Koop

The only good Koop is a live Koop

Principal theatre, Θεσσαλονίκη | 01/02/2007

Swing out sisters!

Koop 1 Από τα σουίνγκ των '30ς στα lounge των '90ς. Από τη τζαζ στην ελεκτρόνικα κι απ' το βαλς ως την Καραϊβική και τα αυθύπαρκτα φαντασμαγορικά Koop Islands. Από τα κόλπα του Oscar στο Roland και στο ακορντεόν μέχρι τα laptop samples του Magnus. Από τα κόνγκας στο βιμπράφωνο κι απ' το κοντραμπάσο και τα τύμπανα ως το τρομπόνι και τη βελούδινη φωνή της Yukimi Nagano με το άλικο φόρεμα και το αμελίσιο παρουσιαστικό.

Το κέφι τους ξεχύθηκε από τις πρώτες ορχηστρικές νότες. Το γλυκό κύμα μεταμόρφωσε το ανύπαρκτο σκηνικό σε τροπική εξοχική νυχτερινή θαλασσινή τοποθεσία [στο κεφάλι μου]. Το κοινό λιγοστό αλλά όχι εκδηλωτικό. Μάλλον κουρασμένο, συνομιλούσε αδιάφορα. Λικνιζόταν αργά ή και καθόλου, σαν ψευτοκουλτουριάρηδες που αντί για χειροκρότημα ηχηρό αρκούνται στο επαναλαμβανόμενο χτύπημα του αντίχειρα με το δείκτη, νομίζοντας ότι συμμετέχουν νοερά.

Koop 2 Κάποια στιγμή οι θερμοκρασίες ανέβηκαν στο πάλκο [από κάτω η ίδια χλιαρή κατάσταση] και οι σουηδοί νησιώτες έβγαλαν τα μαύρα μακρυμάνικα μένοντας με τα ριχτά φορέματά τους. Οι θεατές παρέμειναν υπνωτισμένοι σε κάθε εναλλαγή ρυθμού κι αντέδρασαν μερικώς στα ξεσπάσματα της Γιουκίμι ή του ντράμερ. Οι φωνές κονσέρβες των άλλων δύο τραγουδιστών του γκρουπ έκαναν απλά τα περάσματά τους.

Μετά από μιάμιση ώρα είχε τελειώσει και το ανκόρ. Στη δεύτερη επιστροφή απλά επανέλαβαν ένα σουξέ από τα προηγούμενα. Ορισμένες φορές νομίζω ότι αυτά τα θαυμαστά που μας συμβαίνουν μας γίνονται χαλάλι. Κι άλλες πάλι λέω μέσα μου πως τα 25 και τα 30 ευρώ που μας ζητάνε είναι πάρα πολλά για να μας θεωρούν μαλάκες όταν δεν τα δίνουμε. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι δεν περισσεύουν πάντα και σίγουρα όχι τόσο συχνά όσο τα ζητάνε.

Κώστας Καρδερίνης
________

Koop 3 Τι δροσερό πράμα ήταν ετούτο. Συναυλία που οι μουσικοί σεβάστηκαν το κοινό τους. Ένα από τα καλύτερα live που έγιναν τα τελευταία χρόνια Θεσσαλονίκη. Και αποδείχτηκε περίτρανα ότι το κοινό εδώ δεν τρώει κουτόχορτο. Θάταν το 3ο η 4ο bizz λήξης, θάχαν περάσει 10 λεπτά από το προηγούμενο, και ο κόσμος εκεί απτόητος να χειροκροτεί με απαίτηση να τους ξανακούσει. Η εύθραυστη Γιαπωνεζούλα Yukimi Nagano με φωνή βγαλμένη από την καλύτερη jazz παράδοση μας χάρισε άλλα 10 λεπτά μουσικής ευδαιμονίας.

Koop λοιπόν, την επόμενη φορά που θάρθουν η μαγιά που έφτιαξαν είμαι σίγουρος ότι θα δημιουργήσει το αδιαχώρητο. Ρωτήστε όποιον από τους 550 ήταν εκεί. Ακόμα και με τον Άρη τον Καραμπεάζη συμφωνήσαμε (!) εξαιρετικά παιγμένη, ονειρική και αιθέρια Jazz, στην καλύτερη παράδοση των 40ς-50ς-60ς, πάθος που ξεχείλιζε, κλίμα απόλυτης ευφορίας.

Koop 4 Από το δίδυμο των κομπινεζοφόρων Koop (πλήκτρα, μπλιμπλίκια, ακορντεόν) μέχρι τους 4 υπόλοιπους μουσικούς (πνευστά, κρουστά, ντραμς) ήταν ολοφάνερο ότι δεν ήταν συναυλία αγγαρεία, το καταευχαριστήθηκαν να μας καταευχαριστήσουν ... Παράδειγμα προς αποφυγή οι Cinematic Orchestra πρόσφατα. Το είπε ο ίδιος ο αρχηγός τους Jason Swinscoe. "Μια αρπαχτή στο πρώην Ανατολικό Μπλοκ !!! όπου πειραματιστήκαμε στην μορφή που θα άρει η μπάντα μετά τον επερχόμενο δίσκο". Άνευρη και μαλθακή την ονομάτισα εγώ την συναυλία. ... και τους γουστάρω τους Cinematic το ξέρετε. Τους Cinematic τους φέρνεις με full μπάντα και την Fontella Bass στα φωνητικά να τζαμάρουν πάνω στο Man With A Movie Camera ... στην ώρα τους.