Kategoria X with Chico Freeman
Καλά που μου τόπε μια φίλη και το πήρα χαμπάρι, διότι τώρα τις γιορτές χαλάρωσα και δε διάβασα ούτε τα live dates του mic. Την Κυριακή που ήμουνα ξανά στον Μύλο δεν είδα ούτε ένα τόσο δα φλάιερ ούτε καν μια αφίσα. Μόνο για τους Giardini di Miro είδα κάτω στο δρόμο ένα ψιλολασπωμένο καρτάκι.
Φρόντισα να είμαι εγκαίρως εκεί, αλλά τελικά κατάφερα να πάω πολύ νωρίτερα απ' ότι έπρεπε. Περιπλανήθηκα στην Pure Tobacco έκθεση των αφών Ζαρζώνη. Φωτογραφίες από την Κούβα κολλημένες πάνω σε παλιά κουτιά πούρων ή τυπωμένες σε λαμαρίνα. Επιχρωματισμένες ή βερνικωμένες. Με θέματα από την περιπλάνησή τους στους δρόμους τις Αβάνας και πορτραίτα χαρακτηριστικών τύπων σε χαρακτηριστικές πόζες με κάτι απίθανες πουράκλες στο στόμα. Ωραία ιδέα και πολύ καλή η εικαστική της προέκταση. Οι Ζαρζώνηδες με εκπλήσσουν συνεχώς. Οι τιμές τους βέβαια είναι κάπως τσουχτερές αλλά όποιος έχει τα πούρα έχει και τα ανάλογα κουτιά. Είχαν και κάτι ομοιοθέματα μπλουζάκια σε συμπαθητικές τιμές αλλά μου φάνηκαν πολύ ξεπλυμένα και ανάξια των υπόλοιπων εκθεμάτων.
Κατόπιν ξεναγήθηκα στις τουαλέτες του Ξυλουργείου. Την ώρα που ξαλάφρωνα από τη μπύρα που είχα πιει στο σπίτι [ένα πράσινο μάγκνουμ της Grolsch] σταμπάρισα μερικά παλιά και νέα συνθήματα στα φρεσκοασπρισμένα - κατά τα άλλα - πλακάκια. ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ένα κλασικό χιτ. ΞΕΦΤΙΛΕΣ RAΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ένα νεώτερο. Και άλλα πιο προχωρημένα με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κατακεραύνωσε ένας ψαγμένος καλλιτέχνης.
Ο κόσμος των Φίλων της Τζαζ & Δημιουργικής Μουσικής άρχισε να καταφτάνει σιγά σιγά. Ο χώρος γέμισε, τα τραπεζάκια συμπληρώθηκαν, τα πηγαδάκια άρχισαν να ζεσταίνονται. Το κουαρτέτο Non Smoking Group ανέβηκε στο πάλκο γύρω στις 11. Στα τύμπανα ο βετεράνος Σωτήρης Αναδολής, στην κιθάρα ο συνομήλικός του Χρήστος Κασιόλας, στο μπάσο ο νεώτερος Δάνης Κουμαρτζής και στα πλήκτρα ο νεότατος Νίκος Αναδολής, μόλις δεκατριών. Παίζουν ρομαντική τζαζ, από Juan Carlos Jobim και Wes Montgomery μέχρι Oscar Peterson και Bach. Το βάρος πέφτει στον υιό πιτσιρικά πληκτρά ο οποίος ανταποκρίνεται όσο μπορεί καλύτερα. Όλες οι αβάντες είναι για χάρη του. Φαίνεται ταλαντούχος αλλά η μπάντα δεν είναι στρωμένη όσο θάπρεπε. Αν και ρετάρουν ενίοτε, δεν τα πάνε κι άσχημα και χειροκροτούνται από τους φίλους τους.
Κατά τις 12 και τέταρτο παίρνουν θέση οι Kategoria X. Είναι πέντε. Ο τρομπετίστας Γιάννης Οικονομίδης, ο τενόρο σαξοφωνίστας Χάρης Καπετανάκης, ο πληκτροπάτης ρώσος Oleg Chaly, μπασίστας Λάκης Τζήμκας και ο τυμπανιστής Νίκος Βαργιαμίδης. Το σώου αρχίζει μ' ένα δικό τους κομμάτι. Αμέσως μετά ο Γιάννης μας παρουσιάζει τον επί τιμή καλεσμένο τους, τον σαξοφωνίστα, συνθέτη, ενορχηστρωτή, τραγουδιστή, τραγουδοποιό και μπαντ λήντερ, Τσίκο Φρήμαν.
