One day garage festival
Τις προηγούμενες μέρες οι φήμες οργίαζαν! Nomads, Wipers μαζί με FUZZTONES! Tο Ποπ+Ροκ ανακοίνωσε τους Godfathers και τους Fuzztones! Τελικά, απ' ότι κατάλαβα, το να σπείρεις κάποια φήμη στο φιλοθεάμον κοινό, αποδεικνύεται η ισχυρότερη διαφήμιση παρά να τυπώνεις 10.000 αφίσες! Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά και ας δούμε τι έγινε τη βραδιά της 13ης Ιουνίου στο Γκάζι.
Με το φως της ημέρας ακόμη, έσκασαν μύτη στη σκηνή οι Yesterday's Thoughts. Έλληνες! Με ένα πάρα πολύ συμπαθητικό σιγκλάκι στην Action records, έκαναν μια συμπαθέστατη εμφάνιση! Τυπικό, το τονίζω αυτό, γκαράζ, αλλά, κάτι η ώρα, κάτι η μη συμμετοχή του κόσμου... είπαν γρήγορα-γρήγορα τα 7-8 συμπαθέστατα τραγουδάκια τους και εξαφανίστηκαν! Έπαιξαν δε με δανεικό ντράμερ-ο οποίος ανταποκρίθηκε πλήρως- αλλά έχω να τους πω κάτι πολύ σημαντικό! Ρε σεις, παιδιά, γκαράζ παίζετε, λίγο περισσότερο νεύρο και κίνηση δε βλάπτει! Δε θα γίνει και τίποτα αν «χαθούν» κάποιες νότες ή χτυπήσουν και κάποιοι λάθος χρόνοι στα ντραμς! Προπόνηση στην κίνηση, λοιπόν, ακούστε τι σας λέει ο Professor Χρυσαφάκης! Α, ναι! Φίλε τραγουδιστή των Yesterday's Thoughts, για να χαρακτηρίσεις τη διοργάνωση «φεστιβάλ», χρειάζονται κάποια άλλα πράγματα να συμβούν/αίνουν από πλευράς διοργάνωσης και επιλογών. Και πίστεψε αυτό που λέω με ισχυρή απόδειξη τους επόμενους που έπαιξαν!
Beachbuggy. Τρεις κοντοκουρεμένες μπιμπικοαγγλόφατσες. Εγγλέζοι! Με το σοκ που προκάλεσε κάποια διαρροή ηλεκτρικής ενέργειας στο μικρόφωνο του τραγουδιστή-κιθαρίστα, έπαιξαν χλιαρά, παγωμένα, στρατιωτάκια ακούνητα στον τοίχο κολλημένα! Εμφανίστηκαν με ομοιόμορφες στολές (φανταστείτε κάτι σαν το crew της Toyota στο ράλλυ Ακρόπολις) και αυτό το Fall-grunge-industrial κάτι, προσωπικά με άφησε αδιάφορο. Κακή επιλογή για τη συγκεκριμένη βραδιά. Ευτυχώς είχαν μικρά τραγούδια και ξεκουμπίστηκαν γρήγορα, αφού πρώτα τράβηξαν και τους εαυτούς τους βίντεο- ο ένας ντράμερ τους (έπαιξαν με δύο) ανέλαβε χρέη κάμεραμαν-να τους έχουν να τους θυμούνται, ευχαρίστησαν τον Rock fm που παίζει τα τραγούδια τους και κατά τ' άλλα... δεν πιστεύω να με ξαναενοχλήσουν στο μέλλον! Όσο για την επικοινωνία με το κοινό; Αμηχανία, τρακ, αγγλικό φλέγμα (μη χέσω...). Πάντως, πιστεύω τα επιδόματα ανεργίας στη χώρα τους να παραμένουν μεγάλα και να μην κάνουν προς τα εδώ τέτοιες μπάντες. Στο καλό για πάντα παιδιά! (Ναι! Τόσο κακός έγινα μαζί τους!)
