Gocoo, ζωντανή παράσταση
Η σκηνή είναι κατειλημμένη από τριάντα και πλέον παραδοσιακά τύμπανα τάικο, μεσαίου και μεγάλου μεγέθους. Η πλατεία είναι στρωμένη καρέκλες και το κοινό καταφθάνει εξίσου ανυποψίαστο με αυτές. Ο ουρανός είναι νεφελώδης, το φεγγάρι εχάθη. Η νύχτα είναι δροσερή, το αγέρι βοηθάει κι απομακρύνει την πιθανότητα βροχής. Η πίσω κερκίδα παραμένει και περιμένει άδεια.
Η ιαπωνική εντεκάδα Gocoo [οι επτά δυναμικές Yumi, Kande, Yuko, Haruna, Nori, Kaoly & Chiyo και οι τέσσερις συγκρούστες Hide, Nogzo, Takema & Goro] εμφανίζεται τμηματικά και καλύπτονται πλήρως καθήμενοι πίσω από τις συστάδες των κρουστών τους. Το γκονγκ κηρύσσει τελετουργικά την έναρξη της περφόρμανς. Το σχήμα παρατάσσεται με σύστημα 4-4-3 κι αρχίζει επιθετικά με αιχμή την πρώτη τριάδα. Στο κέντρο της επίθεσης δεσπόζει η ιέρεια Kaoly, ιδρύτρια, πνευματική οδηγός και ψυχή της ομάδας από του 1997.
Τα κύμβαλα χτυπούν με ιεροτελεστική μανία, οι γροθιές συνηγορούν, οι ρυθμοί εκσφενδονίζονται σε κύματα παλιρροιακά, τα εντόσθια χοροπηδάνε, το στήθος φτερουγάει, τα πόδια ακολουθούν τάχιστα. Προσευχές στους θεούς των βουνών, ύμνοι, πανάρχαιοι μύθοι - ανάλογοι αυτών του δικού μας δωδεκάθεου, ομοβροντίες κρούσεων, ξαφνιαστικές εναλλαγές, οπτασίες φωτορρυθμικές, κραυγές συγκοπτόμενες, αλυσιδωτές ηχοδράσεις και απανωτές εκρήξεις κεφιού.
Κάποτε νοιώθω σα να βλέπω τις γιαπωνέζες Βάκχες να ολοφύρονται αναμαλλιασμένες κι άλλοτε υποπτεύομαι techno προεκτάσεις και δάνεια από άλλες εθνομουσικές παραδόσεις. Οι μαινάδες και οι σάτυροι χορεύουν οργιαστικά, συσπειρώνονται ή απλώνονται με άνεση και χάρη, κρούουν χορεύοντας και χορεύουν κρούοντας. Το κέρας ηχεί υποβλητικά και προαγγέλλει το γκρέμισμα των τειχών και των αποστάσεων. Προσκαλούν τον κόσμο να συμμετέχει χειροκροτώντας ρυθμικά, μουρμουρίζοντας, παίζουν μαζί του ανατρέποντας το τέμπο.
Μια ευφορία διαχέεται και καθηλώνει μέχρι το τέλος, παρόλο που κάποιοι [κι εγώ επίσης] θα 'θελαν να είναι όρθιοι, να αισθάνονται σύσσωμοι και να βιώνουν ενεργότερα τη μύηση και την -έστω και προσωρινή- απεξάρτηση από τους άχαρους ρυθμούς της αστικής ζωής. Η ευγένεια των άπταιστων ελληνικών που ξεχύνεται από το στόμα της Kaoly και η συνάφεια των προγονικών φυσικών θεϊκών δυνάμεων που επικαλείται, μας κοινωνούν και μας μεταγγίζουν ένα αίσθημα αδελφοσύνης.
Η σούπερ λίγκα αποσύρεται χωρίς να δείξει σημεία κόπωσης. Κι όταν τα ρυθμικά κελεύσματα για ακόμη ένα κομμάτι πληθαίνουν, δεν χρειάζονται παρακάλια. Παίρνουν θέση πίσω από τα πόστα τους, αποκαλύπτονται ξανά και σταδιακά, και μας φιλοδωρούν μ' έναν ευχαριστήριο θούριο στον θεό του κεραυνού και της αστραπής που τους [μας] έκανε τη χάρη και κράτησε μακριά τη βροχή, τη μπόρα και την καταιγίδα.
