το νόμισμα] ότι τα είδαν και τα άκουσαν όλα γι’ απόψε. Έχασαν διότι το σούπερ όνομα της βραδιάς, ο πραγματικός πρωταγωνιστής εμφανίστηκε τελευταίος. Και δεν είναι άλλος από τον κιθαρίστα / οργανίστα Μπομπ / Μπάμπη Κατσιώνη. Ανέβηκε στο πάλκο περιχαρής και λαλίστατος, ξε-αγχώθηκε μιλώντας και μας είπε ότι αυτή είναι ουσιαστική η πρώτη του ζωντανή εμφάνιση με δικό του προσωπικό σχήμα. Η αφίσα λέει Bob Katsionis & The Metal Sessions Band. Αυτό κι αν είναι Διεθνής Μουσική Πρεμιέρα. Κι εξηγούμαι τάχιστα.

Το ρεπερτόριο του Μπομπ περιλάμβανε ως επί το πλείστον χιούμορ και έλληνες συνθέτες, από Βαγγέλη Μπλέηντ Ράνερ Παπαθανασίου και Βασίλη Ρόμποκοπ Κόναν Πολυδούρη μέχρι Μάνο Τζοκόντα Χατζιδάκι, Σταύρο Ένα πρωινό Ξαρχάκο και Μισιρλού. Αρκετά κινηματογραφικά θέματα αλλά και τηλεοπτικά και διαφημιστικά [Κηλαηδόνη] και βιντεοπαιχνίδι, που μας ταξίδεψαν σε άλλες εποχές όπου οι μουσικές και οι συνθέσεις είχαν όγκο και ουσία, γι’ αυτό εξάλλου εξακολουθούν να μαγεύουν ακόμη και τώρα. Επαναδομημένα και αποδομένα με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, με σεβασμό και προσωπικές χαρακτηριστικές πινελιές / σολαρίσματα. Είτε κάνοντας τις κιθάρες του να κελαηδάνε είτε ξεζουμίζοντας το κοργκ αρμόνιό του [Rest In Keys].

Έπαιξε όμως και δικές του συνθέσεις [Rendez-Vous In The Sky] και έκανε αβάντες στους μουσικούς του, τον εξαίρετο ανερχόμενο κιθαρίστα Ανδρέα Ktsbns, τον ντράμερ συμμαθητή-βύσμα Jim Rouvell Ρουβέλλα [τα σπάει] και τον στακάτο μπασίστα Αντώνη Σταυρόπουλο. Αφού μας ταξίδεψαν στα μήκη και τα πλάτη, τις θάλασσες και τα όνειρα της μουσικής, ο Μπομπ ο μαέστρος και μάστορας [δική του η μουσική στους Ήρωες από μελάνι] κάλεσε επί σκηνής τους Μεντζέλο και Γιαμαόκα, οι οποίοι περίμεναν στο παρασκήνιο και απολάμβαναν μαζί μας τις μαεστρίες του Μπομπ.

Στο τελικό τζαμάρισμα, (You gotta) fight for your right (to party!) έγινε της κακομοίρας, η οποία κακομοίρα λάλησε τελείως [μαζί κι ο Σάββας KazandB Δομόσογλου] όταν ο Ντμίτρι Μέντζελ εκτέλεσε μπάσα τον Motörχέβι ύμνο Ace of Spades εν μέσω κιθαριστικών καταιγίδων. Ο πύραυλος εκτοξεύθηκε επιτυχώς.

Τι άλλο μας είπε ο Μπομπ Κατσιώνης; Ότι το καλοκαίρι συμπράττει στο Ηρώδειο με τον Σταύρο Ένα πρωινό Ξαρχάκο.