Οι Ελληνάρες Invisible Surfers έχουν και τα φόντα και τον αέρα ενός μεγάλου γκρουπ! Πολύ καλή εμφάνιση με ιδιαίτερη μνεία στον «τόφαλο» ντράμερ τους, ο οποίος απορώ πως έχει ακόμα τόσα κιλά με τέτοιο «χτύπημα» που κάνει! Κανονικά θα έπρεπε να ήσουν στυλάκι, ρε φίλε! Δεν άφησαν άνθρωπο ακούνητο, και οι νότες δροσιάς που απλόχερα πρόσφεραν δεν εξανεμίστηκαν, μόνο, στα καταπληκτικά πουκαμισάκια που φορούσαν! Εύγε! Και περιμένουμε σύντομα long-play κατάσταση από εσάς.
Οι Fuzztones που ακολούθησαν... Καλά τι περιμένετε να γράψω για τους Fuzztones; Ο Protrudi έχει αυτό το θείο χάρισμα που και με τη γιαγιά μου αν έφτιαχνε γκρουπ, και πάλι σα Θεός θα αντιμετωπιζόταν! Από τους παλιότερους Fuzztones, μόνος που έχει απομείνει είναι ο κιθαρίστας Phil Arriagata ενώ στο όργανο (χμ!) ήταν θηλυκή παρουσία που η ομορφιά της κατέρρευσε μόλις άνοιξε το στόμα της! Η Μισέλ -αχ! τα πλευράκια μου!- των δέκα μικρών Μήτσων ήταν εκεί. Στα ντραμς ήταν επίσης θηλυκή (μανούλα μου!) παρουσία ανάλογου κυβισμού του συναδέλφου της ντράμερ των Invisible Surfers. Στο μπάσο ήταν ένας υπερκινητικός νεανίας, που δεν έχω να του προσάψω τίποτα κακό, καθώς και τραγούδησε, και με την ψυχούλα του έπαιξε, και show έκανε!
Ναι! Τα μαύρα δερμάτινα, τα λαχουρένια πουκάμισα με τους φραμπαλάδες, τα τατουάζ με τις νεκροκεφαλές και τις χιαστί vox phantoms, τα (ακούστε-τι-σας-λέει-ο-σούπερ-γαμιάς-Action-professor-Rudi-Protrudi) ανέκδοτα του Rudi, η αγάπη για τους Έλληνες (και οποία ντροπή! κάτι μου λέει πως είναι αλήθεια μέσα στον αποπνιχτικό επαγγελματισμό των Fuzztones) ήταν όλα εκεί! Τι πάει να πει αν έπαιξαν καλά; Βέβαια έπαιξαν καλά! Δεν πιστεύω να νομίζετε πως πλέον θα δούμε κάποια «κακή» παράσταση από τους Fuzztones. Τα 22 χρόνια πείρας δεν τους επιτρέπουν να κάνουν λάθη. Αυτά λοιπόν! Και τον επόμενο μήνα, που θα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος των Fuzztones, να πάτε να τον αγοράσετε, γιατί κάτι μου λέει πως θα είναι πολύ καλός (στα χνάρια του εξαίρετου Braindrops).
Παραλειπόμενα της βραδιάς: Special γαμίδια στο μυαλό που σκέφτηκε να βάλει μπάρες μπροστά στη σκηνή. Το πεζουλάκι πιστεύω ότι ήταν αρκετό. Special γαμίδια στον τύπο με το καπελάκι και το μούσι και το «σπιντάτο» μυαλό που έσπρωξε και χτύπησε αρκετούς για να κάνει την «ηρωική» (;;) έξοδό του! Ξέρετε πόσο κοστίζει μια υπογραφή ενός Fuzztone; Διαιρέστε το 20000 με το 5 και θα το βρείτε. Πάντα μιλάμε για δραχμές. Special γαμίδια, λοιπόν, και στον υπεύθυνο που πουλούσε το υπογεγραμμένο Fuzztones σιγκλάκι 4000 δρχ.
Συμπαθέστατοι άνθρωποι: Τα κορίτσια του μπαρ που ήταν όλα πανέμορφα κι ας ήπια ζεστό νερό, το ζευγάρι που χόρευε δίπλα μου, οι θηλυκές παρουσίες που τέτοιες βραδιές μετατρέπονται σε ακόμα πιο θηλυκές.
Μεγάλη χαρά της βραδιάς: Ο φίλος και αδελφός Παναγιώτης «Fractal» Μπάρλας. Όχι μόνο χάρηκα, αλλά και συγκινήθηκα που σε ξαναείδα. Ο Θεός (;) να σε έχει καλά και εσένα και την κοπελιά σου.