Από τούδε και στο εξής ο Τσίκο αναλαμβάνει τα ηνία. Παίζει καταρχήν το εναρκτήριο κομμάτι του νέου του σιντί, Out of many comes the one, λογοπαίζοντας κάπως περίεργα με τον τίτλο του. Έπειτα αβαντάρει μια σύνθεση των Kategoria με τίτλο Two Chords. Στο κατόπι μας εξηγεί πως γνώρισε τον Oleg που έπαιζε πιάνο σ' ένα μπαράκι της Σάνης, όπου είχε πάει πέρσι και ο ίδιος να παίξει στον λόφο των ανέμων. Μας τονίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι μαζί του τραγουδούσε η Αθηνά, την οποία και συμπάθησε λόγω φωνής. Την οποία και πήρε μαζί του στην Αμέρικα, με την άδεια των γονιών της φυσικά. Την οποία και έκανε διάσημη χαρίζοντάς της τα τραγούδια του. Η οποία και συνεργάστηκε με τον Avery Sharp, τακίμι του McCoy Tyner. Της οποίας ο μίστερ Τσικ ετοιμάζει το πρώτο της σόλο άλμπουμ με δικά του άσματα και συμμετοχές γνωστών παιχταράδων του χώρου.
Και την οποία καλεί ν' ανεβεί επί σκηνής για να ερμηνεύσει δυο τραγούδια από το τελευταίο του όπως προείπαμε σιντί, ένα ντουέτο μαζί του κι ένα σόλο. Κι αν αναρωτιέστε πως έγινε και είναι απόψε μαζί μας η αυτού εξοχότης ο Τσίκο ο Φρήμαν ο ανώτερος, σπεύδει να μας ενημερώσει ότι αυτό το χρωστάμε στην Αθηνά που δεν ξεχνάει από πού ξεκίνησε και ποιοι την βοήθησαν να φτάσει εδώ που βρέθηκε. Μας ενημερώνει επίσης, με όλη την αγαρμποσύνη που θα μπορούσε να διαθέσει, ότι αυτή είναι η πρώτη και τελευταία φορά που κάνει κάτι τέτοιο για ψίχουλα. Κι ότι την επόμενη φορά θα πρέπει να του τα χώσουμε χοντρά αν θέλουμε να τον ξαναδούμε.
Κι αφού μας δείχνει ποιος είναι πραγματικά ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και ο κόπανος της βραδιάς, μας στέλνει για μπρέηκ μετά την ολοκλήρωση των δύο δικών του ασμάτων. Κι επιπλέον καλεί τον Γιάννη να μεταφράσει την προτροπή του σε διάλειμμα, για όσους κακομοίρηδες δεν κατάλαβαν τα αγγλικά του. Κι ενώ στην αρχή είχε ρωτήσει μήπως χρειάζεται να μεταφράζει κάποιος τα λεγόμενα του και είχε εισπράξει ένα ΟΧΙ περίπου σαν αυτό της 28ης Οκτωβρίου. Ο Γιάννης φυσικά, συγκρατούμενος και διαθέτων χιούμορ, επανέλαβε τα λόγια του στα αγγλικά.
Παρακάτω δε γνωρίζω τι ακριβώς συνέβη διότι αποχώρησα. Μαζί με τους περισσότερους εκ των παρευρισκομένων, I think. Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι οι φίλοι της τζαζ βρήκαν ένα στέκι με καλή ακουστική και φτηνές τιμές. Είναι ευχάριστη επίσης η συνέχεια, όπως θα διαβάσετε και στα live dates του περιοδικού μας: Lakatos, Τρανταλίδης και Abrahms, Sheila Jordan, James Taylor Quartet, Παντελής Στόικος, Γιώτης Κιορτσόγλου και άφθονος Λάκης Τζήμκας. Είμαι απόλυτα σίγουρος πως δεν πρόκειται να βρεθεί άλλος τέτοιος σούπερ κάφρος ανάμεσά μας. Αυτός θα πρέπει να είναι και ο κάφρος της χρονιάς. Not only for her eyes, for her voice also. Την οποία φωνή δεν εκτιμήσαμε κιόλας διότι καλύπτονταν από τα άλλα όργανα, που να πάρει.
ΥΓ: Η φωνή της Αθηνάς λέει, όπως θυμάμαι από τότε που την πρωτάκουσα στη Σάνη. Κάνει εντύπωση το ηχόχρωμά της. Είναι ιδιαίτερη και έχει κάτι το ξεχωριστό όπως ανέφερε και ο μεροληπτών Φρήμαν. Σ' αυτό τουλάχιστον έχει δίκιο. Όπως έχει δίκιο κι αυτός που είπε ότι μια τρίχα είναι ικανή να τραβήξει και καράβι ακόμη.
